De laatste tijd duiken alarmerende nieuwsberichten op over een dalende vraag naar universitairen. Het doembeeld doet denken aan de jaren ’80: minstens vier jaar studeren, gevolgd door een jaar wachten in de werkloosheid, zonder enige werkervaring.
De overheid wil tegen 2030 100.000 langdurig zieken opnieuw aan het werk. Een noodzakelijke ambitie, want richting 2030 evolueren we richting 700.000 langdurig arbeidsongeschikten en uitgaven die de huidige 14,6 miljard euro per jaar ruim overstijgen.
De federale regering heeft een akkoord bereikt over de meerjarenbegroting. Naast hervormingen en besparingen bevat het akkoord ook een reeks nieuwe inkomsten. Hoe kijken we naar de maatregelen over talent?
De vakbonden organiseren een driedaagse staking op 24, 25 en 26 november, met acties in zowel de openbare sector als in de privésector. Om de driedaagse af te sluiten, staat er op 26 november een interprofessionele nationale staking in gemeenschappelijk vakbondsfront gepland.
De flexijobs liggen onder vuur, alweer. Terwijl ze voor 230.000 mensen en duizenden bedrijven welgekomen zijn, dreigen ze een budgettair slachtoffer te worden in de zoektocht naar extra inkomsten voor de overheid.
Op welke manier zal de Vlaamse regering in haar tweede jaar het verschil maken voor de Vlaamse ondernemingen? Met die bril lezen we bij Voka de Septemberverklaring die de Vlaams minister-president maandag 22 september uitsprak. Hoe beoordelen we de aandacht voor talent?
België telt vandaag meer langdurig zieken dan werklozen. Willen we de werkzaamheidsgraad optrekken naar 80%, dan is dit dossier cruciaal.
Het parlement keurde gisteren de programmawet goed. De maatregelen situeren zich in de domeinen fiscaliteit, arbeidsmarktbeleid (sociale zekerheid) en pensioenen. Wat betekent dit voor ondernemers?
De stad Gent en Unia plaatsten zich vorige week, nadrukkelijk in de schijnwerpers door enerzijds het inzetten van praktijktesten en anderzijds het officieel in gebreke stellen van 90 werkgevers. Dit was het gevolg van een test met bijna 2.000 fictieve sollicitaties verspreid over een kleine 800 organisaties.
Nu ook het volwassenonderwijs gevat wordt met een besparing in navolging van andere maatregelen zoals het Vlaams OpleidingsVerlof (VOV), wordt het debat gevoerd over de zogenaamde hobbyopleidingen en ten gronde over zin en onzin van levenslang leren en wat daarin prioritair is. Dat debat is hoogst nodig in een context van een slabakkende economische groei, krapte op de arbeidsmarkt, langer werken en dit in combinatie met een economie die voortdurend verandert door digitalisering en verduurzaming.
Met de geplande beperking van werkloosheidsuitkeringen in de tijd, wordt activering urgenter dan ooit.
Ambachtelijke opleidingen zoals molenaar of potten bakken zitten vandaag in de lift. Ze spelen in op de wens naar creativiteit en de zin iets te doen met de handen en dit als tegengif op een stressvol bestaan en een druk hoofd. De passie siert de cursist die graag exotische talen wil leren, aan zijn eigen koersfiets wil sleutelen of zijn renovatieproject zelf in handen wil nemen. Maar is er evenveel passie voor de opleiding die bijdraagt aan de job en de loopbaan? Of is dit toch vooral een zaak van moeten en dus liefst van de overheid en de werkgever die het maar moeten organiseren en vooral financieren? Bij voorkeur dan nog tijdens de werkuren.
De nieuwe federale legislatuur hervormt vrij ingrijpend het arbeidsmarktbeleid met nieuwe en oude, heropgeviste voorstellen. Eén daarvan betreft de activering van het ontslagrecht die inmiddels voor de 5de keer op tafel belandt. De achterliggende idee is dat mensen die ontslagen worden, best zo snel als mogelijk elders weer aan de slag gaan en dat ze daarin moeten geholpen worden via ‘inzetbaarheidsbevorderende’ maatregelen. In concreto gaat het dan vooral om opleiding en begeleiding richting een nieuwe job. Het is een van de pijlers waarop het concept flexicurity leunt: flexibiliteit én zekerheid bieden aan werkgevers en werknemers. De vraag is: hoe ver reikt de rol van de werkgever?
Voka formuleert beleidsaanbevelingen in nieuwe expertenpaper
De federale regering heeft haar paasakkoord gesloten. In dat zogenaamde paasakkoord is onder meer beslist om extra miljarden te investeren in defensie en om werkloosheidsuitkeringen in de tijd te beperken. Wat zit erin voor jouw onderneming?
Vorige week werd opnieuw besloten om de FLA uit te stellen, dit keer tot 1 september 2025. Hoewel uitstel enigszins verlichting biedt, zou meteen afstel een veel betere oplossing zijn, rechtszekerheid en administratieve vereenvoudiging in één handomdraai.
‘We schrappen de Federal Learning Account (FLA)’, veel duidelijker kan een regeerakkoord niet zijn. Met de deadline van 1 april in zicht, wordt het tijd voor de regering om nu snel rechtszekerheid te bieden aan ondernemingen.
De Vlaamse regering bespaart ongezien fors op de arbeidsmarkt, waardoor tal van maatregelen en instrumenten sneuvelen of worden ingeperkt. Ook de loopbaancheques ontkomen niet aan deze besparingsgolf.
Deze staking is niet alleen ongepast in tijden van budgettaire nood en hervormingen, maar het gebruik van het stakingsrecht is buiten proportie, waarbij 300.000 pendelaars aan hun lot worden overgelaten.
De arbeidsmarkt kampt met krapte en een te lage werkzaamheidsgraad. Het is dan ook zaak om België dringend op lijn te brengen met de best presterende landen.
Begin november verscheen het Monitoringsrapport 2024 over Opleiding van het Steunpunt Werk. Het rapport van het Steunpunt brengt opnieuw overzichtelijk de data in kaart over deelname, inspanningen, motivaties en drempels. De conclusies klinken vertrouwd maar blijven niettemin frappant, zeker in het licht van de povere resultaten van Vlaanderen (en België) in het Europese peloton.
Maak een profiel aan voor:
Ben je Voka-lid? Dan krijg je ook:
