Overslaan en naar de inhoud gaan
Map

'Zoetigheid zit ons in het bloed'

  • 27/11/2023

Diamonds are forever? Hooguit een minuut bij het Antwerpse topchocoladehuis DelReY dat een praline in de vorm van een diamant ontwierp. Na een fluwelen streling voor de smaakpapillen smelt de kostbare winterbonbon al snel tussen tong en verhemelte. ‘Volgend jaar vieren we ons 75-jarig bestaan’, zeggen broer en zus Jan en Julie Proot. De nieuwe generatie DelReY-zaakvoerders staat daarmee klaar.

Over de naam van het chocoladehuis DelReY hangt een zweem van mysterie. De oorsprong zou teruggaan tot 1949. La petite histoire wil dat ene Adèle Raymaekers haar echtgenoot-patissier aan de kant zette om vervolgens ‘Maison Ray’ in de Antwerpse Appelmansstraat uit de grond te stampen met een plaatselijke pralinechef. ‘Ray’, naar de naam Raymaekers, werd later DelReY. In 1975 kwam bakker-patissier Bernard Proot aan boord. Enkele jaren later nam hij de zaak over en sindsdien explodeerde het merk. Vandaag ligt het ambachtelijke familiebedrijf nog steeds in hartje diamantwijk Antwerpen, in diezelfde Appelmansstraat. ‘We bieden de hoogste kwaliteit in verfijnde pralines, taarten, gebakjes en geschenken op vraag’, zegt Bernards dochter Julie trots. Zij en haar broer Jan - die vooral in het atelier staat - worden klaargestoomd om over enkele jaren de zaak over te nemen van hun ouders Anne Seutin en Bernard Proot. 

Het is onder hen dat de kleine pralinezaak van weleer uitgroeide tot het huidige DelReY-imperium, met vijf panden en een internationale afzetmarkt tot in Japan. Sinds 1993 is DelReY lid van de zogenaamde Relais Desserts, een organisatie die de honderd beste patissiers in de hele wereld samenbrengt. Als spreekwoordelijke kers op de taart krijgt het bedrijf al vele jaren een eervolle vermelding in de restaurantgids Gault&Millau onder de sectie ‘chocolade’. Zo behoort het zonder twijfel tot de allerbeste patissiers van het land.
 

Mumbai en Japan

Het clientèle van al dat goddelijke zoets is trouw maar veeleisend: inwoners en passanten van de diamantwijk aan het Antwerpse station, losse weekendshoppers, vaste klanten die hun wekelijkse zoetigheden inslaan en vooral ‘generatieklanten’. ‘Bij die generatieklanten worden DelReY-pralines en-taarten als een vaste waarde van moeder op zoon of dochter doorgegeven’, leggen de jonge zaakvoerders uit. ‘En we hebben ook goede Indische klanten uit de diamantwijk, afkomstig van de grootstad Mumbai.’ Die belijden het jaïnisme (een religie met voornamelijk aanhangers in het westen van India, red.). Voor hen geen eieren in het dieet. ‘Daarom hebben we een assortiment taarten zonder eieren gecreëerd’, zegt Jan Proot. ‘Via onze webshop bedienen we ook nog eens duizenden internationale klanten wereldwijd.’ De meeste buitenlandtrafiek gaat richting Japan. ‘In 2004 ging de eerste DelReY- winkel in Tokio open’, zegt Julie Proot. ‘Vandaag zijn dat er twee. Japanners staan erop dat hun chocolade bonbons in onze Antwerpse ateliers geproduceerd worden. Artisanaal. Dat zorgt voor uitdagingen, want we zijn kieskeurig als het over de houdbaarheid en het vervoer van onze producten gaat. Maar de Japanners houden zich strikt aan onze richtlijnen. Het is een fijne samenwerking. In de winter piekt onze verkoop van diamantpralines, vooral tijdens de valentijnsperiode. Te vergelijken met de kerstdrukte hier.’

Diamantpraline

Onlangs werd het twintig miljoenste exemplaar van die delicatesse in de vorm van een diamant geproduceerd. Een uitzonderlijk record voor een unieke creatie. ‘Sinds de lancering van onze gepatenteerde diamantpraline gaan er jaarlijks bijna een miljoen diamantpralines over de toonbanken’, weet Julie Proot. ‘In Japan draait alles rond deze diamantpralines: ze hebben daar zelfs verpakkingen in de vorm van een diamant.’ De praline is er niet alleen vier keer duurder, er gelden ook andere smaken dan in België. ‘Chocolade gevuld met karamel’, weet Jan Proot. ‘Daar zijn ze dol op.’ Ook in Antwerpen ontbreekt de diamantpraline niet in het aanbod. ‘Onze klanten hier zijn er net zo verlekkerd op als de Japanners.’
 

afbeelding2_Delray_December_VokaAntwerpen-Waasland

‘Een DelReY-winkel in China bleek uiteindelijk niet opportuun. Het zou massaproductie betekenen, en dan riskeer je in te boeten op kwaliteit en versheid van het product.’

Delray 2.0

Pater familias Bernard Proot mag dan officieel met pensioen zijn, iedere ochtend knoopt hij zijn patissiervest nog vast. ‘De zaak helemaal loslaten is nog niet aan de orde’, zegt zoon Jan. ‘Papa regelt onder meer onze contacten met de douane. En hij staat ons bij wanneer we vragen hebben.’ ‘Onze mama kan ook nog niet stoppen’, gaat Julie verder. ‘De zoetigheden zitten als het ware in hun bloed.’ Bij de twee andere zussen van het gezin Proot, Emilie en Stephanie, zit de roep van chocoladeproducten niet in lijf en leden. Het ondernemersbloed wel. Zo is de ene zelfstandige in de paardensector, de andere in de financiële wereld. Bleven dus Julie en Jan over om DelReY 2.0 te lanceren. ‘In volledige transparantie met alle leden van ons gezin is een planning opgesteld waarbij de aandelen gestaag overgaan van onze ouders naar mij en Jan’, zegt Julie Proot. ‘Momenteel zijn mijn broer en ik dus nog geen volledige eigenaar. We trekken nog samen met onze ouders aan de kar, met vier dus.’ Het is anders wel knokken in de toenemend concurrentiële praline- en chocoladesector, waar geregeld nieuwe en sterke merken opduiken. Dat schrikt de jonge zaakvoerders niet af. Nieuwe afzetmarkten zoeken, staat op het to-dolijstje. Maar of DelReY zijn pijlen nog meer op Azië zal richten, is onduidelijk. Een tijdlang keken de pralinemakers vol verwachting naar de gigantische Chinese afzetmarkt. Heel even was er zelfs sprake van een extra DelReY-winkel. Maar de Chinese markt bleek uiteindelijk niet zo opportuun. Om een rist redenen. ‘Het zou massaproductie betekenen’, weet Jan Proot. ‘En dan riskeer je in te boeten op de kwaliteit en versheid van het product.’ ‘Misschien moeten we het niet te ver zoeken’, vindt Julie ook. ‘Laten we eerst eens kijken naar mogelijkheden tot uitbreiding in Europa.’
 

Afbeelding2_Delray_Voka-Antwerpen-Waasland

Glutenvrij

Of ze iets merken van de toenemende vraag naar veganistische producten bij hun publiek? Of van een groeiende weerstand tegen suikers en roomboter op aanraden van gezondheidsgoeroes en diëtisten? ‘Lekkere pralines en taartjes eet je met mate’, reageert Julie Proot. ‘Wij leveren een product dat je savoureert, degusteert. Je wordt er gelukkig van. Iedere week enkele delicatessen consumeren, is best oké. Dus neen, we gaan niet helemaal mee met die angstgolf tegen roomboter en suikers. We vinden het jammer dat alles wat enig vetgehalte heeft als ongezond wordt bestempeld.’ Toch experimenteert het atelier al geruime tijd met lekkernijen zonder toegevoegde suikers. 

‘Onze ZUSTO-gebakjes zijn vervaardigd zonder toegevoegde suikers’, verduidelijkt Jan Proot. ‘Heel even hebben we ook glutenvrije kerststronken aangeboden in onze winkel. Maar dat verkocht niet goed. Glutenvrije of veganistische taarten vragen andere grondstoffen. Wil je goeie roomboter vervangen, dan moet je margarine gebruiken. Dat geeft een andere smaak. Ik vind dat de textuur en de sensatie exact dezelfde moeten blijven.’

'Wij leveren een product dat je savoureert, degusteert. Je wordt er gelukkig van. Iedere week enkele delicatessen consumeren, is best oké.’

Sluiting Tearoom

De zucht naar uitbreiding en vernieuwing komt er na een periode van lichte inkrimping. Het aantal werknemers is teruggebracht van vijfentwintig naar twintig. ‘Het geslonken personeelsbestand heeft alles te maken met de sluiting van onze tearoom vorig jaar’, vertelt Jan Proot. ‘Sinds corona kregen we personeelsproblemen. Er was ook geen overheidssteun om het verlies aan inkomsten door de pandemie op te vangen, omdat we in de eerste plaats een praline- en patissierzaak zijn. De winkel is onze corebusiness.’

De tearoom vlak naast de winkel gold lange tijd als een vaste stek voor de petit beau monde uit de wijk. Rond lunchtijd was het vechten voor een plekje aan een gegeerde tafel. ‘Onze klanten betreuren het dat we de deuren moesten sluiten’, zeggen de jonge zaakvoerders. ‘Maar het was niet meer haalbaar.’ Met de recente stijging van de energieprijzen doken er nieuwe kopzorgen op. ‘Een mens zou een hartaanval krijgen van de gestegen energiefacturen’, zegt Jan Proot nog. ‘Die prijzen waren op een gegeven moment vervijfvoudigd. We werden gedwongen energie-efficiënter: waar mogelijk hebben we ledverlichting geïnstalleerd en we organiseren het gebruik van onze ovens anders. Maar een diepvries kan je onmogelijk afzetten.’ Die tijdelijke besognes zullen de pret niet bederven in de kerst- en nieuwjaarsdagen. ‘Wij ontvangen al onze klanten met warm enthousiasme in onze winkel in het centrum van Antwerpen’, klinkt het unisono. ‘Onze Belgische culinaire hoogstandjes zijn met liefde en lokaal vakmanschap gemaakt.’
 

www.delrey.be

Afbeelding3_Delrey_Voka_Antwerpen-Waasland_December

Op zoek naar hulp bij de internationalisering van je bedrijf?

Banner belgian coast hotels
AW_Welt_6stappenplan

Artikel uit publicatie