Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • “Nee, we zijn als familie niet op elkaar uitgekeken”
  • 12/07/2019

“Nee, we zijn als familie niet op elkaar uitgekeken”

Ouders, kinderen en schoonzonen: bij Allgro staan er anno 2019 maar liefst zeven familieleden samen op de werkvloer, maar die samenwerking verloopt bijzonder gesmeerd. “Vroeger stopte het werk nooit, vandaag hebben we alles mooi gestructureerd en kunnen we om zes of zeven uur meestal netjes naar huis.”

De familie Allgro

Tekst Filip Michiels

Allgro zag het levenslicht in 1990, toen Roger en Simonne De Tant zich samen met hun dochter Marleen en schoonzoon Paul De Meyer op een toen nog haast onontgonnen markt stortten: de gesneden groenten. “Mijn ouders runden al jarenlang een bescheiden groothandel in groenten en fruit, maar gesneden groenten op maat van de grootkeukens, dat bestond toen amper”, blikt Marleen terug. Intussen zijn we 29 jaar later, telt Allgro net geen honderd medewerkers en draait het bedrijf 35 miljoen euro omzet. Roger en Simonne genieten tegenwoordig van een welverdiend pensioen, maar de familiale inbreng is er niet kleiner op geworden: naast de kinderen Nathalie, Annelies en Cédric zijn nu ook de twee schoonzonen Chris en Ynte actief in het bedrijf. 

Samen met je ouders een bedrijf opstarten, hoe lastig was dat? En hebben jullie dan ook meteen een strikte rolverdeling afgesproken?

Marleen: “Eigenlijk liep dit van bij het begin op wieltjes, zonder dat er echt een duidelijke rolverdeling vastgelegd was. Mijn vader was verantwoordelijk voor de aankopen op de veiling, ik deed de administratie en de facturen, mijn man hield de productie in de gaten. En mijn moeder, die deed zowat alles (lacht). Zij was in die beginjaren echt de ziel van het bedrijf, was overal tegelijk te vinden en legde de lat stelselmatig iets hoger.”

Uw ouders besloten in 2003 een stap terug te zetten: hadden zij het aanvankelijk niet bijzonder lastig om hun kindje Allgro zomaar los te laten?

Marleen: “Helemaal niet. Mijn ma heeft zich, eens ze besloten had om eruit te stappen, nog amper met de gang van zaken hier bemoeid. Mijn pa is nog enkele jaren online de aankopen op de veiling blijven doen, maar rond 11 uur trok hij dan steevast naar huis. Het bedrijf loslaten, is voor hen nooit een probleem geweest.”

In 2016 besloten jullie een extern bedrijf in te schakelen om de taakverdeling tussen de familieleden in het bedrijf te herbekijken en vast te leggen. Vanwaar plots die noodzaak?

Marleen: “We voelden dat we al te vaak brandjes moesten blussen, omdat we regelmatig achter de feiten aanholden. Het bedrijf groeide te snel, en een duidelijker taakomschrijving drong zich op. We stonden toen ook op de vooravond van een stevige uitbreiding, en we wilden dat de nieuwe structuur er tegen dan echt zou staan. Bij die gelegenheid hebben we overigens ook beslist dat we werk wilden maken van een echt familiecharter. Naast mijn eigen drie kinderen draaiden intussen ook al twee schoonzonen mee in het bedrijf, en op wat langere termijn vond ik zo’n charter echt een must. Vandaag is dit nog geen topprioriteit, maar als ik en mijn man hier binnen enkele jaren de deur achter ons dichtzwaaien, wil ik dat alles perfect geregeld is en netjes op papier staat.” 
Annelies: “Vandaag loopt alles heel vlot, maar binnen de tweede generatie zijn wij als broers en zussen natuurlijk nog heel nauw verwant. Als het later over onze kinderen gaat, dan is die verwantschap al een stukje minder dicht, en misschien ontstaan er dan wél wrijvingen. Wat als een van onze kinderen hier later een managementfunctie aangeboden krijgt, terwijl een van de neven of nichten pakweg in de productie zou werken? Zoiets kan toch niet anders dan wrijvingen opleveren? Alleen al daarvoor lijkt zo’n familiecharter me echt een noodzaak.” (lees verder onder de foto)

Allgro

Met zeven familieleden in één bedrijf en dagelijks op elkaars lip: in welke mate heeft jullie werksituatie ook de verhoudingen en de dagelijkse contacten binnen de familie veranderd?

Annelies: “Het zal je misschien verbazen, maar in mijn hoofd is er helemaal niets gewijzigd. Het helpt misschien dat we hier op een bedrijfsoppervlakte van 13.000 vierkante meter actief zijn, plaats zat voor iedereen dus.”
Marleen: “Toen we in 2016 samen met een externe partner aan tafel zaten om de nieuwe organisatiestructuur uit te tekenen, moesten we tijdens een sessie ook onze ergernissen over elkaar open en bloot op tafel leggen. Ik kan je garanderen: dat was behoorlijk confronterend, en er zijn toen flink wat traantjes gevloeid. Maar tegelijk heeft die confrontatie ons veel sterker gemaakt als familie. Toen hebben we geleerd om eventuele fricties of ergernissen gewoon ook meteen uit te praten. Ik kan het andere familiebedrijven enkel maar aanraden, maar de tijd moet er wel rijp voor zijn.” 

Kunnen jullie als familie ook nog gewoon van het familieleven genieten, of een stukje gaan eten zonder over de business te praten?

Marleen: “Als de kleinkinderen erbij zijn, praten we amper over het bedrijf, dan is het gewoonweg ook te druk. Gaan we enkel met de kinderen en schoonzonen iets eten, dan komt het werk inderdaad al vlugger eens aan bod, maar niemand stoort zich daar aan.”
Annelies: “We zijn als familie niet op elkaar uitgekeken omdat we toevallig met zeven in hetzelfde bedrijf aan de slag zijn. Sterker nog: het gebeurt regelmatig dat we in de zomer op zaterdagmiddag stoppen met werken en dan afspreken om met ons allen diezelfde avond bij mama de barbecue aan te steken. Of neem nu mijn echtgenoot en mijn schoonbroer: zij gaan elke zondagmorgen samen fietsen.”

Hoe streng zijn jullie voor elkaar op de werkvloer?

Marleen: “Alles loopt hier redelijk ongedwongen. We hebben één belangrijke regel: we tellen elkaars verlofdagen niet, en gaan dus ook niet vergelijken. Niemand ligt er wakker van als iemand anders toevallig drie dagen meer verlof heeft genomen dan de andere familieleden. Persoonlijke doelen tellen hier niet. Wat telt, is ons gemeenschappelijk belang.”

Af en toe moeten er in een bedrijf belangrijke knopen worden doorgehakt, of strategische keuzes worden gemaakt: wie heeft dan het laatste woord?

Marleen: “We zitten daarover sowieso met de hele familie aan tafel. Raken we er echt niet uit, dan zullen Paul en ik wel de knoop doorhakken.”
Annelies: “Maar dat is, voor zover ik me kan herinneren, nog nooit gebeurd.”

 

Gloednieuwe waterzuiveringsinstallatie zorgt voor gigantische waterbesparing

Als eerste bedrijf in zijn sector investeerde Allgro 1 miljoen euro in de bouw van een eigen waterzuiveringsinstallatie. Die zorgt ervoor dat het gezuiverde spoelwater eventueel ook als drinkwater kan worden hergebruikt. “Dankzij deze gloednieuwe installatie kunnen we voortaan tot 70 procent van het gebruikte water recupereren,” klinkt het. “Met een waterverbruik van 130.000 liter per dag was dit in onze ogen geen overbodige luxe meer. Een duurzaam bedrijfsproces wordt steeds belangrijker, we wilden ook niet het risico lopen dat we bij toekomstige waterschaarste op een dag zonder water zouden komen te zitten.”

 

Bezoek www.allgro.be

Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD Worx
BovaEnviro+
GutzandGlory
G4S
Soundfield
Jobat