Libeco: 6 generaties linnen - “Een mooi bedrijf runnen, dat is onze missie”

Merkwaardig aan Libeco is onder meer de traditie die zich uitstrekt over inmiddels al 6 generaties. Er moet een geheim zijn voor zo’n succesformule?

Raymond Libeert: “Werken, werken, werken: dat is het eerste wat er bij mij opkomt. Maar er is ook meer natuurlijk. In de familie hebben we over de generaties heen altijd een behoudsgezind en gezond financieel beleid gevoerd. Derde element: we zijn anders dan veel anderen altijd trouw gebleven aan onze roots, het vlas, en dat blijft een troef omwille van het duurzame karakter en de vele toepassingsmogelijkheden. Last but not least tekent Libeco ook al zijn hele bestaan lang voor een langetermijnstrategie. We blijven continu de vraag stellen: ‘wat is er nodig en goed voor de toekomst, zelfs als er geen sprake is van een onmiddellijke payback?’ Jawel, we willen en we moeten zoals elk bedrijf winst maken. Maar er is ook meer. Libeco wil synoniem staan voor een mooi bedrijf waar mensen graag werken in een positieve sfeer. Het zal u misschien verrassen maar vanuit de familiale holding LIFLAX heeft de familie zichzelf in de laatste 20 jaar geen dividend uitgekeerd. We hebben onze eigen middelen altijd en opnieuw geïnvesteerd in het bedrijf. Ik verwijs in dit verband graag naar het coronajaar, wat voor onze business een erg goed jaar was. Met de toen geboekte meeromzet hebben we meteen een fors investeringsplan ontvouwd in 2021: nieuwe gebouwen, opschaling van de productie, uitbreidingsplannen voor onze spinnerij in Polen.”

Elk bedrijf heeft een eigen DNA. Met welke sleutelbegrippen ziet Libeco zich het liefst geassocieerd?

Didier Dejaegher: “Bescheidenheid, duurzaamheid, het belang van het team, wendbaar, eerlijke handel en gepassioneerd vakmanschap. Dat zijn de essentiële waarden die dit bedrijf, waar ik inmiddels al 30 jaar aan de slag ben, uitstraalt.”

Raymond Libeert: “Ik associeer ons bedrijf ook graag met het woordje kansenfabriek. Kansen bieden aan mensen rondom, mooier kan toch niet? Ik heb al lang geleerd dat je niet alles zelf moet willen doen. Vandaar onder meer de keuze voor een externe CEO Didier en de optie om enkel goede mensen aan te trekken. In dit verband is attitude van een werknemer voor mij meer waard dan welke diploma’s dan ook. Onze CEO is opgeklommen van arbeider naar zijn huidige zitje. Als dat niet mooi is?”

Zijn er naast de vele voordelen ook nadelen verbonden aan het runnen van een familiebedrijf?

Raymond Libeert: “Niemand kan eromheen dat familiebedrijven ook vaak het forum zijn van interne twisten. Ik prijs mij gelukkig dat we dat niet kennen. Mijn vader Jean heeft mij altijd voorgehouden om eerlijk en transparant te communiceren en rekening te houden met wat elkeen wil. Niet iedereen wil zijn plaats opeisen in een familiebedrijf, niet iedereen wil het financiële risico helpen dragen. Mijn vader deed zijn ronde bij alle familianten en heeft op een correcte manier een uitkoopscenario voorzien voor wie dat wilde.”

U bent de 60 voorbij. Hoe ziet u de opvolging? Droomt u ervan dat uw kinderen instappen?

Raymond Libeert: “Ik heb 3 kinderen en ze zijn nog jong: 30, 22 en 15. In de tussentijd geeft de formule met een externe CEO algehele voldoening. Hoe het verder moet verlopen bespreek ik uiteraard ook met mijn zus, die co-aandeelhouder is maar niet actief is in het bedrijf. Wie interesse heeft, zal het hele parcours moeten afleggen, beginnend onderaan de ladder, dat is nu al de afspraak. Sowieso denk ik dat de jeugd zich meer en meer aangesproken voelt door begrippen als lokaal werken en duurzaamheid. Dat zijn troeven. Mijn echtgenote Amy draait ook al meer dan 25 jaar mee in het bedrijf en zij is nu al jarenlang verantwoordelijk voor het design en de marketing van onze eigen Home Collection. Sowieso heeft de zesde generatie (achternicht Charlotte Libeert, dochter van Alain Libeert) ook al haar opwachting gemaakt in de zaak.”

Hoe evalueert u het net afgesloten 2025?

Raymond Libeert: “Door de onzekere internationale context zou ik geneigd zijn te spreken over een crisisjaar. Maar voor ons bedrijf geldt dat, hout vasthouden, gelukkig niet. We exporteren nog altijd naar liefst 65 landen. Zelfs in de Verenigde Staten wisten we – spijts de hogere invoerrechten en de zwakke dollar – erg goed stand te houden. De verklaring is eenvoudig: onze Amerikaanse klanten hebben hun trouw toegezegd en zijn bereid gevonden om een meerprijs te betalen. Dat heeft meer dan één verklaring. Ik verwijs graag naar de topkwaliteit van onze producten, maar ook naar meer. De Amerikaanse klanten van vandaag hebben destijds nog zonder uitzondering bezoek mogen ontvangen van mijn grootvader. Daar is een innige vertrouwensband van overgebleven. Klanten weten waarvoor we staan en wat ze aan ons hebben. In het Midden- Oosten, waar we 15 jaar geleden zonder noemenswaardig succes veel prospectie hebben gedaan, lijken die inspanningen van toen nu misschien toch mogelijkheden te geven. Er is daar een bewustwording ontstaan rond alles wat te maken heeft met topkwaliteit en met duurzaamheid. Zo zie je maar: de lange termijn. Toch is niet alles rooskleurig. Er is heel wat onzekerheid door de wereldwijde spanningen. Voor ons is er ook het probleem van de grondstof vlas. De prijsstijgingen van het vlas in de laatste jaren waren opmerkelijk en kunnen een rem op verdere groei betekenen.”

De voorbije 5 jaar is hier voor 50 miljoen euro geïnvesteerd, zowat evenveel als de omzet.

Raymond Libeert: “Merkwaardig, ja, en des te meer omdat we alles met eigen middelen hebben gefinancierd.”

Nooit een beursgang overwogen? Op papier had dat best een scenario kunnen zijn.

Raymond Libeert: “Neen. Een beursgang is me te complex. Ons verhaal is anders dan dat van Sioen bijvoorbeeld dat vooral gefocust was op snelle groei. Eens dat proces voorbij, trekken ze zich ook terug van de beurs.”

Didier Dejaegher: “Ook wij stonden nog nooit afkerig tegenover groei, maar we geven wel altijd de voorkeur aan organische groei, niet zozeer via overnames en altijd met focus op lange termijn. De investeringen in de spinnerij in Polen kaderen hier perfect in en de integratie van de spinnerij binnen de groep was een goede strategische beslissing.”

Durft u een vergelijking te maken tussen ondernemen in West-Europa en ondernemen in Oost-Europa?

Didier Dejaegher: “Jawel. Laten we beginnen bij het loonverschil. Het loon komt één derde lager uit in Polen. De mentaliteit van de arbeiders daar is prima; je zou kunnen zeggen dat ze de West-Vlaamse werkmentaliteit hebben. De fiscale druk op vennootschappen is er ook aantrekkelijker met een vaste bijdrage van 19%. Over het algemeen is de administratie er tergend traag en slopend. Veel paperassen, een restant allicht uit de communistische periode. Wij hadden er niet mee te doen, maar blijkbaar draait ook de mobilisering van financiële middelen uit het banksysteem er duurder dan bij ons.”

Raymond Libeert: “Onze ervaring is er globaal genomen positief. Wij hebben die spinnerij sinds 2019 in handen. Ik zie naast de vele voordelen ook één groot nadeel: je kan er moeilijk of niet communiceren met de medewerkers op de vloer. Alle communicatie loopt via onze algemeen directeur (de Fransman Olivier Guillaume) en de 3 Poolse managers die wel meerdere talen spreken, waaronder Engels en Frans.”

Het Poolse verhaal is er een van verticale integratie, ofte zelf produceren wat je in de keten nodig hebt. Hoe ver wil Libeco daar nog in gaan?

Didier Dejaegher: “Ik zou nooit pleiten voor een totale verticale integratie binnen ons businessmodel. Dat blijft ons mogelijkheden geven om open te staan voor opportuniteiten maar ook de eigen organisatie op scherp te houden inzake competitiviteit.”

Raymond Libeert: “Naar de toekomst toe sluit ik niets helemaal uit. Ik denk bijvoorbeeld aan het veredelingsproces, zoals een eigen ververij. Maar nu is dat niet aan de orde. Onderschat niet hoe moeilijk dat is, want elk weefsel is nu eenmaal anders van textuur."

U wees al op de met veel vraagtekens omgeven internationale context. Heeft Libeco last van Chinese kopieën?

Raymond Libeert: “Laten we niet naïef zijn. Iedereen, en al zeker een Chinees, kan altijd alles kopiëren. Het gebeurt dus ook. We hebben ook al Amerikaanse distributeurs ontdekt die ons logo schaamteloos kopiëren. Meestal zien we 6 maanden na de introductie van een innovatie dat er al soortgelijke producten op de markt verschijnen. Dat proces tegenhouden kan je niet. Maar we willen er ook niet al te veel van wakker liggen. Een top kwalitatief product op de markt brengen is één zaak, maar er is meer. Wij hebben altijd een grote voorraad beschikbaar voor klanten en ons logistieke proces en serviceverlening zijn moeilijk of zelfs niet te kloppen. Wij bieden een totaalverhaal.”

Didier Dejaegher: “We zijn er ook best fier op dat geen enkele kopie mooier is dan ons origineel. Kwaliteit en service zijn zeer belangrijk en er wordt aan gewerkt om dat steeds verder te verbeteren. Samenwerken als één solide team is hier het geheim. We zijn trots op ons volledige team.”

2 sleutelbegrippen uit de bedrijfswereld worden vaak door elkaar gehaald en gebruikt: manager en ondernemer. Hoe voelt u zichzelf? Meer manager of meer ondernemer?

Raymond Libeert: “In de eerste plaats toch ondernemer. Ik hou van ondernemen, het vinden van nieuwe producten, nieuwe concepten. Als kind was ik daar al mee bezig.”

Didier Dejaegher: “Ik voel dat ik 2 petjes op heb: de pet van ondernemer en de pet van manager die de zaken op het terrein aanstuurt.”

Raymond Libeert: “Dat heeft alles te maken met het aandelenplan dat we in het najaar van 2025 ontvouwd hebben voor alle medewerkers. Iedereen kreeg enkele maanden geleden de kans om aandelen te kopen in Libeco. Dat was een idee waar ik al langer van droomde. Nu hebben we die droom ook waargemaakt. Het is een groot succes gebleken. Didier is als CEO ingestapt als co-aandeelhouder, maar ook 41 andere medewerkers deden dat. Misschien zal het u verbazen maar daar zijn voorlopig zelfs evenveel arbeiders als bedienden bij. Ik hoop dat nog meer medewerkers van het plan gebruikmaken, al zijn er dan ook voorwaarden aan verbonden, zoals minstens 5 jaar voor het bedrijf werken, en uiteraard gaat het over een minderheidspakket aandelen dat wordt aangeboden. Medewerkers die aandelen op zak hebben van het bedrijf waarvoor ze werken, zijn elke dag opnieuw zoveel meer gemotiveerd om het beste van zichzelf te geven, daar bestaat niet de minste twijfel over. Iedereen heeft er dus baat bij en het bedrijf wordt er beter van. Waarom zou je het dan niet doen?”

Kunnen jullie zelf het bedrijf ooit loslaten op vrijdagavond, als de week erop zit?

Didier Dejaegher: “Het gebeurt meermaals dat we tijdens het weekend aan de telefoon hangen om van gedachten te wisselen. Dat is nu eenmaal de realiteit. Dat voelt niet als een straf aan, ondernemen is een passie.” Raymond Libeert: “Je bent er altijd mee bezig, 7 dagen op 7, het hele jaar door, zelfs op vakantie. Of ik dat erg vind? Helemaal niet. Als je gedreven bent door passie, is dat een normaal gegeven.”

www.libecohomestores.eu