Total Cost to Society

04/12/2018 , Rudi De Kerpel

Vooraleer u deze column leest, wil ik graag even meegeven dat ik absoluut niet de ‘groene jongen’ wil zijn in de puur politieke zin van het woord. Ik ben wel die bezorgde bewoner van planeet Aarde, die het woord ‘duurzaamheid’ hoog op de agenda wil zetten, wars van enige politieke strekking. Enkele jaren geleden werd ik vaker - en meermaals met enige tegenprutteling – gesensibiliseerd via een vriendschap met jeugdschrijver Marc de Bel. Hij trekt al jaren ten strijde tegen alles wat milieuvernietigend is met zijn Boeboek-figuurtjes. 
 

Rudi De KerpelDe Amerikaanse investeerder Jeff Bezos vertelde tijdens een Business Insider Talk dat zijn charity eruit bestaat jaarlijks 1 miljard dollar te investeren in zijn ruimtevaartbedrijf Blue Origin, terwijl Bill Gates zijn vermogen o.a. inzet voor een betere gezondheid in ontwikkelingslanden.
Bezos wil goederen laten produceren door robots én op andere planeten. Op basis van Artificial Intelligence (AI) zullen zo mensen hier ‘bevrijd’ worden van arbeid. Ik word echter nog ongeruster bij het lezen van de wedstrijd die Nasa uitschrijft: zoek uit met welke grondstoffen je habitats op andere planeten kan bouwen via een 3D-printer. 
Beloning: een cheque van 2,5 miljoen dollar. 

Zijn dit misschien de eerste tekenen dat we de aarde aan het opgeven zijn? Onlangs was ik nog in Vietnam: een geweldig land, geweldige mensen, geweldig lekker eten maar die brommertjes! De inwoners van Saigon krijgen er dagelijks het equivalent van twee pakjes sigaretten aan schadelijke stoffen binnen door al die uitlaatgassen. 

Dé hamvraag: waar ligt de grens van het aanvaardbare? Kunnen we op deze manier blijven doorgaan, wetende dat in 2050 de bevolking zal verdubbelen? Hoelang zal het nog duren vooraleer voldoende beleidsmakers hun verantwoordelijkheid opnemen en een paar decennia voorbij de volgende verkiezing durven te kijken? 

De motor van de economische groei is in overdrive gegaan en is omgeslagen in een machine die roofbouw pleegt op het welzijn van tientallen toekomstige generaties. De Earth Overshoot Day - de dag, vanaf 1 januari geteld, waarop de mensheid wereldwijd meer resources heeft opgebruikt dan de aarde in één jaar kan opleveren - komt ieder jaar dichterbij. Hoelang gaan we nog door op deze manier? Wanneer durven we toegeven dat een vliegreis van 15 euro niet normaal is?

Geleidelijk aan begint het inzicht te groeien dat duurzaamheid zwaarder zal moeten doorwegen in ons economisch model. Het wordt hoog tijd om het begrip TCTS in te voeren: Total Cost to Society. Want nu worden te veel goedkope diensten en producten aangeboden waarvan de grootste kost wordt afgewenteld op de maatschappij en toekomstige generaties.

Het meest zorgwekkende is dat een aantal ultrarijken reeds voorbij het omkantelpunt lijken te kijken: hun focus verlegt zich naar andere plaatsen in het heelal waar een beperkt aantal gegadigden heen kunnen vluchten wanneer het hier niet meer leefbaar is. 
Indien alle middelen en knowhow,  gemobiliseerd voor de toekomstige verovering van het heelal,  in eerste instantie zouden worden aangewend voor de transitie naar een duurzame heropbouw van onze eigen planeet, dan zou de mensheid wellicht écht een kans krijgen om haar eigen systeemfout te overwinnen.

Rudi De Kerpel

 

REAGEREN? RUDI@DEKERPEL.COM

 

(Vrije Tribune - onder de redactionele verantwoordelijkheid van de auteur)