Nieuw geluid voor Westlandia - “We schrijven verder aan groeiverhaal”

U bent nieuwer dan nieuw bij Westlandia. Wat deed u voordien en wat doet u op deze stoel belanden?

“Ik heb er al een loopbaan van ruim 30 jaar opzitten, steeds in managementfuncties voor belangrijke West-Vlaamse bedrijven, zoals Haco, Unilin, Sidem en Houtbuigerij G-Desmet. Dat bracht mij ook meermaals naar het buitenland. Zo woonde en werkte ik een tijdlang in Duitsland, Nederland en Slowakije, en kwam daarna om de paar weken in Roemenië. Die uitgebreide ervaring moet mij in de nieuwe job uiteraard danig helpen. Ik zie dit als een bijzonder boeiende uitdaging, om meer dan één reden maar vooral omwille van de sociale dimensie. Maar laat dit meteen duidelijk zijn: het is de bedoeling het groeiverhaal van Westlandia verder te schrijven. Een geplande nieuwbouw is daar alvast een sprekend voorbeeld van.”

Klopt het principe dat er algemene regels gelden voor het managen van een bedrijf, ongeacht de sector en ongeacht of dat dus een maatwerkbedrijf is?

“Ja en neen. Elke manager is zo afhankelijk van het DNA van een bedrijf. De kaderleden maar ook de bedienden en arbeiders rond de manager zijn cruciaal in elk verhaal. Als je schouder aan schouder kan samenwerken, dan klopt die theorie. Ik heb hier alvast vanaf dag één een goed gevoel aan overgehouden. Anderzijds is elk bedrijf natuurlijk anders. In dit huis is ‘techniciteit’ wel een belangrijk gegeven. Ik heb alvast het voordeel dat ik het diploma ingenieur elektromechanica op zak heb.”

Hoe zou u uw eigen stijl van managen omschrijven?

“Ik wil bij voorkeur de manager zijn die niet alleen achter zijn bureau zit maar vaak aanwezig is in de fabriek én in overleg met klanten. Daar brandt de lamp, hé? Luisteren naar je eigen mensen en naar de desiderata van de klanten lijkt mij essentieel. Ik wil niet de coach zijn die vanuit een piramidale structuur en dus van bovenaf alles dirigeert. Alles draait om dat ene woordje: samen. Je zet zaken in beweging samen met anderen en je doet dat bij voorkeur door veel te luisteren.

In die zin wil ik inderdaad een echte peoplemanager zijn. Kansen geven aan mensen, daar draait het hier om. Dat doen we onder meer door veel opleidingen te geven, maar ook door evolutiegesprekken zodat we weten waar hun interesses liggen. In huis hebben we ook een systeem voor POP-gesprekken (persoonlijk ontwikkelingsplan) op poten gezet. Ik zie het verder ook als een opdracht om mijn teams te activeren en te stimuleren, zodat we onze missie (klanten ontzorgen, en zo aangepaste tewerkstelling aanbieden) elke dag opnieuw kunnen waarmaken. Aan troeven hebben we alvast geen gebrek: naast goede mensen en sterke omkadering, kunnen we ook bogen op de betere software en systemen wat onder meer zorgt voor just-in-time-leveringen aan de markt. Daar mag Westlandia terecht fier op zijn.”

Heeft u een businessplan in gedachten met Westlandia?

“Natuurlijk wel. Ik droom ervan om meer dan ooit creatieve oplossingen aan te bieden aan onze klanten: verregaande onderaanneming, ontzorging, partnerships... Verder staat groei met stip aangeduid in ons businessplan. Dat kan door te groeien in de sectoren waarin we reeds actief zijn, maar ook door nieuwe activiteiten aan te boren. We maken verschillende haalbaarheidsstudies om te zien wat de mogelijkheden zijn om nieuwe diensten of processen aan te bieden. De conclusie luidt dat er zich daar heus wel wat opportuniteiten aandienen.”

Worden maatwerkbedrijven sluipend ook niet meer en meer echte concurrenten van de reguliere sector? Meer dus dan de klassieke toeleveranciers waarvoor ze altijd gerespecteerd worden?

“Ik blijf erbij dat de roeping van de maatwerkbedrijven bestaat in hun ‘schakelfunctie’. Wij bedenken oplossingen waar bedrijven beter van worden of bieden logistieke voordelen voor derden. Het is vrij eenvoudig: vroeger werd er voor goedkope toelevering altijd gekeken naar China of Oost-Europa. Maar gaandeweg heeft de bedrijfswereld ontdekt dat de beste en wat total cost betreft de goedkoopste oplossing gewoon om de hoek lag.”

Bestaat er nog zoiets als een unserved audience in het Ieperse? Mensen die thuis zitten en alsnog tot de doelgroep behoren?

“Jawel, en stap per stap slagen we erin om die doelgroep ook te bereiken, overeenkomstig onze basisopdracht. Het potentieel is er, wij boren het aan. Als we naar ons totaalaantal werknemers kijken, dan stellen we vast dat bijna de helft uit het Ieperse komt. We rekruteren dichtbij maar ook in de ruimer omliggende gemeentes. Uit welke regio dan ook, de laatste jaren hebben we alvast een nieuw fenomeen gezien: mensen met immigratieachtergrond van over de hele wereld, ruim 30 nationaliteiten, die in de regio neerstrijken. Bij Westlandia vormen ze een groep van meer dan 70 mensen.”

Ondervinden de maatwerkbedrijven sinds dit jaar meer instroom nu langdurige werklozen na 2 jaar geschrapt worden van de steunrol?

“Er is inderdaad duidelijk een toename van aanbod uit die hoek. Het is aan ons om de juiste begeleiding en opleiding te organiseren naar passend werk.”

Hoe schat u de conjunctuur in? Komt de wind van vooraan of komt de wind van achteren?

“Ik zal het niet verhelen. Het zijn moeilijke tijden voor iedereen, dus ook voor ons. Het klantenvolume kent een dipje en de kosten stijgen. Het is onze taak om daar mee om te gaan. Dat blijven we doen door een combinatie van kwalitatief én efficiënt werk met redelijke prijzen. Ook verder werk maken van opleidingen en digitalisering van bepaalde processen helpt ons vooruit. Niet om jobs te schrappen, wel om de mensen op de werkvloer beter te ondersteunen. Ze krijgen daarvoor ook aangepaste opleidingen. Het is ook de bedoeling om onze sales force uit te breiden. Nieuwe collega’s met kennis van zaken moeten op het terrein op zoek naar prospects. Finaal is er een wet die zegt dat je in minder goede tijden moet investeren om er in betere tijden de vruchten van te plukken. Dat doen we dus. We breiden alvast onze productiecapaciteit uit.”

In tijden van crisis is het vaak elk voor zich. Voelt u ook toenemende concurrentie van de collega-maatwerkbedrijven in West-Vlaanderen?

“In het landschap heeft elk toch zijn eigenheid, zijn eigen profiel en actieradius. Overlapping kan er zijn, maar die is eerder gering. Binnen het platform van de maatwerkbedrijven in West-Vlaanderen 4Werk wordt vooral gezocht om de complementariteit te versterken.”

Quid met het toeleveringswerk vanuit de gevangenissen die ook jullie terrein durven te betreden?

“Dat durft wel eens te botsen voor bepaalde kleinere opdrachten. Maar met alle respect: inzake professionalisme staan de maatwerkbedrijven zoveel verder. Mag ik ook even herinneren aan de sociale dimensie: wij geven werk aan onze mensen, zij zoeken overwegend werk voor hun mensen.”

Is Westlandia niet al te zeer afhankelijk van één bedrijf? Gegroeid en volgens sommigen al te veel vergroeid met Picanol. Wat goed is in de vette jaren maar minder goed in de zwakke jaren.

“Picanol, dat weten we allemaal, kende al betere tijden. Een grote klant in portefeuille hebben, is altijd een risico. Dat risico proberen wij al jaren te beperken en met succes ook. Ik zal geen namen noemen van vooral West-Vlaamse bedrijven die in ons spreidingsplan voorkomen, maar ze zijn er wel degelijk. We blijven daar ook voortdurend op monitoren.”

Hoe staat u tegenover individueel maatwerk?

“In alles wat we doen proberen we vooreerst flexibiliteit in te bouwen zodat mensen zich goed voelen in hun werk. Ook zaken als veiligheid, ergonomie of opleidingen zijn cruciaal in ons verhaal. Ik denk dat de bedrijfswereld dat individueel maatwerk toch onderschat. Er komt veel meer bij kijken dan je op het eerste gezicht zou denken.”

Is er ruimte voor meer enclavewerking (enclaves zijn werkgroepen die inhouse tewerkgesteld worden bij een regulier bedrijf, nvdr)? De resultaten of de impact blijven alles bijeen relatief beperkt, toch?

“Toch geloven we sterk in dat model. Westlandia heeft terzake ook al een en ander bewezen. In de voedingsindustrie, agro, electronica-industrie, bouwindustrie… Als u mij vraagt of er nog groeipotentieel aanwezig is voor die formule, dan luidt mijn antwoord volmondig ja.”

Kunnen maatwerkbedrijven overleven zonder de steun van de overheid? Allicht een moeilijke denkoefening maar de vraag waard nu de overheden op alle budgetten inkrimpen.

“Voorlopig blijven we goede steun genieten. Minister Hilde Crevits kwam recent zelfs met bijkomende tewerkstellingsvoorstellen op de proppen om onze sector te steunen. Mooi. En eerlijk is eerlijk: zonder steun van hogerhand zouden de maatwerkbedrijven niet kunnen overleven, vrees ik, wetende hoeveel inspanningen onze organisatie doet voor de maatwerker en de omkadering ervan.”

Verwacht u de komende jaren nog meer consolidatie in de sector?

“Westlandia onderscheidt zich in West-Vlaanderen al door zijn schaalgrootte als op één na grootste, wat ontegensprekelijk al een voordeel is. Consolidatie in de sector is al ingezet met de combinatie van Sowepo en ’t Veer. Ik verwijs ook naar toenadering en/of samenwerking tussen de maatwerkbedrijven van Veurne en Diksmuide. Als dat goed is voor de sector, dan zal dat nodig zijn. Maar ik wijs er ook graag op dat dergelijke operaties niet eenvoudig zijn en veel voorbereidend werk vragen.”

Last but not least. De maatwerkbedrijven zijn partners bij uitstek van de reguliere sector. Valt daar nog meer business te rapen? Of is het plafond bereikt, denkt u?

“Ik heb in die relatie altijd een win-win gezien. Wat wij en anderen kunnen is toch behoorlijk indrukwekkend. Veel staat of valt met co-engineering, goede omkadering, goede samenwerking. Wij hebben nog veel potentieel aan te bieden aan de markt. Soms worden maatwerkbedrijven unilateraal gekoppeld aan grote bedrijven. Maar mag ik erop wijzen dat ook kmo’s heel veel aan ons kunnen hebben? Dat wordt nog altijd veel te weinig benadrukt. Bij deze is dat rechtgezet.”