Skip to main content
  • Europese taxonomie: een Europese ‘taal’ voor duurzaamheid

Europese taxonomie: een Europese ‘taal’ voor duurzaamheid

Wat? 

De taxonomie is een classificatiesysteem dat economische activiteiten een duurzaam label meegeeft, wanneer die voldoen aan bepaalde voorwaarden. Specifiek identificeert de taxonomie economische activiteiten die geen schade veroorzaken aan het milieu of het klimaat. 

Het doel van de taxonomie is het heroriënteren van publieke en particuliere investeringen naar duurzame technologieën en bedrijven door transparant te communiceren naar investeerders over de categorie waartoe economische activiteiten behoren én hen de keuze te geven om te investeren in taxonomie-afgestemde activiteiten. Zo wordt voorzien in een robuust, wetenschappelijk onderbouwd classificatiesysteem waarmee niet-financiële en financiële ondernemingen in staat zijn een gemeenschappelijke definitie van duurzaamheid te delen, en aldus bescherming tegen groenwassen (greenwashing) te bieden.

Hoe? 

Een economische activiteit wordt als duurzaam gezien wanneer de volgende drie voorwaarden zijn voldaan: 

1. Bijdragen aan ten minste één van de zes milieudoelstellingen die in de taxonomie zijn opgenomen. Dit wordt geregeld in de gedelegeerde handelingen.

De zes milieudoelstellingen zijn de volgende: 

  • klimaat-mitigatie
  • klimaatadaptatie
  • duurzaam gebruik en bescherming van aquatische en mariene hulpbronnen
  • overgang naar een circulaire economie
  • voorkomen en verminderen van vervuiling
  • bescherming en herstel van biodiversiteit en ecosystemen

De Europese Commissie bepaalt aan de hand van gedelegeerde handelingen de technische criteria waaraan de economische activiteiten moeten voldoen. Ze worden daarbij geadviseerd door een experten-groep. Voor de eerste twee doelstellingen zijn de technische criteria al goedgekeurd, voor de andere vier worden de gedelegeerde handelingen nog verwacht. 

2. Geen significante schade toebrengen aan een van de andere doelstellingen.

Wanneer een activiteit in orde is voor de technische criteria van één van de doelstellingen, kan het toch zijn dat ze niet als duurzaam wordt gekwalificeerd wanneer ze ‘significante schade’ toebrengt aan één van de andere doelstellingen.

Concreet en per doelstelling werd dit zo gedefinieerd: 

  • de mitigatie van klimaatverandering, indien die activiteit leidt tot aanzienlijke broeikasgasemissies;
  • de adaptatie aan klimaatverandering, indien die activiteit leidt tot een toegenomen ongunstig effect van het huidige klimaat en het verwachte toekomstige klimaat op de activiteit zelf of op de mens, de natuur of activa;
  • het duurzaam gebruik en de bescherming van water en mariene hulpbronnen, indien die activiteit schadelijk is:
  • voor de goede toestand of het goed ecologisch potentieel van waterlichamen, met inbegrip van oppervlaktewater en grondwater, of voor de goede milieutoestand van mariene wateren;
  • de circulaire economie, met inbegrip van preventie en recycling van afval, indien: (1) die activiteit leidt tot aanzienlijke inefficiënties bij het gebruik van materialen of bij het directe of indirecte gebruik van natuurlijke hulpbronnen zoals niet-hernieuwbare energiebronnen, grondstoffen, water en bodem in een of meer stadia van de levenscyclus van producten, onder meer in termen van duurzaamheid, repareerbaarheid, verbeterbaarheid, herbruikbaarheid of recyclebaarheid van producten; (2) die activiteit leidt tot een aanzienlijke toename van de productie, verbranding of verwijdering van afval, met uitzondering van de verbranding van niet-recyclebaar gevaarlijk afval, of (3) de verwijdering van afval op lange termijn kan leiden tot aanzienlijke en langdurige schade aan het milieu;
  • de preventie en bestrijding van verontreiniging, indien die activiteit leidt tot een aanzienlijke toename van emissies van verontreinigende stoffen in lucht, water of bodem, vergeleken met de situatie voordat de activiteit van start ging, of
  • de bescherming en het herstel van de biodiversiteit en ecosystemen, indien die activiteit: (1) in aanzienlijke mate schadelijk is voor de goede staat en de veerkracht van ecosystemen, of (2) schadelijk is voor de staat van instandhouding van habitats en soorten, met inbegrip van die welke van Uniebelang zijn.

3. Respecteren van de fundamentele mensenrechten en arbeidsnormen.

De activiteit wordt als duurzaam gezien als ook wordt voldaan aan een aantal internationale standaarden zoals bijvoorbeeld neergeschreven in documenten van de internationale arbeidsorganisatie of de universele verklaring van de rechten van de mens.

Voor wie?

Grote financiële en niet-financiële ondernemingen die onder het toepassingsgebied van de richtlijn inzake niet-financiële verslaglegging vallen, zullen moeten bekendmaken in hoeverre de door hen verrichte activiteiten aan de in de EU-Taxonomie vastgestelde criteria voldoen. Evenzo zullen financiële marktdeelnemers (zoals vermogensbeheerders) bekend moeten maken in hoeverre de activiteiten die hun financiële producten financieren aan de criteria van de EU-Taxonomie voldoen. 

Andere bedrijven kunnen de criteria van de EU-Taxonomie gebruiken als input voor hun milieu- en duurzaamheidstransitiestrategieën en -plannen. Bedrijven kunnen ervoor kiezen aan de criteria van de EU-Taxonomie te voldoen om investeerders aan te trekken die geïnteresseerd zijn in groene kansen. Beleggers kunnen ervoor kiezen de criteria van de EU-Taxonomie te gebruiken bij hun due diligence voor het screenen en identificeren van duurzame investeringskansen die een positieve milieueffecten.

Wanneer? 

De taxonomierichtlijn is al een tijd goedgekeurd, de gedelegeerde handelingen met daarin de technische criteria zijn daarentegen nog in ontwikkeling. 

Terug naar het overzicht.

Contactpersoon

Maarten Libeer

Adviseur Internationaal ondernemen