Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • In vijf stappen naar levenslang leren...
  • 25/09/2019

In vijf stappen naar levenslang leren...

‘Elk bedrijf moet een school zijn,’ vindt OESO-topman José Ángel Gurría. Ook in Vlaanderen moeten we van leren voor even naar leren voor het leven. Aan opleidingen en budget ontbreekt het niet, maar toch blijft echte impact uit. Hoe kan het beter? Adviseur onderwijs Jonas De Raeve en senior adviseur arbeidsmarkt Sonja Teughels – beiden van Voka vzw – reiken in de jongste Voka Paper vijf sleutels aan. “Als we de handen in elkaar slaan, wordt levenslang leren een troef voor bedrijven en werknemers.”

Het probleem!voka paper in 30seconden

Onze ondernemingen betalen gemiddeld zo’n 1.400 euro opleidingskosten per werknemer. Dat is drie keer zoveel als het Europees gemiddelde. Alleen

Denemarken doet beter. En ook vanuit de overheid vloeit er heel wat budget naar opleidingen voor volwassenen. Daarvan zijn er in Vlaanderen niet minder dan 4.000.
Toch maakt levenslang leren geen school: volgens de OESO lopen we ver achter op het vlak van impact en flexibiliteit. En waar in Nederland bijna 15% van de 30-plussers is ingeschreven in het hoger onderwijs en tot een kwart in de Scandinavische landen, zit België in de staart van het peloton met minder dan 10%.
Nochtans zullen we de komende jaren alle talent hard nodig hebben. “Voor elke job die verdwijnt komen er naar schatting 3,7 jobs bij. En dat terwijl de beroepsbevolking stagneert en op korte termijn zelfs krimpt door de vergrijzing. presteren!’.

"Voor elke job die verdwijnt, komen er naar schatting 3,7 jobs bij. Zonder bijkomende maatregelen zullen hierdoor 584 000 vacatures niet ingevuld geraken."

De krapte dwingt ondernemingen om als lerende organisaties meer gebruik te maken van het aanwezige talent. Maar ook door de noodzaak om met z’n allen langer te werken en de digitale revolutie zullen we skills voortdurend moeten bijschaven.

Onze oplossing

Levenslang leven maakt mensen wendbaar, en dat zullen we nodig hebben. “De inzet is hoog, want onze welvaart en levensstandaard hangen ervan af. Is levenslang leren een heilige graal, een onhaalbaar doel? Neen. Als iedereen de handen in elkaar slaat, dan wordt dit een realiteit en troef voor bedrijven en werknemers. En dan zullen we allemaal beter presteren,” menen Jonas De Raeve en Sonja Teughels.

Maar om tot dat levenslang leren met resultaat te komen, moeten we wel met z’n allen – overheid, werkgevers en lerenden – vijf serieuze stappen vooruit zetten.

  1. Zo moet er ten eerste werk gemaakt worden van een Vlaams ‘workforcerapport’. “Werknemers en werkgevers moeten weten welke jobs het hoogste risico lopen om te verdwijnen of drastisch te veranderen. Via een jobcorridor kan worden aangegeven welke jobs het beste aansluiten bij andere, toekomstige jobs,” werpen de auteurs van de jongste Voka Paper op.

    “Aansluitend moet er zicht komen op de nodige opleidingsinspanningen. Vertrekkende van een digitaal competentiepaspoort kan inzichtelijk worden gemaakt welke de te verwachten evoluties zijn en hoe groot de kloof is met de nieuwe functies. Dit maakt het mogelijk om de leervraag duidelijker te formuleren en maakt ook het mogelijke kostenplaatje duidelijk voor alle partijen.
     
  2. Ten tweede kunnen we de krachten – en financiële middelen - beter bundelen, bijvoorbeeld in een transitiefonds. “In plaats dat iedereen, elke sector, elke onderneming, elke publieke aanbieder zijn eigen weg zoekt, moet er worden ingezet op samenwerking. De noden zijn zo omvangrijk en overstijgen de draagkracht van individuele ondernemingen en sectoren dat samenwerking en bundeling een groter effect kan geven: dan wordt één plus één drie,” weten Jonas De Raeve en Sonja Teughels. “Via een transitiefonds kan worden ingezet op om- en bijscholing van de beroepsbevolking rond sectoroverschrijdende noden zoals IT’ers, data-analisten, cybersecurity, operatoren, technici, verzorgers en verplegers.”
     
  3. De derde maatregel is de middelen die worden uitbetaald voor ontslagvergoeding en outplacement activerend aan te wenden voor opleiding. Men kan deze investering in herscholing aantrekkelijk maken door bijvoorbeeld een fiscaal gunstige behandeling.
     
  4. Een vierde stap is om een doordachte leerrekening in te voeren, een virtueel portaal waarbij de betrokken werknemer in één oogopslag ziet hoe het staat met zijn loopbaan en zijn al dan niet uitgeputte rechten zoals Vlaams opleidingsverlof. Een soort ‘MyPension’, maar dan voor vorming.
     
  5. Tot slot is het zaak om de publieke onderwijsinstellingen te stimuleren zodat ze meer rekening houden met werkende lerenden. “Universiteiten en hogescholen moeten via digitaal afstandsonderwijs een ruimer en meer flexibel aanbod voorzien,” merken Jonas De Raeve en Sonja Teughels op. Daarbij moet ook de financiering niet meer volledig worden ingezet op studenten die zich inschrijven voor bachelors en masters.

"Universiteiten en hogescholen moeten via digitaal afstandsonderwijs een ruimer en meer flexibel aanbod voorzien."

 Conclusie?

“Levenslang leren vereist dus een totaalaanpak,” vatten Jonas De Raeve en Sonja Teughels het samen. “Met goed bedoelde maar op zichzelf staande maatregelen zullen we er niet komen.” Maar als we de handen in elkaar slaan kunnen we met z’n allen beter presteren. “Het is immers wat werkgevers en werknemers bindt, elk vanuit zijn eigen belang. De werkgever wil de toekomstige competitiviteit van zijn onderneming veiligstellen. De werknemer zoekt dan weer zekerheid over zijn toekomstige inzetbaarheid. De belangen lopen dus samen.”

Contactpersoon

Benny D'Helft

Adviseur arbeidsmarkt

Artikel uit publicatie

ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
Logo KPMG
Logo Hands
alk
Logo JAM
Ethias
Trixxo