Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • Waarom een Vlaamse Jobstimulans nodig is
Jobs?
  • 16/01/2019

Waarom een Vlaamse Jobstimulans nodig is

De Vlaamse arbeidsmarkt is er een van paradoxen en tegenstellingen. Nog nooit is de krapte zo nijpend en dringend geweest maar tegelijk blijft de werkzaamheidsgraad al jaren hangen op 72% met (te)veel groepen die zich naast in plaats van op de arbeidsmarkt bevinden. De krapte voltrekt zich in zowat alle geledingen van functies en jobs op onze arbeidsmarkt. Meer zelfs, het idee dat het enkel zou gaan om IT-profielen of ingenieurs klopt niet. In 40% van de aangemelde vacatures bij VDAB wordt geen enkele kwalificatie of scholing vereist, soms ook geen enkele vorm van ervaring. Wel werkbereidheid, zin en goesting om de handschoen op te pikken en te willen leren. 

  • Nog nooit is de krapte op de arbeidsmarkt zo nijpend en dringend geweest.
  • Er is geen tekort aan volk, wel aan stimulerende prikkels om te werken.
  • Laaggeschoolden maken het merendeel uit van de werklozen en van niet-actieven.
  • We stellen een graduele stimulans van 100 euro voor gericht op brutomaandlonen onder de 2.500 euro voor niet-actieven die aan de slag gaan, gefinancierd door een efficiënter overheidsbeleid.

JobstimulansLaaggeschoolden maken het merendeel uit van de werklozen en van niet-actieven. Hier kan dus een grote inhaalbeweging gerealiseerd worden. De vraag dringt zich dus op hoe we de vacatures voor laaggeschoolden beter kunnen doen matchen met de beschikbare laaggeschoolden?

België is een land met relatief goede lonen en kent in vergelijking met sommige van onze buurlanden nauwelijks of geen echt lage lonen, gedefinieerd als minder dan 2/3de van het mediaan inkomen. België zit aan de staart van het OESO-peloton met 4.3% aandeel lage lonen (ter vergelijking, Denemarken 8,3%, Nederland 14,5% en Duitsland 18,9%). Een tweede vaststelling is dat op niveau van de reële minimumlonen de meeste sectoren boven het GGMMI uitkomen en het dus op het eerste zicht voldoende lonend zou moeten zijn om aan de slag te gaan. 

De realiteit is dat België ook geboekt staat als het land met de hoogste belastingsdruk. Zonder twijfel heeft de taxshift in de positieve zin bijgedragen aan het lonender maken van werk. Zo toonde de recente analyses van SD Worx aan dat de laagste lonen substantieel stegen over vier jaar, maar tegelijk stellen we vast dat de werkzaamheidsgraad voor die laaggeschoolden niet is gestegen en velen opboksen tegen werkloosheidsvallen. Het verschil tussen werken en niet werken blijkt te gering, rekening houdend met kosten die moeten gemaakt worden bij het opnieuw aan de slag gaan (vb. voor verplaatsing, opvang, e.a.) 

“Met een gerichte Jobstimulans kan er activerend worden gewerkt wat zich zal vertalen in meer tewerkstelling en een competitievere economie.”

Gegeven de vele openstaande vacatures, pleit Voka ervoor om het aanbod van potentiële werknemers ditmaal gericht te stimuleren om (opnieuw) aan de slag te gaan. Dit dient te gebeuren op een manier die onze economie vooruit helpt en dus niet schaadt door de loonkosten van de werkgever verder te verhogen. Dit zou immers onze competitiviteit schaden en juist leiden tot minder vraag naar laaggeschoolden. Het zou met andere woorden niets bijdragen aan de activering van onze reserve.

Voka meent dat Vlaanderen een stimulansbeleid kan voeren om zodoende haar economie en werkgelegenheid een boost te geven. Dit dient niet lineair maar wel gericht te gebeuren daar waar de vooruitgang potentieel het grootste is. We stellen een graduele stimulans van 100 euro voor gericht op brutomaandlonen onder de 2.500 euro voor niet-actieven die aan de slag gaan. Vlaanderen financiert dit niet door extra belastingen, wel door een efficiënter overheidsbeleid. De stimulans richt zich op elkeen die aan het werk gaat in een lagelooncategorie. 

Met een gerichte Jobstimulans kan er activerend worden gewerkt wat zich zal vertalen in meer tewerkstelling en een competitievere economie zoals onze ondernemingen vragen. De financiering van onze noodlijdende sociale zekerheid kan er bovendien enkel maar beter door worden als Vlaanderen (en later ook hopelijk de andere gewesten) stappen zet richting een hogere werkzaamheid zoals onze buurlanden ons al lang voordoen. In dat verband zou het absoluut geen pas geven om de minimumlonen te verhogen in het kader van het lopend IPA-overleg. Nu de loonkostenhandicap ten opzichte van 1996 bijna is weggewerkt, moeten we erover waken geen nieuwe handicaps te creëren door een forse verhoging van minimumlonen bovenop indexering. Maar door de Vlaamse Jobstimulans kan er wel worden ingezet op activeren van laaggeschoolden zonder nieuwe loonontsporing. 

Contactpersoon

Sonja Teughels

Senior Adviseur Arbeidsmarkt

VZW - vGD
ING
SD Worx