Skip to main content

Brouwen van vader op dochter

  • 12/09/2019

Vincent Dilewyns  runde 25 jaar een labo als zelfstandig tandtechnicus en begon in 1999 ook bier te brouwen in een zelfgemaakte installatie in zijn garage. Voor eigen gebruik en familiefeesten. Na enkele bierprijzen en de intrede van twee dochters in de familiebrouwerij Dilewyns veranderde alles. Anno 2019 is de opvolging verzekerd met medezaakvoerder Claire Dilewyns.

“De hobby van mijn vader is mijn beroep geworden”

Claire Dilewyns

Vincent Dilewyns (63) is bij wijze van spreken in een ketel met bier gevallen. Zijn grootouders en alle nonkels van zijn moeder waren brouwers in Lede, Smetlede, Grembergen, Zonnegem,… “Ik ben opgegroeid tussen brouwerijen”, lacht hij, “en ben een echte bierdrinker, van jongsaf aan.”
Toen Vincent zeventien werd, wou hij brouwer worden, maar de oudste broer, die rechten studeerde in Leuven, raadde dit af. Toen bovendien zijn moeder zei dat er geen toekomst meer was voor brouwers – begin jaren zeventig werden alle kleine brouwerijen opgekocht door de grote spelers – borg hij zijn plannen op. “Een tante had een apotheek in Buggenhout en die zei tegen mijn moeder: ‘Je zoon is handig, waarom laat je hem niet studeren voor tandtechnicus? Ik liep een week mee in een tandlabo en de keuze was gemaakt.”

Van fruitwijn tot ... Tripel bier

Als hobby begon Vincent wel talloze variaties van fruitwijnen (zoete aperitiefwijnen) te maken, maar het bier bleef hem achtervolgen. Hij liep een artisanale brouwer tegen het lijf en volgde ‘tussendoor’ een cursus, want als tandtechnicus werkte hij maar liefst zestien uur per dag, inclusief zaterdag. “Op zondag brouwde ik bier. Ik heb toen volop geëxperimenteerd met hop en mout, zonder kruiden. Puur natuur. Mijn tripel was een schot in de roos, maar het is nooit mijn bedoeling geweest om mijn bier te commercialiseren. Ik mocht het toen ook niet verkopen, want ik brouwde thuis ‘onder eigen dakpannen’.” 

Omdat de vraag zo groot was, liet Vincent Dilewyns in 2004 zijn Vicaris-bier eenmalig brouwen bij de Proefbrouwerij in Lochristi, althans dat was het opzet. “Ik had mijn bier netjes in een recept gegoten. Dirk Naudts van de Proefbrouwerij zei dat ik de eerste was met zo’n minutieus recept. Als tandtechnicus had ik zin voor detail en een chemische achtergrond.” 
In 2005 kreeg Vincent telefoon van een bierhandelaar uit Tongeren. “Toen ik zei dat ik tandtechnicus en geen brouwer was, schrok hij even.” Nog een jaar later, in 2006, besloot Vincent om één keer deel te nemen aan het Zythos-bierfestival in Sint-Niklaas. Zijn Vicaris Tripel won de publieksprijs en enkele bierfestivals en prijzen later was het hek van de dam.

Dochters met liefde voor bier

Ondertussen kwamen ook twee van de vier dochters Brouwen van vader op dochternadrukkelijk aan het venster piepen.
Tussen 2005 en 2009 hielpen Ann-Catherine en Claire al volop mee ‘in de zaak’. Ze waren letterlijk tussen het bier opgegroeid: de biervaten stonden te gisten in de speelkamer, ze maakten de flesjes schoon en eenmaal in het middelbaar hielpen ze mee op bierfestivals. Ondertussen studeerde Ann-Catherine handelswetenschappen en volgde ze twee  brouwopleidingen terwijl Claire marketing volgde. Claire: “In 2010 waren we zelf beginnen brouwen met een eigen installatie, in mei 2011 is onze brouwerij  officieel opengegaan op het Hoogveld in Dendermonde, in juni 2011 studeerde ik af.”
Ondertussen had vader Vincent al lang door dat geen enkele dochter zijn tandlabo wou overnemen, maar brouwen wilden ze des te meer. Claire: “Eigenlijk zijn Ann-Catherine en ik de ‘eerste generatie’ van de brouwerij, daarvoor was het een bierfirma. De hobby van mijn vader is mijn beroep geworden. Op je 54ste start je niet meer een bedrijf op voor jezelf, maar om het door te geven.” Vincent knikt: “Dat klopt. Maar ik heb de opstart wel intens begeleid.”

Zo vader, zo dochter

Vicaris staat voor Vincent (vi) en cari(ë)s is een subtiele link naar zijn vorig beroep. De vicaris is ook het hulpje van de bisschop en verwijst naar trappistenbier. Op het logo galoppeert het Ros Beiaard. Op dat paard zitten de vier dochters van Vincent. Maar vandaag is slechts één dochter actief in de brouwerij. Ann-Catherine stapte twee jaar geleden uit de brouwerij en runt nu een consultancybedrijf. “Brouwen is heel repetitief en toen het brouwproces op punt stond, had ze zelf zin in een andere uitdaging”, zegt Claire. 

Tot op vandaag is Vincent hoofdaandeelhouder. Elke dochter heeft een pakketje aandelen. Vincent: “We herbekijken nu alles omdat Ann-Catherine niet meer actief is in de brouwerij en de twee jongste zussen geen interesse tonen. Uit gesprekken met collega-brouwers weet ik dat een te grote versnippering van aandelen niet ideaal is. Je kan moeilijk een bedrijf leiden met 5% van de aandelen, hè. Er komen natuurlijk veel emoties bij kijken. We moeten dit als familie oplossen én goed overeenkomen.” 

Ondertussen is Claire medezaakvoerder. “Wat je zelf doet, doe je meestal beter; dat heb ik van mijn ouders. Ik studeerde drie jaar in avondschool grafische vormgeving en ontwerp nu alles zelf. Zo kan je de kosten drukken.  Ik ben een echte doener met zin voor perfectie die te weinig netwerkt, net zoals papa”, lacht ze.

VICARIS-DNA: Puur natuur

Vorig jaar zijn drie nieuwe tanks geplaatst met elk 7.500 liter capaciteit, voor gisting en lagering. Voortaan kan jaarlijks 500.000 liter bier gebrouwen worden. Claire: “Ons productieproces is heilig: zonder filteren, zonder pasteuriseren en zonder centrifugeren. We exporteren nu veel minder dan vroeger, 98% is voor de thuismarkt. We liggen in de nationale rekken van Colruyt en Delhaize, leveren aan bierhandelaars en prospecteren de cafés die eigendom zijn van onze handelaars.”

Vincent gelooft rotsvast in deze aanpak. “Export heb je zoveel minder in de hand. Okay, we hebben in de VS prijzen gewonnen en 30 procent van ons volume vertrok naar daar. Maar toen onze invoerder zijn portfolio verkocht aan Heineken, zaten we onder hun vleugels. We dreigden onze eigenheid te verliezen, want Heineken wou dat we ons bier pasteuriseerden.” 
“Vicaris is minder een exportbier, net omdat het niet gefilterd en gepasteuriseerd is. Overzee kan de smaak van je bier enorm veranderen”, vult Claire aan. “We willen groeien in de nabije toekomst, want onze brouwinstallatie en bottelarij worden nog niet ten volle benut. Maar we hebben niet de ambitie om een echt grote brouwerij te worden. We kunnen bij onze bestaande klanten nog heel hard groeien door degustaties te organiseren en geranten van retailwinkels warm te maken in heel België.” 

Voorlopig blijft Vincent zaakvoerder, samen met Claire. “Ook als de aandelen verschuiven, zal ik nog even zaakvoerder blijven, maar Claire is het best geplaatst om de brouwerij in de toekomst te leiden.” 
Zo is de cirkel rond, want Vincents overgrootmoeder runde ook al haar eigen brouwerij, samen met haar tien zonen.
 

Een spirit op basis van bier

Dit voorjaar lanceerde Dilewyns ook een bierspirit, waarmee je o.a. zeven lekkere cocktails kan maken. Een bevriend koppel maakt hun gold en ruby spirit, die gestookt wordt op basis van Vicaris Tripel. “We zijn best trots op onze likeur en hij ligt vanaf november regionaal bij Colruyt.”

Artikel uit publicatie

Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat