Een Noordzee zonder noodzeesleper is als een provincie zonder brandweerwagens. Vandaag heeft België geen eigen schip dat meteen kan uitrukken wanneer een tanker, containerschip of een ander schip stuurloos raakt voor onze kust. In nood rekenen we op de hulp van onze buurlanden en de slepers die gestationeerd zijn in Duinkerke en Vlissingen. Die samenwerking is waardevol en nuttig, maar structureel op anderen blijven steunen, is voor een maritieme natie als de onze een riskante keuze.
Een ERTV - Emergency Response Towing Vessel - is geen gewone sleepboot. Het is een noodhulpsleper voor schepen die op zee in de problemen komen. Zo’n vaartuig moet een stuurloos schip snel kunnen bereiken, een sleepverbinding maken en het wegtrekken van vaarroutes, andere schepen, windturbines of andere vaste (kritieke) infrastructuur. 3 elementen beslissen over het resultaat: snelle detectie, korte aanvaartijd en voldoende trekkracht.
Waarom is dat nodig? Omdat de Noordzee voller, drukker en kwetsbaarder wordt. Windparken nemen ruimte in. De manoeuvreerruimte krimpt. Schepen worden groter. Uit een rapport van het Nederlandse Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat blijkt dat de gemiddelde gross tonnage van routegebonden schepen op de Noordzee stijgt van 22.000 naar 32.000 GT tussen 2006 en 2023. Uit diezelfde analyse blijkt dat het risico op een aanvaring tussen schip en windturbine stijgt naar 1 à 2 per jaar tegen 2032. Dat is niet onbelangrijk: het gaat over de veiligheid en continuïteit van vaarwegen, havenaanlopen, offshore-installaties en kritieke infrastructuur.
De vraag van onze havengemeenschappen is heel eenvoudig: stationeer een ERTV in de Vlaamse kusthavens.
Nederland heeft daar intussen op geanticipeerd. Naast de bestaande noodsleephulp vanuit Den Helder kwamen er in 2020 2 extra ERTV’s bij, permanent bij de windparken. Tussen 2021 en 2024 werden de 3 Nederlandse ERTV’s samen 164 keer ingezet. In 6 gevallen werd ook effectief een sleepverbinding gemaakt. De praktijk bewijst dus dat die capaciteit geen overbodige luxe is.
Daarom is de vraag van onze havengemeenschappen heel eenvoudig: stationeer een ERTV in de Vlaamse kusthavens. Wie de maritieme toegang tot onze havens, de scheepvaart op de Noordzee, de offshore energie-infrastructuur en het marien milieu wil beschermen, moet immers snel kunnen handelen wanneer het erop aankomt. Het is een absolute noodzaak voor een maritieme natie die vooruitziend en voorzichtig moet zijn en verantwoordelijkheid moet durven opnemen. Een zwaar incident op de Noordzee is slechts een kwestie van tijd.
