In deze rubriek zetten we ondernemende familieleden in West-Vlaamse bedrijven in de kijker.
Ik merk dat het bedrijf bij Jens in goede handen is. Die zekerheid was een enorme opluchting voor mij.
Joost Nuyttens
“Bij Jens is het bedrijf in goede handen”
Joost Nuyttens zette in 1992 de deur naar professionele zelfstandigheid op een kier – in bijberoep – om er 2 jaar later voluit voor te gaan. “Ik had op dat moment al bij een 3-tal bedrijven ervaring opgedaan. Toen een onderneming me vroeg om al haar processen te automatiseren, maar wel op zelfstandige basis, waagde ik de sprong met een klein hartje. We hadden net een huis gekocht, er liepen thuis 2 kleine pagadders rond en ik had ‘maar’ één klant. Gelukkig is het helemaal goed gekomen. In 1995 trok ik mijn eerste medewerker aan; vandaag zijn we met een team van 20.”
Anno 2026 legt het bedrijf zich toe op 2 grote pijlers: high-end bordenbouw, maar vooral zelfontwikkelde software voor machinesturing. Die activiteiten passen volledig in het kraam van schoonzoon Jens Haelters, die in 2018 in de zaak kwam. “Intern kende iedereen onze familiale band wel, maar dat is nooit een thema geweest omdat Jens geen andere behandeling wou en zich gewoon profileerde als een dynamisch teamlid, zoals al onze mensen. Gaandeweg bewees hij mijn vertrouwen meer dan waard te zijn, wat het voor mij makkelijker maakte om hem geleidelijk aan meer verantwoordelijkheden toe te vertrouwen. Zijn eerste grote project was onze nieuwbouw, waarmee we in 2020 zijn gestart. Puur voor mezelf zou ik zo’n project vermoedelijk nooit hebben gedaan, maar aangezien de continuïteit toch was gewaarborgd, was het makkelijker om die stap te zetten. Jens is als persoon stevig gegroeid, beseft ook dat hij nu de bakens moet uitzetten, maar die rol gaat hem goed af.”
Eind 2025 volgde de officiële overdracht. Jens is nu de ‘patron’, Joost eerder het ‘manusje van alles’. “Ik voel me prima in die rol, omdat ik merk dat het bedrijf bij Jens in goede handen is. Die zekerheid was een enorme opluchting voor mij. Waar ik vroeger zowat elke dag het bedrijf mee naar huis nam, is het eenvoudiger om meer afstand te nemen. Nu ben ik hier nog 3 dagen per week en de komende jaren bouwen we dat stelselmatig af tot ik met pensioen ga. Ik voel me prima in de rol van klankbord. Uiteraard denken we niet over alles hetzelfde – je moffelt dat generatieverschil niet zomaar weg – maar dat hoeft ook niet. Het is prima zo.”
Door eerst elders ervaring te hebben opgedaan, ben ik hier niet binnengekomen als ‘de schoonzoon van’.
Jens Haelters
“Joost gaf me de kans om te groeien in mijn nieuwe rol”
Jens Haelters is industrieel ingenieur elektromechanica en vond met Lisa Nuyttens zijn gedroomde levensgezellin. Nadat hij pas was afgestudeerd, informeerde schoonvader Joost al even of hij niet in de zaak wou komen.
“Dat botste eerst op een krachtige ‘njet’ van vrouwlief. ‘Je mag overal gaan werken, maar niet bij mijn vader’, was haar boodschap. Op het moment zelf vond ik dat jammer, maar nu ben ik dankbaar dat ik elders ben begonnen. Mijn eerste werkgever was een productiebedrijf; ik heb er ook heel veel geleerd. Omdat ik mij daar uiteindelijk niet meer op mijn plek voelde, ging ik op zoek naar iets anders. Op dat ogenblik gaf mijn vrouw toch toe en zette ik de stap naar Nuyttens. Intussen ben ik hier 8 jaar.”
“Door eerst elders ervaring te hebben opgedaan en absoluut geen voorkeursbehandeling te krijgen, ben ik hier niet binnengekomen als ‘de schoonzoon van’. Dat voelde toch comfortabeler aan. Als projectingenieur en programmeur kreeg ik de kans me hier verder in de stiel te bekwamen. Naarmate de tijd vorderde, kon ik me opwerken en vertrouwde Joost me dingen toe waar hij zelf minder in thuis was. Het project rond onze nieuwbouw heb ik hoofdzakelijk zelf gedragen. Dat was wel een stevige beslissing, want we verhuisden naar een perceel dat 4 keer zo groot is als onze vorige site. Dan moet je zorgen dat het financiële plaatje klopt en blijft kloppen. Het grote voordeel is dat we voor alles veel ruimte hebben en er ook fysiek nog groeimarge is. Bovendien heeft deze mooie zichtlocatie ons al klanten opgeleverd.”
“Eind vorig jaar gebeurde de officiële overdracht. Sindsdien ben ik dus de ‘baas’, al is dat een term waar ik absoluut niet van hou. Het betekent wel dat je veel meer verantwoordelijkheid draagt. Met de bagage die ik had toen ik hier binnenkwam, zou ik daar niet klaar voor zijn geweest. Joost gaf me de kans in deze rol te groeien, waardoor mijn zelfvertrouwen groter werd en ik ook assertiever ben geworden. Ik durf zeggen waar het op staat, maar wel op een normale manier. Joost blijft mijn klankbord. Af en toe bespreken we ook wel iets bij een privéaangelegenheid, maar dan beperkt het zich tot de strikte essentie en gaan we daar anderen niet mee vervelen.”
