Rechtszekerheid voor natuur én industrie

21/11/2017 , Steven Betz - Milieu en Ruimtelijke Ordening

Investeren veronderstelt rechtszekerheid. En dus kijken ondernemingen bij belangrijke beslissingen best ook naar twee richtlijnen die fauna en flora in Europa beschermen: de 'vogelrichtlijn' uit 1979, met een lijst van bijna 200 bedreigde vogelsoorten, en de 'habitatrichtlijn' uit 1992 die bescherming biedt aan vijfhonderd plantensoorten, tweehonderd diersoorten en bijna tweehonderd habitats.

Natuurzekerheid
© Imagedesk

"In uitvoering daarvan heeft Vlaanderen in 2001 meer dan 12% van het Vlaamse grondgebied afgebakend als speciale beschermingszones (SBZ). Daar moeten maatregelen getroffen worden ter bescherming van deze bedreigde soorten en hun leefgebieden: het Natura 2000-netwerk",zegt Steven Betz, senior adviseur milieu en ruimtelijke ordening bij Voka. Vlaanderen heeft sindsdien per gebied natuurdoelen opgesteld. Die geven aan welke oppervlakte van een habitat of welke grootte van een populatie wordt nagestreefd en welke kwaliteitseisen daarbij horen. 

De komende maanden zullen er per SBZ 'managementplannen' worden vastgesteld, die een stand van zaken bijhouden van de realisatie van de natuurdoelen. Zo kan bijvoorbeeld toegezien worden op het aantal hectaren en het habitattype per beschermde soort. "De natuurdoelen hebben een rechtstreekse link met vergunningsverlening", zegt Betz. Wanneer een activiteit, plan of programma een betekenisvolle aantasting kan veroorzaken aan de natuurlijke kenmerken van een SBZ, moet een passende beoordeling worden opgemaakt.

Als de conclusie luidt 'betekenisvolle aantasting' en milderende of verzachtende maatregelen niet volstaan, kan het project in principe niet doorgaan. Er bestaat echter een afwijkingsprocedure, maar als die wordt toegestaan, zal het verlies aan natuur gecompenseerd moeten worden.