Skip to main content
Steve Vanhorebeek
  • 06/06/2018

Laag opgeleid

De arbeidsmarkt heeft het moeilijk, in gans Vlaanderen en dus ook in Vlaams-Brabant. Vroeger, pakweg tien jaar en langer geleden, had de arbeidsmarkt het ook moeilijk, in gans Vlaanderen en dus ook in Vlaams-Brabant. Maar vroeger was anders. ‘Moeilijk’ wilde toen zeggen dat heel wat mensen werkloos waren, met of zonder diploma. Hoge werkloosheid, een beperkt inkomen dus een beperkte koopkracht en dus geen aanzwengeling van de economie. Zo ging dat, toen. Politieke partijen die telkens beloofden ‘iets aan de werkloosheid te zullen doen’. Jobs! Jobs! Jobs! (Nep)statuten waardoor mensen wel arbeid verrichtten maar geen zekerheden opbouwden.

Dat was vroeger. Vandaag wil ‘moeilijk’ zeggen dat bedrijven geen juiste mensen meer vinden om bij hen aan de slag te gaan. Vacatures geraken amper of niet ingevuld. Het werkloosheidscijfer ligt in sommige streken van Vlaanderen schrikwekkend laag. Wanneer de structurele werklozen, mensen die nooit aan het werk zullen geraken door zeer uiteenlopende redenen en die er altijd zijn, van de cijfers worden afgetrokken zijn er zelfs regio’s waar men met een negatief werkloosheidscijfer zit. Straf!

Niet vreemd, wel jammer

Niet overal is de situatie hetzelfde. Elke provincie en zelfs elke regio heeft zijn eigen problemen. Zo valt het op dat in Zuidoost Hageland, de streek rond Tienen, wel een behoorlijk hoog werkloosheidscijfer is. Vreemd?

Op het eerste zicht alleszins vreemd ja. Er is in deze regio alvast behoorlijk wat activiteit. Heel wat bedrijven zijn er constant op zoek naar geschikt personeel.

Zeer vreemd dus, eigenlijk? Wel, eigenlijk niet zo vreemd. Jammer, dat wel. En vooral, de verantwoordelijkheid van ons allen. Een mentaliteitsprobleem als het ware.

Want wat blijkt, bijna alle openstaande vacatures, van hoog tot laag, die moeilijk of niet worden ingevuld, kenmerken hetzelfde struikelblok: ‘een zekere technische kennis vereist’ of ‘een zekere technische aanleg nodig’. Jobs waarvoor het voldoende is gezond en sterk te zijn bestaan nog amper. Ook in productiebedrijven is er tegenwoordig een minimum aan technische vaardigheid of kennis nodig, zelfs voor die arbeidersjobs waarvoor men vroeger gewoon fysiek paraat moest zijn. Je weet wel, vooruitgang! En maar goed ook, de werkomstandigheden zijn door de jaren heen serieus verbeterd. Wat er ook wordt geroepen tijdens de betoging van de stakers op 16 mei dit jaar. Maar dat is een ander verhaal.

"Als we mensen met een TSO- of BSO-opleiding blijven beschouwen als laag opgeleid, zal er nooit iets veranderen. Iets kunnen met de handen, daar goesting voor hebben én openstaan om na de opleiding in het bedrijf te blijven bijleren: dat is allesbehalve laag."

Technisch opgeleid

Een mentaliteitsprobleem met de verantwoordelijkheid van ons allen? Jazeker! Want als wij mensen in een BSO of een TSO blijven beschouwen als laag opgeleid, zal er nooit iets veranderen. Jonge mensen met een massa kwaliteiten waarop u en ik enkel jaloers kunnen zijn, beschouwen wij als laag opgeleid. Minder, dus. Terwijl deze mensen, als we hen serieus zouden beginnen nemen, de opleidingen en scholen als volwaardig zouden beginnen beschouwen en onszelf niet zo ‘hoog’ zouden inschatten, een enorme meerwaarde kunnen betekenen voor onze economie. Iets kunnen met de handen, daar goesting voor hebben en ook nog eens openstaan om na de opleiding verder op het bedrijf te worden opgeleid, dat is alles behalve laag. Noem het dan ‘Technisch Opgeleid’, zoals Marianne Zwagerman het consequent noemt in haar strijd voor erkenning in Nederland. Maar niet laag, laat ons dat afspreken!

Steve Vanhorebeek
WELTcoördinator bij Voka Vlaams-Brabant

 

Dit artikel verscheen in Ondernemers mei 2018.

ING
Proximus
SD Worx
Grant Thornton
Logo Athlon
Logo Premed
Logo G4S
Logo Randstad