Ajay Kumar is senior software engineer bij Microsoft. Oorspronkelijk afkomstig uit India, verhuisde hij 10 jaar geleden samen met zijn vrouw naar België. Ondertussen bouwen ze hier met hun 2 kinderen aan een nieuwe thuis.
Ik verhuisde naar België om mijn carrièrekansen te verruimen en mezelf uit te dagen in een internationale context. Vandaag werk ik als senior software engineer bij Microsoft, waar ik meewerk aan grootschalige en beveiligde softwaresystemen die miljoenen gebruikers ondersteunen, waaronder AI-gedreven oplossingen voor de gezondheidszorg.
Mijn interesse in technologie ontstond in India, in een gezin waar waarden als vriendelijkheid, nieuwsgierigheid en hard werken centraal stonden. Ik was altijd gefascineerd door hoe software mensen kan helpen, zelfs op kleine manieren. Dat gevoel van zingeving bleef mij richting geven. Naarmate ik doorgroeide als ingenieur, besefte ik dat ik wilde werken in een omgeving waar verschillende culturen en ideeën samenkomen. Dat leidde uiteindelijk naar een internationale loopbaan.
De eerste jaren waren een mix van enthousiasme en stille uitdagingen: een nieuwe cultuur, koudere winters en het opnieuw opbouwen van een sociaal netwerk. Gaandeweg begon België aan te voelen als een plek waar we iets duurzaams konden opbouwen. Met de komst van onze 2 kinderen kreeg ons verhaal een nieuwe wending. Hen hier zien opgroeien deed me de stabiliteit en veiligheid van dit land nog meer waarderen. België gaf ons niet alleen een thuis, maar ook een nieuw begin.
Werken in België betekende wennen aan een ander tempo en een andere mindset. De focus op structuur, duidelijke communicatie en een gezonde werk-privébalans verschilde sterk van de snellere cultuur waarin ik ben opgegroeid. Aanvankelijk voelde die rust vreemd aan, maar gaandeweg leerde ik de stabiliteit ervan waarderen.
Ik mis India nog steeds: het eten, de festivals, de warmte. Maar België bracht een ander soort comfort. De rustige straten, het evenwicht en het gevoel van veiligheid werden stilaan vertrouwd. Vandaag, wanneer ik mijn kinderen vlot de lokale talen hoor spreken en zie hoe natuurlijk ze zich aanpassen, besef ik hoe diep dit land deel van ons is geworden. Daar ben ik oprecht dankbaar voor.
