Skip to main content
  • Nieuws
  • De vergeten sectoren na één jaar corona: reisorganisator Globus Travel Management

De vergeten sectoren na één jaar corona: reisorganisator Globus Travel Management

  • 06/05/2021

De reissector – dat zijn duizenden mensen die achter de schermen werken – bloedt hevig. Ludwig Töpke, zaakvoerder van Globus Travel Management, organiseert zakenreizen. “Onze grootste klanten, dikwijls multinationals, boeken reeds sinds het uitbreken van de coronacrisis geen reizen voor hun medewerkers.” 

foto

“Mijn klanten stellen me gerust, ze willen elkaar in ’t echt zien”

Tekst Sam De Kegel

“De eerste en tweede Golfoorlog (1990 en 2003), de 9/11 aanslagen (2001), het SARS-virus (2003), de Eyjafjallajökull-vulkaanuitbarsting (2010), diverse terroristische aanslagen in Europa tot zelfs in Brussel en op onze nationale luchthaven (2015-2017).  Deze dramatische gebeurtenissen kruisten mijn pad en dat van de ganse reisbranche sinds ik als pas afgestudeerde reisprofessional de eerste stappen in de ondernemerswereld zette. Hoe ervaar je de coronacrisis, wordt me weleens gevraagd. Wel, dat is de som van bovenvermelde gebeurtenissen.” 

Veel treffender kan je de impact van corona op de reissector niet samenvatten. Gelukkig kunnen de reisondernemingen in ons land tegen een stootje, zegt Ludwig Töpke, zaakvoerder van Globus Travel Management. “Bij de aanvang van de huidige crisis kon je ons bij de gezondste bedrijven van België rekenen.  Als enige sector zijn wij immers, mede onder impuls van onze beroepsverenigingen, verplicht verzekerd tegen insolvabiliteit waardoor we onze klanten een zeer hoge bescherming bieden. Deze verzekering brengt met zich mee dat elk reiskantoor een jaarlijkse audit ondergaat en indien nodig verplicht wordt tot hogere bankwaarborgen of het aanvullen van het eigen vermogen.”

Verweesd in de schaduw

Töpke stelt vast dat de reissector zeer hard getroffen wordt maar wat verweesd in de schaduw blijft staan van andere zwaar getroffen sectoren zoals de horeca.  “Een verklaring, daar hebben we het raden naar.  Misschien door een gebrek aan nieuwe reisreportages door de onmogelijkheid te reizen, misschien omdat de reisprofessional iemand is die vooral achter de schermen werkt? Tot op heden kwam vooral de regeling van de tegoedbonnen in de media. Dat is een maatregel die de reisbureaus de tijd moet geven om onder andere de voorschotten, betaald aan luchtvaartmaatschappijen en hotels, te kunnen recupereren omwille van de afgelaste reizen. Door een gedrocht van een Europese richtlijn (pakketreizenwet art.28) zijn alle risico’s en verantwoordelijkheden doorgeschoven naar de reisagent zonder rekening te houden met overmacht.” 

Nog minder media-aandacht ging er naar zakenreizen, het segment waarin zijn onderneming actief is.  “Wij behoren tot die handelszaken die niet verplicht moeten sluiten en in tegenstelling tot de reiskantoren die vakantiereizen aanbieden, kunnen we theoretisch wel internationale reizen boeken vermits zakenreizen dikwijls ook essentiële en dus toegelaten verplaatsingen inhouden.  De praktijk is helaas anders: onze grootste klanten, dikwijls multinationals, boeken reeds sinds het uitbreken van de coronacrisis geen reizen voor hun medewerkers.  Andere klanten vermijden eveneens internationale reizen, vooral omwille van het risico op een verplichte quarantaine bij terugkeer.”

“Na dertig jaar ‘leverancier’ van belastinggeld ben ik nu reeds één jaar ‘consument’ van subsidiegeld. Als ondernemer voel je je daar niet goed bij”

Consument van subsidiegeld

Het Vlaams beschermingsmechanisme en de tijdelijke werkloosheid zijn goede initiatieven om onze ondernemingen overeind te houden, beklemtoont Töpke. “Na dertig jaar ‘leverancier’ van belastinggeld te zijn, ben ik nu reeds één jaar ‘consument’ van subsidiegeld.  Als ondernemer voel je je daar niet goed bij, maar het is een noodzakelijke reddingsboei. Het is zeker meer dan een doekje voor het bloeden, maar zonder het stevig eigen vermogen en reserves die we hebben opgebouwd én zonder een aanhoudend lean management zouden we het niet redden.” 

Het Vlaams beschermingsmechanisme dat Globus Reizen geniet, was tot en met het eerste kwartaal van 2021 ten gevolge van de plafonnering beperkt tot 2,5% van de verloren omzet en dus ontoereikend om de vaste kosten te dekken. “Gelukkig was 2019 een grand cru jaar.  We noteerden heel mooie cijfers, de hoogste ooit. Er waren sollicitatiegesprekken gestart voor de aanwerving van een extra medewerker. Bij het uitbreken van de coronacrisis was het nog niet gelukt om die vacature in te vullen, wat uiteindelijk een meevaller bleek. Ook was er een budget gereserveerd voor extra kantoorruimte.  Dat budget is vandaag samen met de steunmaatregelen onze redding.” 

(lees verder onder de foto)

foto
Een lege kantoorstoel symboliseert de malaise in de reissector. Van de meer dan 7.000 reisprofessionals die in de reisbureaus werkten, hebben ondertussen zo’n 1.500 de sector verlaten om een andere job te zoeken. 

 

Töpke draait nog één keer de film terug naar vorig jaar. Toen op 14 maart 2020 het negatief reisadvies van kracht ging, ging de verkoop in surplace. “We dienden echter dag en nacht te werken om heel wat gestrande passagiers vanuit alle uithoeken van de wereld terug naar België te repatriëren.  Een operatie waar mijn team reeds heel wat ervaring in had opgebouwd en dus tot een goed einde wist te brengen. Wat daarna gebeurde hadden we echter nog nooit meegemaakt.  Door de sluiting van de grenzen werden ook bijna alle vluchten afgelast en dienden we dus terugbetalingen voor honderden tickets aan te vragen. In normale tijden is dat een eenvoudige procedure die via het reserveringssysteem wordt uitgevoerd en binnen de twee weken volgt de terugbetaling. Doordat de luchtvaartmaatschappijen ondertussen in financiële moeilijkheden waren beland, hebben vele die procedure stopgezet en werd elke aanvraag een slopend administratief werk dat tot op vandaag nog loopt. Het is een bewuste strategie om terugbetalingen zo veel mogelijk uit te stellen op de kap van reisbureaus en klanten. De luchtvaartmaatschappijen overtreden hiermee de wet, maar dat was hun enige optie.  Door een jarenlange race to the bottom van de ticketprijzen, veroorzaakt door de opkomst van lowcostmaatschappijen, is de rentabiliteit ondermaats en zijn de meeste ondergefinancierd. Hoewel de reissector reeds jaren erop aandringt dat luchtvaartmaatschappijen in navolging van ons ook best een insolventieverzekering zouden hebben, viel dit steeds in dovemansoren. Een faillissement moest dus te allen prijze worden vermeden wat een gerechtelijke procedure om terugbetalingen te eisen onmogelijk maakte.  Vandaag nog bevinden zich een aantal grote Noord- en Zuid-Amerikaanse en Aziatische luchtvaartmaatschappijen onder Chapter 11 (bescherming tegen schuldeisers).”

Bedreiging van braindrain

De reissector werkt met kleine marges en bijgevolg is een rendement pas haalbaar bij een grote omzet.  Een goed exitplan uit deze crisis met veiligheidsprotocollen die reizen op een vlotte manier weer mogelijk maakt, is daarom cruciaal, weet Töpke. 

De tijdelijke werkloosheidsregeling beperkt de verliezen, maar heeft echter nog een keerzijde. Een braindrain tekent zich stilaan af.  “Van de meer dan 7.000 reisprofessionals die in de reisbureaus werkten, hebben ondertussen zo’n 1.500 onze sector verlaten om een andere job te zoeken.  De Nederlandse overheid heeft hierop geanticipeerd door in plaats van werkloosheidmaatregelen een Noodmaatregel Overbrugging ten behoeve van behoud van Werkgelegenheid (NOW-regeling) in het leven te roepen.  Deze steunmaatregel houdt het personeel wel aan boord maar was onze overheid niet genegen. In België heeft men gekozen om verdere steunmaatregelen te verbinden aan verplichte opleidingen.  Een nobel idee, maar het aanbod bevat voor ons heel wat sectorvreemde opleidingen wat dan weer een verdere braindrain kan versnellen.”

Het geloof in een hoopvolle toekomst voor ‘zijn’ sector blijft echter overeind. “We hebben allen nood aan ontmoetingen.  Laat nu net een reisonderneming de incubator voor ontmoetingen zijn”, besluit Töpke. “Ik lees dat de toekomst van zakenreizen gehypothekeerd wordt ten gunste van de videoconferentie. Video Killed The Radio Star, zong de Britse band Buggles ooit. Radio heeft zeker nog zijn bestaansrecht. Mijn klanten stellen me ook gerust; zij vinden het helemaal niet fijn om tegen schermen te praten. Ook zij willen elkaar weer zien in ’t echt, over de grenzen heen.” 

Heb je een prangende vraag of nood aan advies? (al of niet corona-gerelateerd)

Doe een beroep op het Voka-netwerk en krijg een antwoord waar je écht iets aan hebt. Leden genieten gratis eerstelijnsadvies en de ondersteuning van experts in ons Voka-netwerk. 

Meer info op de pagina van ViaVoka.

Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat