"Groeien tussen zwart, wit en grijs"
Wie Annelies Engels vandaag op de nieuwe locatie van VDB Engels ontmoet, ziet een gedreven onderneemster. Hoewel een toekomst in het familiebedrijf voor haar lang niet vastlag, is ze er samen met haar broer nu toch de motor van. "Ik wist direct dat er groei mogelijk was."
Typisch mij: ik benoem het probleem en ga ermee aan de slag.
Annelies Engels (VDB Engels)
Sinds begin dit jaar heeft VDB Engels een nieuwe uitvalsbasis in Meise. Drie keer groter dan waar het bedrijf voordien zat. Het is voorlopig het meest in het oog springende resultaat van een groeiverhaal dat in 1988 startte. Voor Annelies blijft het soms nog onwerkelijk. "Als ik hier 's morgens aankom, kijk ik nog altijd rond en denk ik: hebben wij dit bereikt? Dan voel ik vooral veel trots." VDB Engels combineert een garage met een takeldienst. Annelies leidt het bedrijf samen met haar oudere broer Koen. Hun ouders startten de zaak in Malderen. Vandaag staat de tweede generatie aan het roer. Al was dat voor Koen vanzelfsprekender dan voor Annelies.
Niet voorbestemd, toch gekozen
“Mijn broer reed als tiener thuis al rond met auto’s”, vertelt Annelies. Zelf keek ze aanvankelijk heel anders naar de zaak van haar ouders. “Voor mij was dat gewoon de job van mama en papa. Niet iets waar ik later zelf in zou stappen.” Toch begon ze stilaan wat administratieve taken op te nemen. Dossiers rond in beslag genomen voertuigen prikkelden haar interesse in wetgeving en rechtbanken. Ze ging rechtspraktijk studeren en werkte later in een advocatenkantoor. “Maar daar miste ik vrijheid. Ik zie overal projecten en dingen die beter kunnen. In loondienst krijg je daar niet altijd de ruimte voor.”
In 2011 maakte ze alsnog de overstap naar het familiebedrijf. “Mijn ouders hebben ons nooit onder druk gezet. Ik heb gestudeerd, elders gewerkt en uiteindelijk zelf beslist om terug te keren. Ik voelde dat er veel groeipotentieel was als Koen en ik er samen onze schouders onder zouden zetten.” Voor Annelies betekende dat meer doen dan enkel de administratie. Ze haalde haar vrachtwagenrijbewijs en ging zelf mee takelen, ook ’s nachts en bij bijzondere interventies. “Ik wilde weten wat onze mensen op de baan meemaken. Ook al zit ik vandaag vooral op kantoor, ik weet nu hoe je een voertuig moet vastleggen en wat er bij een interventie komt kijken.”
Van meewerken naar mee sturen
2015 was met de overname van het garage- en takelbedrijf VDB een belangrijke mijlpaal. Nadien volgde een geleidelijke overdracht van taken van de eerste naar de tweede generatie. Vandaag zitten de operationele kant en de klantenwerving bij Koen, de administratie, financiën en personeelszaken bij Annelies.
Hun ouders zijn vandaag niet meer actief in het bedrijf, maar volgen de evolutie nog met veel belangstelling. Kort na de verhuis naar Meise kwamen ze met de familie de nieuwe locatie bekijken. "Ze reden hier bijna als toeristen rond", lacht Annelies. "Daarna dronken we koffie en aten we taart. Er waren niet veel woorden nodig. Je voelde gewoon hoe trots ze waren."
Yin en Yang
Broer en zus zijn twee heel verschillende persoonlijkheden. Volgens Annelies is dat net hun sterkte. “Wij zijn yin en yang. Koen is rustig, kan relativeren en dingen vanuit verschillende kanten bekijken. Bij hem kan veel grijs zijn. Bij mij is het sneller het een of het ander. Zwart of wit.” Die tegenstelling weerspiegelt zich ook in hun takenpakket. Annelies voelt zich thuis bij cijfers, processen en structuur. Koen is sterker in klantencontacten, techniek en de dagelijkse werking. “We doen allebei waar we goed in zijn. En doordat Koen anders naar zaken kijkt, biedt hij mij soms een ander perspectief. Dat is soms nodig, want ik kan nogal rechtdoorzee zijn.”
Dat betekent niet dat broer en zus het altijd eens zijn. “We gaan geregeld stevig in gesprek. Maar ruzie maken doen we niet. Die fase zijn we lang voorbij. Soms laten we iets even bekoelen en daarna praten we verder. Uiteindelijk komen we er meestal uit.” De basis voor hun goede samenwerking is vertrouwen en respect. “Wij kennen elkaar natuurlijk al ons hele leven. Soms hoeven we zelfs niets te zeggen. Een blik is dan genoeg om te weten wat de ander denkt.”
Mijn broer en ik zijn yin en yang
Annelies Engels (VDB Engels)
Leren leven met grijs
Annelies’ voorliefde voor duidelijkheid is tegelijk een van haar belangrijkste groei-punten. Duidelijkheid werkt uitstekend bij cijfers en processen. Leidinggeven vraagt iets anders. “Dan moet je luisteren, rekening houden met emoties en beseffen dat twee mensen soms allebei gelijk kunnen hebben.” Annelies besloot daaraan te werken. Ze volgde opleidingen en stapte in een Voka-traject. Ook de begeleiding door een extern HR-bureau was een eyeopener. “Je kan situaties uit de praktijk voorleggen, maar zo iemand ziet ook wat er hier op de werkvloer gebeurt. Daar heb ik enorm veel uit geleerd.”
Een evolutie die ook haar medewerkers merken. "Ik kan nu meer gevoel toelaten. Dat ligt niet in mijn natuur, maar ik wist dat ik daar iets miste. En dat is dan weer typisch mezelf: ik benoem het probleem en ga ermee aan de slag." In het Voka-netwerk voor vrouwelijke ondernemers vindt ze nog een andere spiegel. "Daar zitten ondernemers van kleine en grote bedrijven, maar uiteindelijk botsen we vaak op dezelfde vragen. Er wordt daar dan heel open over gepraat. Ik heb er ook geleerd om meer op mijn buikgevoel te vertrouwen. Vroeger duwde ik dat soms weg."
Groeien is ook loslaten
Haar persoonlijke ontwikkeling loopt pa-rallel met de professionalisering van VDB Engels. Jarenlang deden Annelies, Koen en hun vader zelf de permanentie van de 24/7-takeldienst. “Soms kreeg ik in een nacht meer dan 20 telefoons. Dan slaap je nauwelijks, maar moet je ’s ochtends gewoon opnieuw aan je werkdag beginnen. Op een bepaald moment besefte ik: dit is niet meer gezond.”
Voor de nachtelijke permanentie schakelden ze een extern callcenter in. Dat neemt oproepen aan en stuurt rechtstreeks de chauffeurs aan. “Dat was een grote stap, want je geeft iets uit handen. Maar achteraf gezien was het noodzakelijk. We konden opnieuw met meer energie aan onze dag beginnen.” Annelies besefte daardoor dat groeien soms ook loslaten betekent. “Het is ook vertrouwen geven en erkennen dat een bepaalde manier van werken niet langer houdbaar is.”
ID-KIT
- BEDRIJFSNAAM: VDB Engels
- OPRICHTING: 1988
- LOCATIE: Meise
- AANTAL FTE: 15
- OMZET: < € 5 mio
- ACTIVITEIT (NACE-CODE): 47811
- KERNACTIVITEIT: Garage en Takeldienst
Werk, maar niet meer altijd
Ook privé zoeken broer en zus bewust naar een ander evenwicht dan het voorbeeld waarmee ze zelf opgroeiden. “We woonden naast de zaak. Mijn vader werkte vaak tot zeven uur. Als we aan tafel zaten, moest hij vaak weer weg omdat een klant zijn wagen kwam halen. Er was altijd werk.”
Koen en Annelies doen het anders. “We vonden het allebei belangrijk om ’s morgens in de auto te kunnen stappen, naar het werk te rijden en ’s avonds weer naar huis te gaan.”
Helemaal uitschakelen lukt bij een 24/7-bedrijf nooit. Soms wordt er ’s avonds nog iets besproken en ook in het weekend springt Annelies uitzonderlijk binnen. Toch probeert ze het werk niet elk privémoment te laten overnemen. “Vroeger was ik er op een familiefeest vaak tegen Koen over bezig. Nu denk ik meestal: niet nu.”
Haar man geeft haar de ruimte om haar verschillende rollen te combineren. “Ondernemer, mama, opleidingen volgen, netwerken, een sociaal leven hebben. Dat lukt alleen als je thuis ook iemand hebt die daar ruimte voor maakt.” Rust vindt ze soms met muziek en een boek, maar even goed samen met haar dochters onder een dekentje bij een Disneyfilm.
Eerst landen, dan verder groeien
Na jaren zoeken naar een geschikte locatie is VDB Engels eindelijk waar Annelies en Koen wilden zijn. Dus hoeft een volgende groeisprong niet onmiddellijk te komen. “We zijn hier nog maar enkele maanden. Ik voel dat we eerst moeten landen. We willen hier onze wortels in de grond steken en van daaruit verder groeien.” Op termijn willen ze de werkplaatsen verder uitbouwen, investeren in technologie, de takeldienst blijven moderniseren en de site duurzamer maken.
Tegelijk willen ze vasthouden aan wat een familiebedrijf volgens Annelies kenmerkt: korte lijnen, duidelijke communicatie, kwaliteit en persoonlijke service. Ook haar eigen groei blijft belangrijk. “Het advies aan mijn achttienjarige zelf: wees jezelf. Luister naar advies, maar laat je niet sturen door elke mening. En vertrouw meer op je gevoel. Ik heb dat vroeger te vaak weggeduwd.” En haar belangrijkste balans? Niet moeten kiezen tussen zwart of wit, maar weten dat er ruimte is voor grijs.
