Paneltim: uniek in de wereld - “We leveren al aan 55 landen en zien nog potentieel”

Laten we even teruggaan naar de roots van dit bedrijf, naar 1997, toen uw vader Ludo het vuur aan de lont stak.

Annelies Deltour: “Hij verkocht kunststofroosters aan varkenshouders, want na de varkenspest en de strengere regelgeving rond het gebruik van antibiotica bij dieren werd hygiëne in de stal een prioriteit. Naast de roosters zag mijn vader ook een gat in de markt voor kunststofpanelen. Met een prototype van een palletdeksel testte hij of hij 2 helften aan elkaar kon verbinden tot een gesloten paneel met holle cellen. Daarna richtte hij een teststal in. De varkens knaagden de panelen niet stuk, waardoor ze geschikt bleken als hokafscheidingen en wanden in varkensstallen. Ook de varkenshouders waren tevreden: de panelen waren makkelijk te reinigen. Het werd meteen een belangrijk verkoopargument. Dankzij hun onverslijtbare karakter was de vraag groot. Al snel kwam er, met de financiële steun van zijn schoonbroer, een werkplaats in Lichtervelde. We begonnen er met een tuintafel en 4 stoelen en investeerden in grote matrijzen, een spiegellasstraat, een zaagmachine en een stuikbank om de productie op te starten. Doordat we al vroeg deelnamen aan buitenlandse beurzen, kwam ook de export meteen stevig op gang. Paneltim was in die tijd de Stock Americain van de varkensstallen. Aanvankelijk boden we een totaalpakket voor binneninrichting aan de varkensboer, waar we nu vooral focussen op panelen."

Hoe bent u zelf in dit verhaal van uw vader-stichter beland?

“Ik zal het maar meteen toegeven: nooit ofte nooit zou ik hier werken, dacht ik als tiener. Ik wou niet in het bedrijf van mijn vader werken, en evenmin in de spaarkas van mijn moeder. Na mijn studies bedrijfsmanagement in Gent en marketing in Leuven trok ik met de Bouworde een maand naar Zuid-Afrika. Ik leerde er metselen, chappen en voegen, maar genoot ook van het sociale aspect, zoals de bezoeken aan sloppenwijken en schooltjes. Tijdens dat project kwamen mijn vader en broers met een voorstel. In het familiebedrijf moest een ERP-systeem geïnstalleerd worden. Dat project was net iets voor mij, vonden ze. Ik heb toen letterlijk één uur in een boom zitten nadenken of ik die uitdaging zou aangaan. Mijn besluit stond vast: ik zou het project 6 maanden op mij nemen en daarna ander werk zoeken. Ik was 23 en wou vooral zelfstandig zijn.”

Vandaag bent u CEO, en heeft u met Filip en Lode ook 2 meewerkende broers aan boord. De opvolging van uw vader leidde niet tot gekletter of tot verhitte gemoederen?

“Ik zou de waarheid geweld aandoen mocht ik zeggen dat het hier helemaal zonder slag of stoot is verlopen. Een familiebedrijf heeft een extra dimensie, met z’n voor- en nadelen. Vorig jaar hebben we met de familie Deltour de aandelen van de andere familietak kunnen overkopen. Als eigenaars willen we het bedrijf dat we samen met mijn vader hebben opgebouwd verder versterken en klaarmaken voor de volgende generatie. Die gedeelde langetermijnvisie is een belangrijk voordeel van een familiebedrijf. Ik werd CEO in 2011, toen mijn vader 65 werd en ik 30 was. Ik ben organisch doorgegroeid naar de leiding, zou je kunnen zeggen. Ik was de mayonaise tussen alle afdelingen (lacht). Mijn broers hebben binnen het bedrijf hun eigen stek en verantwoordelijkheden waar ze zich goed bij voelen. Filip is verkoopdirecteur binnen de divisie ‘Agro en co-creatie met klanten’. Lode stampt momenteel met Paneltim Technics een nieuwe afdeling uit de grond. Daar voegen we samen met en voor klanten een 3D-dimensie toe aan onze panelen. We brengen ook afwerkingslagen zoals tegels, spuitkurk en verf aan op de nieuwe BASE-panelen. Het wordt een experience center voor architecten, designers, kunststofverwerkers en onze dealers. We laten er zien hoe ze met onze panelen makkelijker en efficiënter duurzame toepassingen kunnen realiseren.”

Heb je zelf een inspirerend voorbeeld voor ogen, iemand naar wie je opkijkt?

“Mijn ouders hebben een belangrijke rol gespeeld in mijn manier van denken. Ze waren allebei hardwerkende zelfstandigen en leerden ons van jongs af aan zelfredzaam te zijn. Ook aan mijn inspirerende leerkrachten in Ieper en Leuven heb ik veel te danken. Ze moedigden ons aan om een mini-onderneming op te starten, en dat sprak mij meteen aan. Samen met anderen dingen in beweging zetten, iets uit de grond stampen of veranderen: dat is mijn drijfveer. Ook de Chiro heeft mij daarin gevormd. Vandaag vind ik netwerken en opleiding nog altijd cruciaal voor elke bedrijfsleider.”

In een recent interview zei Vokaboegbeeld Jean Van Marcke dat ‘samenwerken met derden’ dé hoeksteen is van succes. Hoe vertaalt u dergelijke boodschap?

“Ik ben er ten diepste van overtuigd dat samenwerking loont. Goed luisteren naar wat klanten willen, levert voortdurend meerwaarde op. Voor innovatie gaan we onder meer in dialoog met universitaire instellingen. Netwerkgroepen, sectorfederaties en projecten met scholen zijn eveneens heel leerrijk. In 2024 organiseerden we zelf een symposium in Brugge om klanten, leveranciers en partners te betrekken bij de ontwikkeling van ons nieuwe bekleedbare BASE-paneel. Begin dit jaar realiseerden we een plunge pool en een rain garden in de tuin van NOA van Renson, waar we vaak samenwerken met andere NOA-partners. Samen met opleidingspartner PlastIQ organiseren we momenteel ook jobdagen waarop we mensen uitnodigen om een opleiding tot spuitgietoperator te volgen. Steeds meer bedrijven verwerken gerecyclede kunststof. Volgens mij kunnen we nog meer contacten leggen om van elkaars ervaringen te leren.”

Een leider van een kmo moet veel ballen tegelijk in de lucht houden. Bent u, naast de praktische zaken van elke dag, ook een strategisch denker die vooruitkijkt?

“Ik ben blij dat ik daar nu iets meer tijd voor kan vrijmaken dan vroeger. Dit voorjaar werkten we met de aandeelhouders en de raad van advies een North Star uit. Die vertaalden we samen met het management naar een strategie voor de komende 3 tot 5 jaar. De uitdaging is om per niche voldoende focus te behouden, diepgaande kennis van de toepassingen op te bouwen en nieuwe toepassingsmogelijkheden voor onze panelen te ontdekken. We bereiden onze teams daar nu op voor. Daarom hebben we momenteel vacatures voor een application specialist, een interne sales officer, een productiemanager en verschillende operatorfuncties.”

Wat hebt u zelf geleerd dat u in 2000 nog niet wist?

“Goede vraag. Ik heb ingezien dat het belangrijk is om tijdig rust in te bouwen, balans te houden. Als CEO denk ik voortdurend na over de koers van het bedrijf. Zowel binnen als buiten Paneltim zoek ik inzichten en inspiratie om onze visie vorm te geven. Dat vergt bezinning. Dat kan op allerlei manieren: door te sparren met het team of andere ondernemers, door te gaan wandelen met de neus in de wind of door jezelf in compleet andere contexten onder te dompelen. Voor mij is het belangrijk om regelmatig van omgeving te wisselen en zo in de flow te komen. Mijn man baat de Frock Gallery in Ieper uit, waardoor ik veel in contact kom met allerlei vormen van kunst. Af en toe werk ik van daaruit. Kunst en muziek hebben elk op hun eigen manier een effect op mij. Ik heb ook geleerd om voldoende naar mijn buikgevoel te luisteren.”

Is het eenzaam aan de top van een bedrijf?

“Zo voel ik het helemaal niet aan, hoor. Ik heb een open dialoog met mijn managementteam, mijn broers en sinds een paar jaar ook met onze driekoppige raad van advies: Jan Battheu, Paul Degraeve en Katrien Vandenbroucke. Stella P. heeft ons geholpen bij de samenstelling. Die raad is een ideaal klankbord en biedt veel toegevoegde waarde. Ook van Jos Deslee heb ik de voorbije jaren veel geleerd over governance in familiebedrijven. Daarnaast schrijf ik me soms in voor inspiratiereizen, bijvoorbeeld met Designregio Kortrijk. Zo plaats ik mezelf in een andere context en verruim ik mijn netwerk.”

People, progress, planet en pleasure. Meestal wordt slechts over 3 P’s gesproken. De vierde maakt het boeiend. Hoe creëer je een omgeving waar plezier wordt ervaren?

“Het gaat om een mix van verschillende zaken. We houden vast aan een open deurbeleid: iedereen kan bij mij terecht en ‘mevrouw’ bestaat hier niet. Ik ben een grote voorstander van open communicatie. Iedereen kent iedereen. Dat is eigenlijk het minste wat je kan nastreven als je bedenkt hoeveel tijd je op het werk doorbrengt. Daarnaast zijn er de vele attenties en activiteiten die we samen met ons fantastische team organiseren. Volgend jaar bestaat ons familiebedrijf 30 jaar. Dat gaan we het hele jaar door met het team vieren.”

Over planet gesproken: kunststof heeft niet altijd de beste reputatie op ecologisch vlak. Wat is uw antwoord daarop?

“Heel eenvoudig: kunststofproducten die maar één keer gebruikt worden en niet gerecycleerd worden, vormen een probleem. Daar maken wij het verschil. Wij produceren panelen met een levensduur van minstens 20 jaar. Dat kan je van veel andere materialen niet zeggen. Het is zoals bij Tupperware: onze producten zijn zelden aan vervanging toe. Daardoor moeten we steeds op zoek naar nieuwe projecten en toepassingen. Via ons Buy Back-programma nemen we onze producten aan het einde van hun levensduur terug. Zo geven we ze een tweede leven en ondersteunen we actief de circulaire economie.”

Je hoort tegenwoordig meer en meer beleidsmakers hameren op dezelfde nagel: we hebben groei nodig. Is groeien een must en een lust dan wel een last?

“We streven naar duurzame groei. Na enkele jaren van vertraging zien we het aantal orders in de agrobusiness nu weer snel toenemen. Het is aan ons om die groei in goede banen te leiden. Ons aanbod is uniek: we zijn de enige speler wereldwijd die dit type paneel op zo’n groot formaat maakt en zo’n breed assortiment aanbiedt. We plukken de vruchten van onze voortdurende inzet op innovatie en willen volgers en kopieerders voorblijven.”

Bestaat er dan geen slimme Chinees die jullie groei kan ondermijnen?

“Toch wel, die bestaat en je kan er alles bijeen weinig tegen doen. Maar hun aanbod is beperkt. Zolang we competitief blijven en voldoende focus houden, zie ik geen problemen. We leveren al aan 55 landen en zien nog potentieel, zowel geografisch als in diversificatie. We zijn een wereldspeler dankzij ons commerciële team en onze jarenlange deelname aan beurzen over de hele wereld, zowel in de bouwsector als in de agro-industrie.”

Wat zijn dan de uitdagingen nog voor een wereldspeler?

“Sinds 2024 hebben we een productiesite in de Verenigde Staten. Idealiter zouden we in de toekomst ook een soortgelijk initiatief kunnen nemen in Azië, waar het door de transport- en importtarieven al jaar en dag moeilijk verkopen is vanuit België. We bestuderen dat al enige tijd. De ervaring in de VS zal zeker bruikbaar zijn, maar toch is het ook geen eenvoudig verhaal. Het gebruik van kunststofmaterialen in de bouw loopt er nog jaren achter op Europa. De staalen betonlobby staat er sterk. De grootste uitdaging is dus om de juiste puzzelstukken te leggen, ook wanneer de markt en de wereld anders reageren dan verwacht.”

Wakkere externe partijen zullen dit bedrijf zeker al in de gaten hebben. Wat doet u als zo’n bod er onvermijdelijk komt?

“Die aanbiedingen zijn ook al op mijn bureau beland, maar we legden ze tot nu toe naast ons neer. We zien immers zelf nog meer dan voldoende potentieel om te groeien. En we hebben vooral nog veel goesting.”