FAQ: Wegwijs in vrijhandelsakkoorden

Een vrijhandelsakkoord is een overeenkomst tussen twee of meer landen of regio’s die de onderlinge handel wil bevorderen. In essentie gaat een vrijhandelsakkoord over het wegwerken van:

• Tarifaire belemmeringen: beide partijen komen overeen om invoerrechten geheel of gedeeltelijk af te schaffen.
• Niet-tarifaire belemmeringen: afspraken om administratieve rompslomp, technische handelsbelemmeringen en normen (standaarden) beter op elkaar af te stemmen.

Moderne vrijhandelsakkoorden die de Europese Unie met andere landen sluit, gaan echter veel verder dan dat. Ze bevatten ook bepalingen over diensten, investeringen, duurzame ontwikkeling, milieunormen, arbeidsnormen, digitale handel, geschillenbeslechting en zo veel meer.

Voor ondernemingen maken vrijhandelsakkoorden internationaal zakendoen goedkoper, administratief eenvoudiger en juridisch voorspelbaarder. 

De WTO-regels vormen het wereldwijde basisniveau voor internationale handel.

Deze basisregels steunen op twee fundamentele principes:

• Most Favoured Nation (MFN): een handelsvoordeel dat aan één WTO-lid wordt toegekend, moet in principe ook aan alle andere WTO-leden worden gegeven. Dit voorkomt discriminatie tussen handelspartners.
• National Treatment: ingevoerde goederen en diensten moeten, zodra ze de markt hebben betreden, op dezelfde manier worden behandeld als binnenlandse goederen en diensten. Dit voorkomt discriminatie ten voordele van nationale producenten.

Vrijhandelsakkoorden gaan doorgaans verder dan deze basisregels door: 

• Lagere tarieven toe te staan dan onder WTO-niveau 
• Extra afspraken te maken over diensten, investeringen en regelgeving 
• Te voorzien in snellere en efficiëntere geschillenbeslechting

Voor bedrijven betekenen vrijhandelsakkoorden vaak concretere en gunstigere voorwaarden dan handel op basis van enkel WTO-regels.

Economische integratie bestaat in verschillende gradaties. Hoe hoger het integratieniveau, hoe minder handelsbelemmeringen bedrijven ondervinden. Een vrijhandelsakkoord maakt handel aanzienlijk eenvoudiger door tarieven en andere drempels weg te nemen. Toch is het slechts één stap in een bredere integratieladder: hoe hoger het integratieniveau, hoe meer economische en administratieve obstakels verdwijnen. Daardoor kunnen bedrijven gemakkelijker internationaal ondernemen, investeren en groeien. Hieronder wordt uitgelegd hoe de verschillende vormen van economische integratie zich tot elkaar verhouden. Hoe lager op de ladder, hoe minder geïntegreerd een economie is. 

• Political Union (politieke unie): de meest verregaande vorm, waarbij ook politieke besluitvorming en wetgeving grotendeels worden gedeeld. Voorbeeld: Nederland
• Fiscal Union (fiscale unie): landen stemmen hun begrotings- en belastingbeleid af. Voorbeeld: België, waar de deelstaten deel uitmaken van één federaal fiscaal systeem.
• Monetary Union (monetaire unie): landen delen een gemeenschappelijke munt. Voorbeeld: de eurozone.
• Common Market (gemeenschappelijke markt): ook diensten, kapitaal en personen kunnen vrij bewegen. Voorbeeld: de Europese interne markt.
• Customs Union (douane-unie): naast vrije handel geldt ook een gemeenschappelijk buitentarief voor derde landen. Voorbeeld: de douane-unie tussen de EU en Turkije.
• Free Trade Area (vrijhandelsakkoord): invoerrechten en quota tussen deelnemende landen worden grotendeels afgeschaft. Voorbeeld: CETA tussen de EU en Canada.
• Preferential Trade Area: landen geven elkaar beperkte handelsvoordelen voor bepaalde producten. Voorbeeld: het Global System of Trade Preferences (GSTP) tussen verschillende ontwikkelingslanden. 
• Independent Economy: landen bepalen volledig zelf hun handelsregels en tarieven. Voorbeeld: de handel tussen de EU en de Verenigde Staten zonder specifiek vrijhandelsakkoord. 

Vandaag zijn wereldwijd ongeveer 380 vrijhandelsakkoorden van kracht, volgens de World Trade Organization. Daarnaast zijn er nog tientallen akkoorden in onderhandeling. Een overzicht van alle vrijhandelsakkoorden wereldwijd vind je hier.

Deze akkoorden kunnen worden onderverdeeld in drie grote categorieën:

• Bilaterale vrijhandelsakkoorden

Een bilateraal vrijhandelsakkoord wordt afgesloten tussen twee landen of regio's. Dit is veruit de meest voorkomende vorm van vrijhandelsakkoord wereldwijd. Bilaterale akkoorden zijn doorgaans flexibeler en sneller te onderhandelen dan grotere multilaterale akkoorden. Voorbeelden zijn het Comprehensive Economic and Trade Agreement (CETA) en het EU–Vietnam Free Trade Agreement.

• Plurilaterale vrijhandelsakkoorden

Een plurilateraal vrijhandelsakkoord wordt afgesloten tussen meerdere landen, maar niet op wereldwijde schaal. Het grootste vrijhandelsakkoord ter wereld is het Regional Comprehensive Economic Partnership, waartoe 15 landen behoren: China, Japan, Zuid-Korea, Australië, Nieuw-Zeeland en de tien landen van de Association of Southeast Asian Nations. Samen zijn zij goed voor ongeveer 30% van het wereldwijde bbp en ongeveer een derde van de wereldbevolking.

• Unilaterale preferentieprogramma’s

Een unilateraal preferentieprogramma is een regeling waarbij één land of regio handelsvoordelen toekent zonder wederkerigheid. Dergelijke programma’s worden vaak gebruikt als onderdeel van ontwikkelingsbeleid.

Het belangrijkste voorbeeld is het Generalised Scheme of Preferences van de European Union, waarbij ontwikkelingslanden lagere of geen invoerrechten krijgen bij export naar de EU. Het GSP kent drie categorieën: het standaard GSP, het uitgebreidere GSP+ en Everything But Arms (EBA) voor minst ontwikkelde landen. De GSP-status van een land kan in de tijd wijzigen, wat impact heeft op invoerrechten en de concurrentiepositie van bedrijven. 

Ben je op zoek naar meer info? 

• Generalised Scheme of Preferences 
• Overzicht landen Generalised Scheme of Preferences 

Handelsbeleid is een exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie. De Europese Commissie onderhandelt daarom namens alle lidstaten over vrijhandelsakkoorden. Wanneer de Europese Commissie en een derde land of regio een akkoord hebben bereikt, wordt dit voorgelegd aan de Raad (waar België is vertegenwoordigd) en het Europees Parlement, die hun goedkeuring moeten geven. 

Vrijhandelsakkoorden worden namens de Europese Unie onderhandeld door de Europese Commissie, op basis van een mandaat dat wordt toegekend door de Raad van de Europese Unie, waarin de lidstaten vertegenwoordigd zijn.

België bepaalt zijn positie in dat proces via interne afstemming tussen de federale overheid en de deelstaten, aangezien handel een gedeelde bevoegdheid is. Pas wanneer hierover consensus bestaat, kan België een officieel standpunt innemen in de Raad. Dit geldt zowel voor het toekennen van het onderhandelingsmandaat als voor de uiteindelijke goedkeuring van het akkoord.

Wanneer het om een zogenaamd “gemengd akkoord” gaat, waarbij ook nationale bevoegdheden betrokken zijn, is naast Europese goedkeuring ook ratificatie vereist door het federaal parlement en de parlementen van de deelstaten. 

Voorbereiding en haalbaarheidsstudies

De Europese Commissie analyseert of een akkoord zinvol is: economische kansen, risico’s en sectorimpact voor EU-bedrijven worden onderzocht.

Mandaat van de Raad van de EU

De Raad van de EU (vertegenwoordigers van de lidstaten) geeft een onderhandelingsmandaat aan de Europese Commissie, inclusief richtlijnen en prioriteiten.

Onderhandelingen

De Europese Commissie onderhandelt namens de EU met het andere land of de regio. Er zijn meerdere onderhandelingsrondes, vaak jaren lang, waarbij onderwerpen zoals tarieven, diensten, investeringen, regels voor oorsprong, duurzaamheid en arbeidsnormen aan bod komen.

Interne goedkeuring  

Als een akkoord voorlopig is bereikt, wordt het voorgelegd aan de lidstaten en het Europees Parlement. Lidstaten en het Parlement beoordelen of het akkoord voldoet aan de politieke, economische en juridische eisen.

Ratificatie en inwerkingtreding

Afhankelijk van het type akkoord (volledig of gemengd) moet het Europees Parlement en soms ook nationale of regionale parlementen goedkeuren. Pas na ratificatie treedt het akkoord officieel in werking en kunnen bedrijven van de voordelen gebruikmaken.

Implementatie en toezicht

De EU en lidstaten volgen de uitvoering, handhaven de regels en passen procedures aan waar nodig.

Het is belangrijk dat bedrijven al vanaf de onderhandelingsfase op de hoogte zijn van inhoudelijke ontwikkelingen, vooral bij sectoren die sterk beïnvloed worden. Zo kunnen ze zich voorbereiden op nieuwe kansen of verplichtingen zodra het akkoord in werking treedt. 

De handelsakkoorden de die Europese Unie onderhandelt kunnen in drie fases worden ondergebracht:

• Goedgekeurde vrijhandelsakkoorden

De Europese Unie heeft vandaag ongeveer 44 vrijhandels- en preferentiële handelsakkoorden met in totaal 76 partnerlanden en regio’s. Met al deze landen kunnen Europese ondernemingen vandaag al handel drijven onder gunstigere voorwaarden, bijvoorbeeld via lagere invoerrechten en vereenvoudigde handelsafspraken.

• Vrijhandelsakkoorden in goedkeuringsproces  

Daarnaast zijn er ongeveer 20 akkoorden waarvan de onderhandelingen zijn afgerond, maar die nog moeten worden goedgekeurd en geratificeerd door het Europees Parlement, de Raad van de EU en soms ook nationale parlementen. Voorbeelden hiervan zijn de akkoorden met India en Australië.

• Vrijhandelsakkoorden in onderhandeling

Er zijn ook verschillende akkoorden waarvan de onderhandelingen nog lopen, zoals met Maleisië, de Filipijnen en Thailand, en een digital trade agreement met Singapore.

Hieronder vind je:

• Een overzicht van alle vrijhandelsakkoorden
• Een kaartje met alle vrijhandelsakkoorden

Het grootste voordeel dat vrijhandelsakkoorden bieden, zijn de verlaagde of volledig afgeschafte invoerrechten. Om van die preferentiële tarieven te genieten, moet een product voldoen aan de oorsprongsregels van het betrokken handelsakkoord. Dit zijn de regels die bepalen of een product voldoende “verbonden” is met een bepaald land om als oorsprongsproduct te worden beschouwd.

Dat betekent dat het product de preferentiële oorsprong “EU” moet hebben, of die van het partnerland waarmee de EU het akkoord heeft gesloten. Oorsprong gaat dus niet noodzakelijk over waar een product wordt verzonden, maar over waar het economisch gezien voldoende is geproduceerd of bewerkt.

Wanneer een product volledig in één land is verkregen, wat vaak het geval is bij landbouwproducten, is dat doorgaans eenvoudig aan te tonen. Complexer wordt het wanneer grondstoffen of onderdelen uit verschillende landen afkomstig zijn. In dat geval bepalen specifieke oorsprongsregels, vastgelegd in elk afzonderlijk handelsakkoord, of het eindproduct toch als van preferentiële oorsprong kan worden beschouwd.

Deze regels kunnen bijvoorbeeld eisen dat een product een bepaalde mate van bewerking ondergaat (zoals “voldoende be- of verwerking”), dat er een maximale waarde aan niet-oorsprongsmaterialen wordt overschreden, of dat een product in een specifieke tariefpost moet worden ingedeeld na productie. Zo wordt vermeden dat goederen enkel via minimale bewerking worden “doorgelabeld” om van lagere tarieven te genieten.

Aangezien deze oorsprongsregels verschillen van akkoord tot akkoord, moeten bedrijven telkens zorgvuldig nagaan welke voorwaarden van toepassing zijn. Binnen de Access2Markets-database helpt de Rules of Origin Self-Assessment tool (ROSA) ondernemingen daarbij door inzicht te geven in de toepasselijke oorsprongsregels en preferentiële procedures.

Acces2market-database

Rules of Origin Self-Assessment tool (ROSA) 

Vrijhandelsakkoorden van de Europese Unie geven Europese ondernemingen vlottere en voordeligere toegang tot buitenlandse markten. Samen vertegenwoordigen deze akkoorden een handelswaarde van meer dan €2 biljoen en leveren ze Europese bedrijven jaarlijks naar schatting €24 miljard aan besparingen op invoerrechten op.

Dat dergelijke akkoorden een concrete impact hebben, blijkt onder meer uit CETA, het handelsakkoord tussen de EU en Canada. Sinds de voorlopige toepassing ervan in 2017 nam de handel tussen beide regio’s met ongeveer 72% toe. De Belgische goederenexport naar Canada steeg in dezelfde periode zelfs met circa 85%.

Door lagere of wegvallende invoerrechten, eenvoudigere douaneprocedures en een betere toegang tot buitenlandse markten kunnen bedrijven efficiënter exporteren, kosten verlagen en nieuwe groeikansen benutten. 

Stap 1: Controleer of jouw product in aanmerking komt  

• Zoek de juiste HS-code van je product en kijk of deze onder het vrijhandelsakkoord tariefverlagingen geniet. Houd rekening met eventuele uitzonderingen, overgangsperiodes of quota.
• Gebruik hiervoor Access2Market  

Stap 2: Bewijs de oorsprong  

• Preferentiële tarieven gelden enkel voor producten met EU-oorsprong (voldoende lokale waardecreatie of specifieke bewerking in de EU). De regels zijn product-specifiek (HS-code niveau) en verschillen per vrijhandelsakkoord.
• Gebruik hiervoor de “Rules of Origin Self-Assessment tool” (ROSA)

Stap 3: Opstellen van oorsprongs documententatie

• Stel de vereiste oorsprongsdocumenten op conform het vrijhandelsakkoord   (bv. factuurverklaring / “statement on origin” of, indien van toepassing, registratie zoals REX of een certificaat van oorsprong).
• Gebruik hier de “Rules of Origin Self-Assessment tool” (ROSA)
• De douane of je douane-expediteur kan hierbij ondersteuning bieden en verduidelijking geven over de juiste procedure per akkoord

Stap 4: Pas het tariefvoordeel ook effectief toe  

• In een vrijhandelsakkoord krijg je geen automatisch voordeel. Het lagere tarief wordt alleen toegepast als het correct wordt aangevraagd en bewezen bij de douane in het importland. Zorg ervoor dat duidelijk vermeld is op de zending en doorgesproken met de importeur.  

De Voka - Kamers Van Koophandel organiseren ook geregeld opleidingen rond het aantonen van preferentiële oorsprong in de praktijk. 

• Algemene website van DG Trade  
• Overzicht Europese vrijhandelsakkoorden  
• Kaartje Europese vrijhandelsakkoorden Europese Unie
• Acces2Market Database (helpt bij tariefbepaling & oorsprong)
• Rules of Origin Self-Assessment tool  (oorsprongsbepaling)
• Algemene website FOD Economie (verantwoordelijk voor Belgisch handelsbeleid)
• Belgische Douane (ondersteuning bij oorsprong)
• TradeXplorer van Agentschap voor Buitenlandse handel  (overzicht handelsakkoorden)

Voor verdere toelichting over vrijhandelsakkoorden kan je ook altijd contact opnemen met een Voka-adviseur. 

Het akkoord tussen de EU en Mercosur wordt al sinds 2000 onderhandeld. Jarenlang vertraagden discussies over landbouw, duurzaamheid en markttoegang het proces. De laatste jaren kreeg het dossier opnieuw politieke prioriteit door geopolitieke spanningen, strategische autonomie en de nood aan meer gediversifieerde handelsrelaties. Eind 2024 resulteerde dit in een politiek akkoord tussen beide partijen.

Het akkoord bestaat uit twee delen:

• Interim Trade Agreement (ITA)

Dit is het handelsluik van het akkoord. Het bevat afspraken over onder meer tariefafbouw, quota, oorsprongsregels en douaneprocedures. Voor ondernemingen is dit het meest relevante deel, aangezien het de concrete spelregels voor handel tussen beide regio’s vastlegt. Het akkoord voorziet in de afbouw van tarieven op 91% van de EU-export, met een sterke focus op industriële goederen zoals machines, chemie en farma. Voor Europese bedrijven betekent dit een verbeterde concurrentiepositie in een markt van meer dan 260 miljoen consumenten.

Interessante links:

• Een samenvatting van het Interim Trade Agreement  
• Het volledige Interim Trade Agreement  

• Bijlage 2-a: Tariefverlagingen  

   

• EU- Mercosur Partnership Agreement (EMPA)

Dit is het bredere akkoord waar zowel het handelsluik als het bredere politieke en samenwerkingsluik inzit.

De Europese Commissie splitst dergelijke akkoorden op omdat het handelsluik onder de exclusieve bevoegdheid van de EU valt en daardoor op EU-niveau kan worden goedgekeurd. De overige onderdelen van het partnerschapsakkoord vallen (gedeeltelijk) onder nationale bevoegdheden en moeten daarom ook nog door de nationale parlementen worden geratificeerd. Door op deze manier te werken kan het handelsluik van het akkoord vaak sneller worden goedgekeurd en in werking treden. 

Mercosur staat voor Mercado Común del Sur (“Gemeenschappelijke Markt van het Zuiden”). Het is een douane-unie tussen Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay. Geïnspireerd door het Europese integratiemodel besloten deze landen begin jaren ’90 hun economieën nauwer te integreren en de onderlinge handel te versterken. Vandaag vertegenwoordigt Mercosur een markt van meer dan 260 miljoen consumenten en biedt het aanzienlijke opportuniteiten voor Vlaamse exporteurs. 

De Mercosur-landen kennen traditioneel een eerder protectionistisch handelsbeleid, waardoor het voor Vlaamse bedrijven vandaag vaak moeilijk is om competitief de markt te betreden.

Het EU–Mercosur-akkoord brengt daar verandering in door een geleidelijke afbouw van invoertarieven in verschillende sectoren. Dit creëert nieuwe exportkansen voor Vlaamse bedrijven, vooral in industriële en hoogwaardige productsegmenten waarin Vlaanderen sterk staat. 

Interessante tariefverlagingen voor Vlaamse bedrijven:

Het EU-Mercosur-akkoord biedt Vlaamse bedrijven belangrijke opportuniteiten in verschillende sectoren. Door de geleidelijke afbouw van invoertarieven worden Vlaamse machinebouwers en bedrijven in industriële technologie aanzienlijk competitiever op de Mercosur-markt, waar tarieven vandaag nog kunnen oplopen tot 14–20%. Ook de chemie- en farmasector, waarin Vlaanderen een wereldspeler is, profiteert van lagere tarieven en verbeterde markttoegang, wat de positie van bedrijven in deze groeiende Zuid-Amerikaanse markt versterkt. In de automotive sector ontstaan nieuwe kansen voor toeleveranciers, aangezien invoertarieven tot 35% worden afgebouwd naar 0%, met bijzondere opportuniteiten in Brazilië. Ten slotte biedt het akkoord ook sterke groeikansen voor de export van voeding en dranken, zoals chocolade, bier, zuivel en sterke dranken, die profiteren van lagere tarieven en verbeterde quota, wat de competitiviteit van Vlaamse bedrijven verder verhoogt.

Sinds 1 mei 2026 is het handelsluik van het akkoord voorlopig van kracht. Vlaamse bedrijven kunnen met andere worden nu al gebruik maken van de preferentiële stelsels. Meer informatie over de tijdelijke toepassing vind je hier.  

• Interim Trade Agreement (ITA)

Dit onderdeel richt zich uitsluitend op handel en valt onder de exclusieve bevoegdheid van de EU. Dat betekent dat alleen de Raad van de EU en het Europees Parlement goedkeuring hoeven te geven. Momenteel ontbreekt enkel nog de instemming van het Europees Parlement. Eind januari 2026 heeft het Parlement echter besloten de goedkeuring voorlopig op te schorten. Het wil eerst dat het Europees Hof van Justitie het akkoord juridisch toetst. Sommige parlementsleden twijfelen namelijk aan de juridische basis en de verenigbaarheid van het Mercosur-verdrag met de EU-verdragen. Het verdrag is niet afgewezen, maar de definitieve stemming wordt uitgesteld totdat het Hof een oordeel heeft gegeven. Deze juridische toets kan anderhalf tot twee jaar duren, waardoor de invoering van het handelsakkoord aanzienlijk vertraging oploopt.  

In de tussentijd is het akkoord wel al voorlopig goedgekeurd en kunnen bedrijven dus nu al gebruik maken van de preferentiële handelstarieven. Weet wel dat veel handelstarieven niet in één keer, maar geleidelijk over de jaren heen worden afgebouwd. Meer informatie vind je hier.  

• EU–Mercosur Partnership Agreement (EMPA)

Dit onderdeel omvat naast handel ook investeringen en politieke samenwerking. Voor de ratificatie is goedkeuring van de nationale parlementen van alle lidstaten vereist, een proces dat meerdere jaren kan duren. 

De handelsrelatie tussen Vlaanderen en de Mercosur-landen is vandaag relatief beperkt in omvang. In 2025 (jan–okt) bedroeg de totale Vlaamse export naar Mercosur 2,8 miljard euro, waarmee het blok de achtste belangrijkste handelspartner buiten de Europese Unie vormt. Binnen deze relatie neemt Brazilië een dominante positie in, terwijl de handel met Argentinië, Uruguay en Paraguay eerder beperkt blijft.

Naar schatting zijn ongeveer 1.300 Vlaamse bedrijven actief in de regio, hoofdzakelijk kmo’s. Hun activiteiten situeren zich vooral in sectoren zoals chemie en farma, transportmaterieel, machineonderdelen, elektronica en voeding. 

Deze links kunnen je verderhelpen:

• Algemene website DG Trade (EU-Mercosur akkoord)  
• Een samenvatting van het Interim Trade Agreement  
• Het volledige Interim Trade Agreement  
• Bijlage 2-a: Tariefverlagingen  

Het EU-India handelsakkoord is het resultaat van een langdurig en cyclisch onderhandelingsproces dat in 2007 werd opgestart en in 2013 vastliep. Sinds de heropstart in 2022 is de benadering duidelijk strategischer geworden, met meer aandacht voor economische veiligheid, leveringszekerheid en het hertekenen van mondiale handelsstromen.

Het akkoord creëert aanzienlijke economische opportuniteiten voor Europese bedrijven: 96,6% van de EU-export krijgt verbeterde markttoegang tot India, met verwachte tariefbesparingen van ongeveer 4 miljard euro per jaar.

Het akkoord bestaat uit drie onderdelen:

1. Vrijhandelsakkoord (Free Trade Agreement – FTA) 
Dit vormt het centrale onderdeel en betreft handel in goederen en diensten, tariefafbouw, douaneprocedures en niet-tarifaire handelsbelemmeringen. Het akkoord voorziet in substantiële tariefverlagingen en verbeterde markttoegang voor EU-exporteurs, met vooral kansen in de industrie en agrovoeding.

2. Investeringsbescherming (Investment Protection Agreement – IPA) 
Dit luik regelt de bescherming van investeringen, het investeringsklimaat en mechanismen voor geschillenbeslechting. Door de juridische complexiteit en politieke gevoeligheid verloopt dit spoor trager en is het nog in onderhandeling.

3. Geografische aanduidingen 
Dit onderdeel voorziet in de wederzijdse bescherming van streekproducten, zoals voedings- en landbouwproducten met een geografische herkomstbenaming. Hiervan is nog geen finale lijst gepubliceerd. 

India is traditioneel een sterk beschermde markt met hoge invoertarieven, waardoor toegang voor Vlaamse exporteurs beperkt is. Het vrijhandelsakkoord voorziet echter in aanzienlijke tariefverlagingen of afschaffingen, wat nieuwe exportkansen creëert in sectoren waar Vlaanderen sterk staat.

Een beknopt overzicht: 

We zien dus dat er vooral in de machinebouw, chemie, farma en medische technologie nieuwe exportkansen ontstaan, zowel voor eindproducten als voor hoogwaardige componenten. Ook in de agrovoedingssector zijn er opportuniteiten in het premiumsegment, waar de groeiende middenklasse in India steeds meer vraag creëert naar kwaliteitsproducten. Daarnaast biedt het akkoord strategische voordelen, zoals de diversificatie van exportmarkten en de mogelijkheid tot samenwerking met lokale partners of tot productie in India zelf.

De bijlage met alle tariefverlagingen is momenteel nog niet beschikbaar.  

Het EU‑India vrijhandelsakkoord werd in januari 2026 afgerond, maar is nog niet van kracht. Voordat het officieel kan ingaan, moet het zowel in de EU, door goedkeuring van het Europees Parlement en de Raad van de EU, als in India via het nationale goedkeuringsproces worden geratificeerd. Door deze juridische en procedurele stappen, inclusief mogelijke revisies en vertalingen, wordt verwacht dat het akkoord begin 2027 daadwerkelijk in werking zal treden, waarna de afgesproken tarieven en handelsverplichtingen geleidelijk worden geïmplementeerd. 

In 2025 exporteerde Vlaanderen voor 3,6 miljard euro naar India, terwijl het voor 5,1 miljard euro importeerde. Dit resulteerde in een handelstekort van 1,5 miljard euro. Met deze cijfers is India de 19e belangrijkste klant van Vlaanderen en goed voor 0,91% van de totale Vlaamse uitvoer. De daling van de uitvoer naar India in de voorbije jaren weerspiegelt deels een normalisering na de uitzonderlijke export van vaccins tijdens de COVID-periode.  

Meer cijfers vind je op de website van onze structurele partner Flanders Investment and Trade.

Top 5 uitgevoerde producten (in % van de totale uitvoer, 2025):

1. Edelgesteente & metalen: 41,55%  
2. Machines, mechanica, elektronica : 18,56%
3. Farmaceutische en chemische producten: 12,9%  
4. Kunststoffen: 7,29%  
5. Onedele metalen: 6,99%  

Ben je op zoek naar meer info?

• Voorlopige tekst vrijhandelsakkoord EU-India
• Q&A EU-India FTA  
• Factsheets en gidsen EU-India akkoord
• Voordelen handelsakkoord voor België