Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • 1 mei: Mogen en willen we nog werken?
1 mei
  • 02/05/2018

1 mei: Mogen en willen we nog werken?

Gisteren vierden we het Feest van de Arbeid: terecht, want werken is een belangrijke activiteit in ons leven. Het zorgt ervoor dat elk van ons zijn of haar ‘brood kan verdienen’. Daarnaast geeft werk ook zin aan het leven van veel mensen, omdat ze er zichzelf in kunnen ontplooien, zich nuttig maken en zich gewaardeerd voelen. Door samen te werken, creëren we ten slotte ook voldoende welvaart om in een menswaardig bestaan te voorzien voor iedereen die niet kan werken. Werken is dus iets heel positief. Maar blijkbaar niet voor iedereen.

  • 1 meiEén op drie mensen op beroepsleeftijd kan of wil niet werken.
  • Hoog tijd voor structurele hervormingen op de arbeidsmarkt.
  • Doorbreek de automatische loonkostverhogingen van index en barema.
  • Laat ziekte niet het nieuwe brugpensioen worden.

Werken positief? Als je de vakbonden hoort, lijkt het dikwijls alsof zij dat omgekeerd zien, met name dat werken een straf is die maximaal moet worden vermeden. Ze streven er blijkbaar naar dat zo weinig mogelijk mensen werken, en zo kort mogelijk. Bijvoorbeeld:

  • Ze geven tips aan zieke werknemers hoe die na herstel toch niet terug aan de slag moeten gaan.
  • Ze pleiten ervoor dat zoveel mogelijk werknemers zo vroeg mogelijk met pensioen kunnen gaan, ook al leven we veel langer en gezonder.
  • Ze pleiten voor collectieve arbeidsduurverkorting en dit zonder looninlevering, waardoor we onze werknemers nog meer uit de markt prijzen.
  • Ze zijn tegen flexijobs en lagere loonkosten voor jonge werknemers, hoewel die voor bepaalde groepen werknemers een ideale instap op de arbeidsmarkt vormen.

“Als je de vakbonden hoort, lijkt het dikwijls dat werken een straf is die maximaal moet worden vermeden.”

Zo komen we tot de paradoxale situatie dat er in ons land nog nooit zoveel mensen aan het werk waren, maar dat tegelijk 1 op 3 mensen op beroepsleeftijd niet wil of kan werken en dat onze vacatures op recordhoogte staan. Deze enorme spanning zal alleen maar toenemen: door de vergrijzing verlaten de komende jaren honderdduizenden werknemers de arbeidsmarkt. Wie zal hen vervangen en door te werken de nodige welvaart creëren om alle jongeren, zieken, gepensioneerden en andere inactieven te onderhouden?

Hoog tijd dus om de termen van het debat juist te zetten en structurele hervormingen door te voeren op onze arbeidsmarkt: enkel op die manier kunnen we iedereen een goede job met een redelijk inkomen geven tegen een aanvaardbare kost voor de werkgever en ook de uitkeringen voor de inactieven financieren. De volgende hervormingen zijn goed voor elke werknemer, werkgever en inactieve:

  • Doorbreek de automatische loonkostverhogingen van index en barema. Dit zal de werknemers niet verarmen: in andere landen bestaan die automatische mechanismen niet en toch zijn de werknemers daar niet slechter af. Het laat werkgevers wel toe om meer jobs te creëren/houden omdat de lonen dan niet kunnen ontsporen tegenover de productiviteit.
  • Het debat over de ‘zware beroepen’ moet gaan over de loopbaan, niet over het recht om vroeger te stoppen met werken. De centrale vraag is welke variatie we in de loopbaan van dakwerkers, ploegenarbeiders, … moeten creëren opdat ze tot hun 67 jaar actief zouden kunnen blijven, niet hoe snel we hen moeten afschrijven van de arbeidsmarkt.
  • Ziekte kan niet het nieuwe brugpensioen worden. Dit is een variante op het debat van de zware beroepen: de bedoeling moet zijn dat werkgevers, werknemers en artsen samenwerken om een zieke zo snel mogelijk weer aan de slag te krijgen, niet om hen in arbeidsongeschiktheid geïsoleerd van iedereen weg te houden.
  • De nieuwe carrière bestaat uit een opeenvolging van jobs en werkgevers: de regels met betrekking tot vorming, ontslag e.d. moeten dus niet langer erop gericht zijn om een werknemer zolang mogelijk in dezelfde job bij dezelfde werkgever aan de slag te houden. We moeten het ontslagrecht en de vormingsplicht hervormen om de overgang tussen jobs te faciliteren. Het sociaal overleg bij herstructurering moet dus niet langer gaan over een zo gul mogelijke ontslagvergoeding, maar over nieuwe jobkansen.
  • Creëer veel meer jobs in persoonlijke dienstverlening en logistiek. Door de technologische en maatschappelijke ontwikkelingen ontstaat er heel veel vraag naar jobs in die sectoren waar flexibiliteit, een redelijke loonkost en een goede service centraal staan. Veel werknemers zijn ook bereid om die jobs op te nemen, als bijverdienste of als eerste opstap in de arbeidsmarkt. Onze huidige regels over arbeidsduur en loonkost prijzen die jobs echter de markt uit, waardoor we veel kansen missen om meer jongeren, vrouwen en allochtonen aan een job te helpen.

We roepen de vakbonden op om deze hervormingen te omarmen en niet te blijven afwijzen, opdat zoveel mogelijk mensen effectief het Feest van de Arbeid zouden kunnen vieren.

Niko Demeester - Secretaris-Generaal - niko.demeester@voka.be - 0472 20 06 00

Contactpersoon

Niko Demeester

Secretaris-Generaal

ING
SD  Worx