"Werkgevers werken beter samen dan regeringen"

06/12/2018 , Katrien Stragier

Ook Wallonië heeft zijn Wouter De Geest, Yves Prete, CEO van Safran Aero Boosters in Herstal en voorzitter van de Union Wallonne des Entreprises (UWE). Dat het loont om samen te werken, daar is de topman van de toeleverancier van de vliegtuigmotorindustrie vast van overtuigd. "Kleine, communautaire problemen terwijl we maar 30 kilometer van elkaar gelegen zijn over de taalgrens... Voor grote, internationale ondernemingen komen die ridicuul over."

Loont het de moeite om voorzitter van een werkgeversorganisatie te zijn?

Yves Prete
Yves Prete ©Chak Lopez

"Gemeenschappelijke standpunten onder werkgevers tegenover de regering laten toe om dossiers op gang te krijgen. Maar het is niet altijd makkelijk om tot een consensus te komen. Werkgevers zijn typisch mensen met een sterk karakter: het is niet evident om hen van gedacht te doen veranderen (lacht). Sommige dossiers liggen nu eenmaal moeilijk. Als je grote winkels uitbaat, zie je de btw liever niet stijgen. Heb je veel personeel, dan verkies je een hogere btw boven hogere lasten op arbeid. Maar tot nu toe hebben we altijd een consensus kunnen bereiken. Ik vind dat de werkgevers beter samenwerken dan onze regeringen. Wij proberen ook enkel een praktische oplossing te vinden. Andere motieven spelen niet mee. Denk aan Marc Coucke, die in Wallonië geïnvesteerd heeft. Dat is niet politiek ingegeven. Hij zegt gewoon: 'Tien daar is een interessante opportuniteit'."

Je moet als voorzitter dikwijls wel moeilijke beslissingen nemen.

"Je moet knopen doorhakken en soms neem je een beslissing die niet op gejuich onthaald wordt. Je staat ook meer in de spotlight en de meeste werkgevers hebben dat niet zo graag. We blijven liever in ons eigen hoekje. We hebben daar meestal al genoeg problemen te managen (lacht). Iedereen die voorzitter geweest is bij de UWE, het VBO of Voka doet dat uit engagement voor zijn regio of zijn land. Ze worden daar ook niet voor betaald. Als ik mensen tegenkom, geloven ze dat soms niet."

Je moet een beetje idealistisch zijn om het te doen?

"Je moet erin geloven dat je zaken kan veranderen. En het is dikwijls frustrerend, want je zit vaak samen met kabinetten en ministers om hen maatregelen voor te stellen maar het zijn zij die beslissen. Toch zijn we erin geslaagd om ervoor te zorgen dat er goede beslissingen zijn genomen De industriële en economische zaken zijn ook zo complex dat zelfs politici hulp nodig hebben om de zaken klaar te zien."

Vlamingen hebben het idee dat de vakbonden in Wallonië de economie meer in hun greep houden. Klopt dat?

"Ze zijn strijdvaardiger, al wordt er in Vlaanderen ook al eens gestaakt. Onze geschiedenis speelt daar in mee. Wallonië heeft lang heel grote ondernemingen gehad, met sterke vakbonden en een permanente klassenstrijd. De karikatuur uit de 19e eeuw van de baas die in zijn kasteel woont met arm en ongelukkig personeel blijft hier in sommige milieus sterk leven. En die cultuur verander je niet snel. Terwijl de ontwikkeling van een regio via de ondernemingen gaat. Dat is iets moeilijker uit te leggen hier dan in Vlaanderen."

Volgens een recent rapport van EY staat internationalisering niet hoog op de agenda van Waalse bedrijfsleiders. Is dat een gebrek aan ambitie?

"Wallonië kent veel kmo's, die gemiddeld kleiner zijn dan in Vlaanderen. Velen waren vroeger toeleverancier van de grote industriële bedrijven die we hier hadden en moesten dus niet exporteren. Er zijn ook heel wat start-ups, die op een bepaald moment naar het buitenland moeten kijken om verder te kunnen groeien. Maar vaak hebben ze daar de équipe niet voor, terwijl het met vijftien man personeel wel goed draait. En dus blijven ze daar steken."

Er leven in Vlaanderen tamelijk wat vooroordelen over Walen. Slaan die ergens op?

"Ik geloof niet in de vooroordelen dat Walen niet ondernemend zijn. Maar als je erg grote ondernemingen hebt, zoals in Wallonië lang het geval was, laat dat mensen toe om daar hun hele leven te gaan werken. Dat is comfortabel. Maar er is een nieuwe dynamiek aan het ontstaan. Waalse jongeren zijn anders dan vroeger. Ze hebben zin om iets te doen, hun eigen bedrijfje op te starten, de wereld in te trekken. De werkloosheid daalt ook in Wallonië, nieuwe technologische bedrijven groeien goed en er is veel meer ondernemingsspirit dan 15 jaar geleden. We liggen nog achter op Vlaanderen, maar ik ben optimistisch over de toekomst van Wallonië."