Vlaanderen heeft baat bij pro-Europees Nederland

16/03/2017 , Stijn Decock - hoofdeconoom Voka - stijn.decock@voka.be

De verkiezingen in Nederland genoten meer dan anders de aandacht van de internationale gemeenschap. Na de Brexit en de verkiezing van Trump was Nederland het volgende land in rij met een verkiezing met hoge inzet. In de internationale pers werd de strijd herleid tot een keuze tussen de pro-Europese premier Rutte en zijn uitdager en notoir tegenstander van de EU, Geert Wilders. De kiezer heeft hierbij duidelijk voor Europa gekozen. En dat is goed nieuws voor Vlaanderen.

Voor Vlaanderen zijn goede relaties met Nederland cruciaal. Een Nederland dat zichzelf isoleert zou bijzonder nefast zijn voor het Vlaamse bedrijfsleven. Nederland is niet alleen het enige land waarmee we de taal delen, het is ook onze tweede belangrijkste handelspartner, geografisch zijn we het sterkst met hen verweven (de langste grens, kruisende rivieren…), en als Benelux partner behoren we beide tot de oprichters van de EU. Een exit van Nederland uit de EU, zoals gepropageerd door Wilders, zou voor Vlaanderen een veel grotere catastrofe zijn dan het VK dat de EU verlaat.

Niet alleen zouden er dan grenscontroles komen tussen beide landen. Voor heel wat concrete dossiers zou een in zichzelf gekeerd Nederland zeer nadelig zijn. Denk maar aan het bevaarbaar houden voor grote zeeschepen van de Westerschelde (cruciaal voor haven van Antwerpen), de onderhandelingen rond de IJzeren Rijn, betere interconnectie van het elektriciteitsnetwerk tussen beide landen, de vele grensarbeiders… ‘Neen’ was niet het antwoord van de kiezer op dit soort Europese samenwerking. Er is immers niet alleen het beter dan verwacht resultaat van VVD’er Rutte, ook uitgesproken pro-Europese partijen zoals D66 en GroenLinks hebben een sterk resultaat neergezet (weliswaar ten koste van het in elkaar geklapte PvdA).

Er is nog een belangrijk signaal voor deze regering. Rutte en de VVD zijn niet echt zwaar afgestraft voor de ingrijpende hervormingsmaatregelen. Het verlies ging eerder naar partijen zoals CDA of D66 die niet echt anti economische hervormingen zijn. Het zijn vooral de socialisten die een hoge prijs betalen voor de regering. Als we dit vertalen naar de Belgische regering, die geen socialisten telt maar wel partijen die in Nederland een behoorlijk tot goed resultaat hebben neergezet, dan zegt de Nederlandse uitslag dat hervormingen niet noodzakelijk worden afgestraft. Laat dit nu net het zwakke punt zijn van de Zweedse Coalitie in België. Met de verkiezingen van 2019 in zicht, is er een duidelijke hervormingsmoeheid in de regering geslopen waardoor dossiers zoals de hervorming van de vennootschapsbelasting of het regelen van de geluidsnormen rond Zaventem muurvast zitten. Laat staan het versneld saneren van de begroting. Hopelijk verliest de regering haar koudwatervrees door de Nederlandse uitslag en zet ze enkele noodzakelijke hervormingen verder.

In de internationale pers stijgt het aanzien voor premier Rutte omdat hij, in tegenstelling tot Clinton of Cameron, het ‘populistisch gevaar’ de baas kon. Zijn ster in Europa zal hierdoor rijzen. Voor België is dat niet onbelangrijk omdat na het vertrek van de Britten de vrees heerst dat de EU teveel een Frans -Zuid-Europese club dreigt te worden die het niet zo nauw neemt met allerlei regels. Het is daarom belangrijk dat het Noord-Europees blok een goed tegengewicht vormt en enkele sterke figuren telt, zoals een Rutte. België, dat binnen Europa altijd wat zwalpt tussen beide blokken, heeft baat bij een sterk Noord-Europees blok, net om bij de les te worden gehouden (bv inzake begroting).

De Nederlandse uitslag is natuurlijk geen garantie dat Frankrijk, dat andere belangrijke buurland, ook een pro-Europese stem gaat uitbrengen. Toch ziet het er naar uit dat de Brexit en de verkiezing van Trump, kiezers op het Europees continent eerder behoeden van grote gelijkaardige avonturen. Kiezers die een ander beleid willen gaan hier niet noodzakelijk voor een extreme partij stemmen, maar kiezen even goed voor gematigde alternatieven zoals de de groene Van der Bellen in Oostenrijk. In Frankrijk is het zeker nog niet uitgemaakt wie de nieuwe president wordt maar de partijloze en pro-Europese Macron doet het goed in de peilingen.

Deze tendezen bewijzen stilaan onze these dat de EU als instituut weliswaar zwaar onder vuur ligt en bekritiseerd wordt, maar dat de gemiddelde Europese kiezer snapt dat je heel wat grote uitdagingen niet enkel nationaal kan aanpakken . Je sluit je dus best niet af van de buurlanden maar probeert samen de grote uitdagingen aan te pakken. Die pragmatische wijsheid leek deze week in het tulpenland te overheersen.

 

Stijn Decock - Hoofdeconoom Voka - stijn.decock@voka.be

 

Add to search index
Aan