Skip to main content
  • Nieuws
  • Limburgse bedrijven zien weinig stakingsbereidheid bij personeel

Limburgse bedrijven zien weinig stakingsbereidheid bij personeel

  • 09/11/2022

persbericht

Limburgse ondernemingen ondervinden beperkte hinder door de nationale actie-en stakingsdag van het gemeenschappelijke vakbondsfront. Dat blijkt uit een rondvraag van Voka – KvK Limburg bij bedrijven over heel Limburg. Waar de impact bij sommige ondernemingen beperkt is, zijn er helaas ook enkele bedrijven in onze provincie die hun productie hebben moeten terugschroeven of zelfs de deuren volledig hebben gesloten. Maar het overgrote deel van de mensen is vanmorgen gewoon aan het werk gegaan. “We merken dat in Limburg het gezond verstand zegeviert en de meeste mensen geen gehoor hebben gegeven aan de oproep van de vakbonden”, stelt Johann Leten, gedelegeerd bestuurder van Voka – KvK Limburg. “Het is hemeltergend dat de bonden niet inzien hoe ernstig ze onze Limburgse economie schaden met deze actie. De eis voor meer koopkracht – zeg maar meer loon – bovenop de historische hoge loonindexering is in deze energie-en inflatiecrisis ronduit onbegrijpelijk en wereldvreemd. De beste garantie op koopkracht is een job. En als we zo doorgaan, dreigen we veel banen en dus onze koopkracht kwijt te spelen.”

De drie vakbonden organiseren vandaag een nationale actie-en stakingsdag omdat ze vinden dat de regering meer maatregelen moet nemen om de koopkracht van werknemers en uitkeringstrekkers te versterken. Zo vragen ze onder meer een prijsplafond op gas en elektriciteit en een uitbreiding van het sociaal tarief naar de lagere middenklasse. Ook moeten er voor de bonden echte loonsverhogingen mogelijk worden bovenop de index. “Een surrealistische eis”, zegt Johann Leten, gedelegeerd bestuurder van Voka – KvK Limburg.

“Door de automatische indexering hebben onze werknemers de beste koopkrachtbescherming van heel Europa. Door de hoge inflatie zullen honderdduizenden mensen uit de privésector via de index in januari meer dan 11% extra loon krijgen. In 2024 komt dat neer op een verwachte loonstijging van 25% voor onze bedrijven, een loonkostfactuur die meer dan 30 miljard euro bedraagt. Onze lonen stijgen 5,7 procent sneller dan in onze buurlanden. Hoe kan je dan in godsnaam om nog meer loon vragen? We prijzen onszelf en onze jobs de markt uit”, zucht Leten.

(Externe) stakingspiketten

Uit een rondvraag van Voka – KvK Limburg bij bedrijven over heel Limburg blijkt dat de stakingsdag beperkt voelbaar is op de Limburgse werkvloeren. Zo hebben de vakbonden bij verschillende bedrijven stakingspiketten opgetrokken. Op sommige plekken gaat het zelfs over externen die voor de schone schijn meedoen. Over het algemeen is de hinder beperkt, zo kampen bouw -en transportbedrijven met vertragingen door de actiedag, maar zijn werknemers wel aan het werk. Bij enkele productie-en voedingsbedrijven in onze provincie is de impact groter. Daar heeft men noodgedwongen de productie moeten terugschroeven door een gebrek aan personeel, sommige bedrijven hebben de deuren zelfs helemaal moeten sluiten. Maar de overgrote meerderheid is vandaag gewoon aan het werk gegaan en hebben geen gehoor gegeven aan de oproep van de vakbonden.

“Werkwilligen moeten ten alle tijden toegang krijgen tot hun bedrijf. Er mag dan wel een recht op staken zijn, er is ook een recht op werken”, stelt Johann Leten. “Over het algemeen is de hinder beperkt. Zij die wel staken worden vooral betaald met belastinggeld. Maar het valt te betreuren dat er ondernemingen in Limburg zijn die vandaag noodgedwongen hun bedrijf hebben moeten dichtdoen. Dat is onaanvaardbaar en verwerpelijk. De kost van deze stakingsdag schatten we op 300 tot 400 miljoen euro in ons land. Terwijl onze ondernemers er alles aan doen om onze economische motor draaiende te houden, steken de bonden geen stokken maar betonblokken in de wielen. Triestig”, besluit Johann Leten.

Contactpersoon