Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • Bij familiebrouwerij Malheur kijken acht generaties mee over de schouders
  • 11/02/2021

Bij familiebrouwerij Malheur kijken acht generaties mee over de schouders

In 1997 hield Manu De Landtsheer een pasgeboren bier boven de doopvont: Malheur. Een ongelukje komt nooit alleen, algauw volgden broertjes en zusjes én internationale erkenning voor de kleinbrouwerij. Ondertussen staat zoon Guillaume al vijf jaar in de brouwzaal nadat hij zijn brouwersdiploma behaalde in Duitsland. Portret van een eigenzinnige brouwersfamilie waarvan de roots terugkeren tot…1773. 

foto
Manu en Guillaume De Landtsheer. Manu: "Ten vroegste in 2022 en wellicht pas in 2023 zullen we weer kunnen ondernemen zoals in 2019

 

Tekst Sam de Kegel – foto Wim Kempenaers

Aan de muren van de als café ingerichte ontvangstruimte, met zicht op de brouwketels, ademt het verleden in zwart-witfoto’s. Ze dateren uit een vervlogen tijdperk waarin de hop nog manueel en lokaal – in het hinterland van Aalst - werd geoogst. Eén foto kaapt extra aandacht weg: ’s werelds bekendste bierjournalist en -kenner, wijlen Michael Jackson, op doortocht bij kleinbrouwerij Malheur in Buggenhout. “Hij gaf onze bieren topratings. Ik was aanwezig op zijn begrafenis in Londen”, zegt zaakvoerder Manu De Landtsheer met enige fierheid. 

Manu De Landtsheer startte kleinbrouwerij Malheur in 1997 op in Buggenhout, maar de genen van de brouwersfamilie gaan eeuwen terug. Stamvader was Balthazar De Landtsheer, die in 1773 in Baasrode werd geboren en er de Brouwerij 'De Halve Maan' oprichtte aan de Schelde. In de twintigste eeuw werd er geen bier meer gebrouwen, maar runde de familie aan de Mandekenstraat in Buggenhout een drankencentrale en bierhandel en vulde het flesjes af voor derde brouwerijen.

“Mijn grootvader Adolf koesterde wel de droom om opnieuw een brouwerij op te starten, maar overleed vrij vroeg. Mijn vader heeft zijn droom dan uitgevoerd in 1997, met een nieuw bier: Malheur”, vertelt zoon Guillaume fier. 
Manu: “Dat was een puur strategische beslissing. De bierhandel was over zijn top, we konden ook niet meer uitbreiden. We hebben enkele tientallen eigen cafés, ons eerste idee was om vooral voor die cafés te brouwen, maar algauw begonnen we ook te internationaliseren. Van meet af aan hebben we zwaar geïnvesteerd in een sterk merk en catchy naam (Malheur, sdk), via marketing en marktonderzoek. Je moet je omringen met de juiste mensen, maar dat is niet eenvoudig, want die komen en gaan.” 

Van jurist tot brouwmeester

Guillaume De Landtsheer, afgestudeerd als jurist, is nu bijna zes jaar actief in de brouwerij. “Ik had voor mezelf eerst een toekomst uitgestippeld in de consultancy, in de wereld van mergers & acquisitons. Mijn vader stelde me voor om toch een brouwersopleiding in Duitsland te volgen. Een week later zat ik in de auto om  brouwmeester te worden. Daar is de bierpassie pas gegroeid. Hoewel ik opgroeide in een brouwerij, was mijn bierkennis heel beperkt en begon ik als groentje aan mijn opleiding. Ik voelde wel druk, en tot op vandaag voel ik die eigenlijk nog altijd wat. Onze biergeschiedenis gaat terug tot 1773, dat zijn acht generaties die mee over je schouders kijken bij wijze van spreken. Twee oudere brouwmeesters droegen de kennis over aan mij, maar vandaag laat ik me nog steeds begeleiden door een oud-werknemer.” 

Guillaume is nu productieleider van a tot z, van de aankoop van grondstoffen tot het eindproduct. “We brouwen hoge gistingsbieren, voornamelijk Malheur 10 en 12. Onze bieren gaan voor een derde naar het buitenland (vnl. in Europa met Italië, Frankrijk en Nederland en een stukje Azië met Japan en China, red.), 30% wordt verkocht in retail in België en 30% vloeit naar Belgische cafés. Door corona zijn de cafés en buitenland nagenoeg weggevallen, gelukkig kunnen we nog terugvallen op de retail, maar corona hakt er stevig in”, weet Guillaume. 

Maar ook in de retail is het niet allemaal peis en vree. Manu: “Bepaalde retailers duwen ons in een richting die niet overeenstemt met onze waarden en waar we dan graag bewust afstand van nemen.”
Deze corona    crisis is de zwaarste in zijn carrière, zonder twijfel. “Een derde partij, de overheid, neem drastische beslissingen die ik niet volg. Waarom zou de horeca de grote boosdoener zijn? Dat is veel te kort door de bocht. Elke horecaondernemer heeft bijzonder veel inspanningen gedaan, en toch zijn cafés en restaurants al maanden gesloten. En opeens lees je dan in de krant dat thuis de meeste besmettingen plaatsvonden. Wie zal dat allemaal terugbetalen? De volgende generaties. Ten vroegste in 2022 en wellicht pas in 2023 zullen we weer kunnen ondernemen zoals in 2019.” 

De relativiteitstheorie rond awards

Wie de Belgische bierwereld een beetje kent, weet dat de sector verzadigd is, met  tientallen micro- en picobrouwerijen die als paddenstoelen uit de grond rezen het voorbije decennium, in België én het buitenland. “We kunnen ons enkel onderscheiden door kwaliteit te blijven produceren, gelukkig waren we de bierhype wat voor”, zegt Guillaume.

Ook vader Manu bevestigt dat de Belgische markt gesatureerd is. “We willen de verkoop zo veel mogelijk in eigen handen houden en ons merk internationaal verder branden en verdedigen. Als je tussenpersonen kan uitschakelen, kan je je kosten beter beheren en heb je rechtstreeks contact met je klanten. We gaan natuurlijk geen eigen verkoopafdeling in China opzetten, maar onze buurlanden willen we zelf benaderen.”

Hun bieren vielen meermaals in de prijzen de voorbije jaren, maar Guillaume relativeert het belang ervan. “Vandaag zijn er bijna meer bierwedstrijden en -prijzen dan er bieren bestaan. Wij doen slechts mee aan een viertal wedstrijden. Als brouwmeester is het eigenlijk helemaal niet belangrijk om te winnen, al is het wel een leuk schouderklopje en een objectieve erkenning voor je werk. Maar mijn kwaliteit staat of valt niet met een prijswinnend labeltje. Je moet zelf de lat zo hoog mogelijk leggen. Soms ben je zelf heel overtuigd van de kwaliteit van je product en win je niet. Maar voor de consument is het wel een extra verkoopargument. De branding van je merk (via authentieke storytelling) is vandaag even belangrijk als de kwaliteit van je bieren, maar voor ons is kwaliteit topprioriteit. (fijntjes) En per malheur hebben we ook nog een merknaam die bijblijft.” 
“Je moet als bierbrouwer inderdaad evenveel marketeer zijn en elk land heeft zijn eigen smaak en mentaliteit”, bevestigt Manu. 

Lees verder onder de foto.

foto

Jonge, trappelende hengst

Wanneer we over de opvolging beginnen, wordt het even stil. “Qua toekomstgerichte investeringen zit mijn vader nog aan het stuur”, vertelt Guillaume. “Onze relatie is niet altijd eenvoudig, daarom is het Voka-project Plato Next generation heel interessant voor ons om te leren van andere mensen en situaties. Laat het me zo stellen: mijn vader is 65 en ik ben een jonge hengst die vooruit wil, wil vernieuwen. Mijn vader heeft me wel geleerd om soms te temperen en niet meteen te springen op alles wat beweegt. Je hoeft geen pionier te zijn in alles, vaak is het beter om eerst doordacht de zaken te analyseren.” 

Manu toont een brede glimlach. “Ik wou ook alles sneller doen dan mijn vader. Er komen steeds nieuwe valkuilen én opportuniteiten. Je moet als ondernemer je ogen openhouden en inspelen op de steeds veranderende markt, al de rest is theorie.” 

Guillaume wil zelf nog méér inzetten op kwaliteit en de productie en verkoop meer met elkaar betrekken, de interne communicatie verbeteren dus, zodat iedereen perfect weet waar hij/zij mee bezig is. “We moeten ook nog meer verkopen op basis van harde data. En er zijn nog veel exportkansen. Onze marketing doen we samen met een externe partner, voor de rest proberen we up-to-date te blijven door seminaries en beurzen te volgen met een open vizier.” 

Opvolging strategisch verzekeren

Pater familias Manu hoopt nog zo lang mogelijk te mogen werken. “Ik zou niet weten wat ik thuis zou moeten doen” Hij doet nog steeds de key accounts in het buitenland, met focus op Frankrijk. “We beslissen samen over investeringen. Natuurlijk ga ik steeds meer afbouwen. Voor de opvolging laten we ons bijstaan door externe adviseurs, maar derden hebben daar geen zaken mee. Of iedereen later tevreden zal zijn, weet je nooit, maar ik wil nu de beste strategische denkoefeningen maken in functie van de familie De Landtsheer. Op het gepaste moment zullen de aandelen verdeeld worden maar hoe precies, is nu nog niet van tel. Ik wist zelf pas na het overlijden van mijn vader wat ik had, hoewel ik elke dag met hem samenwerkte. Maar op strategisch vlak was alles perfect in orde. 

Manu De Landtsheer zag zijn drie zonen en dochter hun eigen weg maken. “Mijn oudste zoon vertrok naar Dubai. Mijn tweede zoon werkt als commercieel makelaar in vastgoed en mijn dochter is marketingmedewerker bij BMW. Uiteraard ben ik blij dat Guillaume de brouwerij wil verderzetten. Dat geeft een enorme gemoedsrust. Ik ben ook fier dat hij de voorbije jaren verschillende bierprijzen won. Mijn vader, grootvader en overgrootvader zouden ongetwijfeld heel trots zijn.”   
 

Zelf met meerdere generaties aan de slag in het familiebedrijf? 

Stap net als de familie De Landtsheer in één van onze groeitrajecten en leer van andere familiale ondernemers dankzij ervaringsuitwisseling, inspirerende business cases en begeleiding door ervaren mentoren.
Meer info vind je hier

Volg jij ook het familiebedrijf binnenkort op?

Bekijk ons groeitraject Plato Next Generation

Meer info
Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat