Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • Katrien Vermeire, John & Jane: “Bevrijd mijn mensen uit de lift!”
Katrien Vermeire, John & Jane
  • 05/02/2021

Katrien Vermeire, John & Jane: “Bevrijd mijn mensen uit de lift!”

Katrien Vermeire staat met haar audiovisueel bedrijf John & Jane in de hoek waar zware klappen vallen door COVID-19. Het grootste deel van haar werknemers moest ze zoals bij vele bedrijven uit de eventsector noodgedwongen op tijdelijke werkloosheid zetten. “Dat systeem werkt als een noodkabel in de lift en doet zijn werk goed bij de aanvang van een crisis. Maar na maanden zijn mijn mensen nog altijd niet uit de lift bevrijd.” Katrien Vermeire pleit voor het Nederlandse systeem van loonsubsidies. “Daarmee zou ik hen omhoog kunnen trekken en ons bedrijf voorbereiden op de relance.” 
 

Begin februari 2020 al kwamen bij het audiovisuele bedrijf John & Jane de eerste annulaties binnen. “Ik vond dat raar, ik kreeg wel wat angst, wat is er hier aan de hand?” En toen kwam de lockdown.

Beluister hieronder een geluidsfragment van dit interview (2 minuten) of lees verder onder de foto.

 

“In het begin dachten we nog: het zal wel meevallen. In april kunnen we weer naar buiten. Ik probeerde mijn mensen te motiveren door te zeggen dat we vanaf dan er weer helemaal zouden invliegen, dat we niet volledig zouden stilvallen, maar dat we van de vrijgekomen tijd gebruik zouden maken om na te denken over de toekomst van het bedrijf en om klusjes die we al lang hadden laten liggen, nu eens deftig te doen.”

Maar ook in april kwam er geen vooruitzicht op beterschap. Katrien had noodgedwongen ‘als een goede huisvader’ op kosten moeten besparen, een groot deel van de twintig vaste werknemers werd op technische werkloosheid gezet. “Het moeilijkste vond ik om mijn team samen te houden. Je ziet ze niet, je verliest ze uit het oog, de band met het bedrijf is weg. In het begin hielden we nog online aperitiefmeetings, maar na de zoveelste heb je dat ook wel gehad. Het gebrek aan perspectief is voor iedereen het ergste. Mijn mensen vroegen me: wanneer kunnen we terug beginnen, maar ik had geen antwoorden.”

“In juni zag het er weer wat beter uit, maar dan kwam in augustus de grote slag in het gezicht. We hadden een mooi COVID-proof project in Antwerpen dat een hele maand zou lopen en redelijk wat omzet zou opbrengen. Maar toen kwam er die nieuwe golf in Antwerpen en werd alles weer geannuleerd door de beslissing van de overheid. Dan word je als bedrijf voor een blok geplaatst. Dan mag je nog zo ondernemend zijn als je wil…”

Ik meen het: ik heb nog nooit zo hard gewerkt als nu, voor amper omzet.

Katrien Vermeire, John & Jane

Maar Katrien bleef toch niet bij de pakken zitten. “Ik meen het: ik heb nog nooit zo hard gewerkt als nu, voor amper omzet. Ik heb nagedacht over onze kern, onze groeimogelijkheden. We hebben geïnvesteerd in streaming en hybrid events waardoor we toch nog wat inkomsten konden genereren. We hebben nagedacht over nieuwe groeimarkten. We hebben ons kostenmodel onder de loep genomen. Wanneer we hieruit komen, zullen we er sterker voorstaan.”

Katrien Vermeire verwacht, of liever gezegd hoopt, dat het vanaf mei/juni dit jaar weer wat beter zal gaan en vanaf september hoopt ze weer helemaal te kunnen opstarten. Maar intussen stelt zich een bijkomend probleem. “Mijn orderboek voor september loopt vol, maar mijn mensen houden dat onmogelijk zo lang nog vol. Heel wat van hen zitten op zeventig procent van hun loon, als je pas een huis gekocht hebt, dan red je het niet. En door het gebrek aan perspectief dat de overheid biedt, haken ze nu af en vertrekken ze naar sectoren waar er wel perspectief is. Intussen zijn vijf van de twintig mensen vertrokken, een kwart dus. Terwijl mensen net het belangrijkst zijn in een audiovisueel bedrijf want zij zijn degene die aan de knoppen draaien. Kennis en expertise waar wij ook veel in geïnvesteerd hebben, zijn we nu kwijt.”

Als alle events doorgaan in september, kan Katrien niet alle opdrachten uitvoeren door een gebrek aan personeel. “Het is een moeilijk spanningsveld. Ik zou nu mensen moeten aanwerven en opleiden om tegen dan klaar te zijn, maar ik moet ook kijken naar de liquiditeit van mijn onderneming. En met de onzekerheid die telkens weer gecreëerd wordt van het ene naar het andere overlegcomité, kun je ook weinig perspectief bieden aan de eigen mensen. Soms hoop ik dat ze gewoon zeggen: vanaf mei pas gaat alles weer open. Dan heb ik tenminste iets om naartoe te werken.”

Katrien Vermeire zou nooit voor dit probleem hebben gestaan mocht het Nederlandse systeem van loonsubsidies hier van toepassing zijn geweest. Naargelang de aantoonbare omzetdaling door COVID-19 ondersteunt de overheid de werkgever om een deel van de lonen van zijn mensen uit te betalen. De voorwaarde is wel dat hij ze aan het werk houdt. “Ik heb hier al heel snel voor beginnen pleiten tot op De Zevende Dag toe, en ik ben blij dat Voka hier nu ook zijn schouders onder zet. Dat systeem werkt echt. Mijn Nederlandse collega’s zijn wel met gans het team aan klantenprospectie kunnen blijven doen en die zijn wel volop kunnen blijven werken aan innovaties. Ik ondervind hier nu concurrentieel nadeel van.”

Katrien Vermeire is dankbaar voor alle steunmaatregelen van de overheid, zoals de winwin-lening en het Vlaams beschermingsmechanisme. “Maar het is onvoldoende. Ik voel een discrepantie tussen politici en de mensen die elke dag moeten vechten voor hun werk of bedrijf. Soms wil ik de bevoegde minister zeggen, kom eens op bezoek in ons bedrijf, en kijk gewoon eens rond. Dat ze begrijpen hoe wij moeten werken, en dat ze hun appreciatie uiten over de manier waarop wij vechten en offers brengen. Dat zou op menselijk vlak al heel wat betekenen. Ik pleit ervoor dat we er samen alles aan doen om dat vies beestje klein te krijgen, maar ik pleit ook voor een sterke relance. Want wie gaat er voor ons zorgen? Wie zal er voor ons kind zorgen? Het is weg, wij geven alles op voor de maatschappij. Maar we willen wel vechten om elke cent terug te verdienen.”
 

ING
SD  Worx