Waar de wereld beweegt... beweegt DEME mee

6u30 Geen ochtendrituelen

Een strak ochtendritueel heeft hij niet, maar één gewoonte vindt hij belangrijk: “Ik ontbijt altijd thuis.” Als hij in het land is, want Luc Vandenbulcke reist heel vaak naar projecten overal ter wereld. “September en februari zijn intensieve reismaanden. Maar dat heeft mijn gezin altijd zo gekend sinds ik in 1998 bij DEME startte, we zijn dat gewoon.” Nu zijn oudste dochter op kot zit, verandert dat ritme lichtjes. “Als ik een weekend niet thuis ben, zie ik haar twee weken niet. Dat wringt soms.”

Voortdurend reizen hoort bij de rol van een CEO van een bedrijf dat vandaag in meer dan 80 landen tegelijk actief is. “Onze business is inherent mobiel. Maar je kunt niet zomaar ergens binnenvaren en zaken doen. Je hebt voorbereiding nodig, partners, lokale kennis.”

Dat DEME vandaag opereert in een wereld die bol staat van geopolitieke spanningen, deert hem niet. Dat internationale spanningsveld is al decennialang het DNA van DEME. “Onze voorgangers maakten alles mee: van wereldoorlogen tot de Koude Oorlog. Vandaag kampen we met andere geopolitieke, klimatologische en economische uitdagingen. Het is aan ons om te anticiperen waar de nieuwe opportuniteiten liggen.”

08u Met zicht op windmolens 

Lucs werkdag start met mails checken in zijn bureau op de campus van DEME in Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht. Niet zonder enige symboliek kijkt hij uit op twee windmolens. “Die leveren energie voor heel onze campus”, vertelt hij trots. Als jonge ingenieur stampte hij in 2005 GeoSea uit de grond, vandaag DEME Offshore. Hij bouwde er zijn carrière op, zette GeoSea op de kaart en hielp een totaal nieuwe industrie vormgeven toen offshore wind nog een experimentele niche was. “Maar wij waren ervan overtuigd dat er toekomst in zat. De basis zat goed en we hadden er alle competenties voor in huis. Door heel klein te beginnen, te werken met bestaande schepen en al doende te leren, wist ik de directie te overtuigen om verder te investeren. Gelukkig was de toenmalige CEO Alain Bernard een nóg grotere believer dan ik!” Vandaag is DEME uitgegroeid tot de grootste offshore windinstallateur ter wereld. “Meestal ben ik bescheiden, maar dit verhaal klopt gewoon. Het is waar dat we nu, met onder meer de Amerikaanse overheid, te kampen krijgen met wat tijdelijke tegenwind op het vlak van de groene energietransitie. Maar dat is hooguit een vertraging. De elektrificatie is een logische evolutie. Het is veel efficiënter, zeker naarmate de technologie blijft evolueren. Ik ben een enorme believer in technologie in de strijd tegen klimaatverandering.”

13u Lunchen met jong talent

Tussen vergaderingen door schuift hij aan voor een lunch met een groep jonge medewerkers, iets wat hij geregeld doet. “Anders verlies je de voeling. Ik wil dat ze mij leren kennen, dat de drempel laag is.” De gesprekken zijn vaak verhelderend. “Ik moet soms een beetje demystificeren: ik geef geen directe leiding aan 6.000 mensen (lacht). 
Ik heb een team rondom mij die dit doet. Ik ben ook maar een mens, hè.”
De gesprekken met jongeren vanuit de hele organisatie leveren hem inzichten op die in enquêtes niet opduiken. “Ik vind hun frisse blik enorm verrijkend. Je zou denken dat jonge mensen thuiswerk fantastisch vinden, maar vaak is het omgekeerde waar. Ze hebben als starter begeleiding nodig. En dat is makkelijker als je naast collega's zit en voortdurend vragen kunt stellen.” 

14u15 Een luchtje scheppen op de campus

Na de lunch neemt Luc ons mee naar het nieuwe bezoekerscentrum, dat vorig jaar de deuren opende. “Als we vroeger mensen een rondleiding gaven in ons kantoorgebouw en ze enkel wat maquettes achter plexiglas zagen, droop de teleurstelling van hun gezicht (lacht). Dit nieuwe bezoekerscentrum is veel meer een belevingscentrum. We vertellen ons verhaal met maquettes, artefacten, virtual reality, films... 
Een verborgen parel in het Waasland, noemde een journalist het bij de opening.” 

Hier ontvangt DEME niet alleen (buitenlandse) klanten en prospects, ook scholen en studenten komen langs, hun toekomstige medewerkers. “Ik doe soms diners met ingenieursstudenten. Natuurlijk is dat een manier om bij jong talent DEME als potentiële werkgever op de kaart te zetten, maar ik vind het ook erg leuk om te doen.” Want als CEO mist hij soms het ingenieurswerk, geeft hij onomwonden toe. “Dat is misschien mijn grootste frustratie: ik ben zelf niet meer bezig met berekeningen of ontwerpen. Anderzijds is mijn kennis en expertise ook een troef als CEO: ik begrijp tot in detail waar we mee bezig zijn.”

Rond het bezoekerscentrum wordt een park aangelegd. “Zodat onze medewerkers een plek hebben om te bewegen. We hebben hier al jaren een programma dat bewegen en sport sterk stimuleert, om het welzijn te verhogen. Zelf fiets ik elk jaar mee met ‘Kom op tegen Kanker’. Niet om te winnen maar om te verbinden.” Daarnaast staat DEME ook bekend om een sterke performantiecultuur. Luc: “Een performance culture wordt vaak verkeerd begrepen. Het gaat bij ons niet om harder werken of constant jagen op targets. Het gaat over operationele excellentie, verantwoordelijkheid nemen en het beste resultaat neer willen zetten. En over durven bijsturen als iets niet werkt. Een open teamdynamiek is daarbij cruciaal.” Het recht op deconnectie is heilig, medewerkers hoeven niet getrouwd te zijn met hun job.

Een opvallende vaststelling: bij hemzelf vloeien werk en privé volledig in elkaar over. “Niet alleen omdat ik als CEO mee wil zijn met wat er gebeurt, maar vooral omdat ik heel graag doe wat ik doe. Voor mij is DEME een deel van mijn leven. Maar dat betekent niet dat ik dat van anderen vraag.”

15:00 uur Veiligheid tot in de kleinste gebaren

In de namiddag staat het ene risicocomité na het andere gepland. Projecten met een bepaalde schaal passeren aan zijn bureau. “Daar zit ik echt diep in: marges, risico’s, technische keuzes. Onze firma draait nu eenmaal rond aanbestedingen en projecten. Daar zit de business. Op onze werven en onze schepen wordt het geld verdiend.”