Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • COLUMN - België laat enorm economisch potentieel liggen
Bart Van Craeynest
  • 08/03/2019

COLUMN - België laat enorm economisch potentieel liggen

De verkiezingscampagne is de jongste weken ook officieel op gang geschoten, en het regent ondertussen voorstellen en beloftes. Op economisch vlak blijft het vooralsnog vrij bedroevend. Voorstellen van een minimumloon van 2300, van minder lang of van lagere BTW op elektriciteit of op duurzame producten zullen onze economie niet sterker maken. Nochtans moeten partijen het echt niet ver gaan zoeken. Dat schrijft Bart Van Craeynest, hoofdeconoom van Voka.

Bart Van CraeynestNeutrale organisaties zoals de Nationale Bank, de Europese Commissie, het IMF en de OESO publiceren jaarlijks rapporten met concrete aanbevelingen om de werking van onze economie te verbeteren. De meeste van die aanbevelingen komen jaar na jaar terug: veel meer mensen aan het werk, extra investeringen in infrastructuur, een eenvoudiger en economisch verstandiger belastingstelsel, flexibelere regulering… Ook het jaarlijkse ‘scorebord’ van het World Economic Forum kan helpen om de prioriteiten voor het economische beleid af te bakenen. Zo staat België in de jongste ranglijst op 140 landen op een 52e plaats voor de kwaliteit van het wegennet, een 92e voor de last van regulering en een 138e voor de belastingen op arbeid. Het is niet altijd duidelijk in het politieke debat, maar onder economen is er een brede consensus over de belangrijkste pijnpunten van onze economie, en dat is geldt ook voor de meeste oplossingen. 

Het potentieel van dat soort structurele hervormingen is aanzienlijk. De OESO raamt dat de economische activiteit per Belg tot een derde hoger kan via een pakket van liberalisering van productmarkten, arbeidsmarkthervormingen, overheidsinvesteringen en R&D-inspanningen. Dat zou met ruime voorsprong de beste manier zijn om onze welvaartsstaat op termijn overeind te houden, en zelfs verder te versterken. Dat maakt het des te pijnlijker dat België sinds 2011 maar werk maakte van minder dan de helft van de aanbevelingen van de Europese Commissie, waarmee we de zwakste leerling van de Europese klas zijn. We laten daarmee een enorm potentieel liggen, en dat kunnen we ons eigenlijk niet meer permitteren. Om het met een versleten cliché te stellen, dat nog altijd klopt: we kunnen ons best eerst concentreren op het groter maken van de koek, daarna kunnen we beslissen wat we met die extra koek doen. Omgekeerd werkt niet. 

ING
SD Worx