Skip to main content
Rudi De Kerpel
  • 04/02/2019

Stadsreferendum

Afgelopen week raakte ik op een verjaardagsfeestje in gesprek met een sympathieke dame. Ze woont in de stadskern van Gent en begon - uitgerekend tegen mij - over het nieuwe circulatieplan. Duidelijk geen lezer van het Voka-blad Ondernemers. 

Rudi De KerpelHet feestje vond plaats op een leuke plek vlak bij het Pand in hartje Gent en voor het eerst  stelde ik me de vraag hoe ik vlot vanuit Lochristi ter plekke zou geraken. Ik reed via de Dampoort, Dok Noord en de Hoogstraat naar de Poel. Daar stelde ik tot mijn verbazing vast dat de parking, voorgesteld op de uitnodiging, onbereikbaar was door een bord: verboden doorgang. Beeld je in: op 350 m voor de parking een verbodsteken en dus onbereikbaar; sommige politici noemen dit sensibilisering, maar ik noem het burgers pesten. 
Hoe dan ook, met bloemen en geschenk onder de arm dan maar verder te voet door de gietende regen. Ik denk dat je mijn humeur bij aankomst wel kan inschatten.  

Het gesprek met de vriendelijke dame ging over de positieve impact van het circulatieplan voor de bewoners van de stadskern. Uiteraard verbetert de luchtkwaliteit als je enkel fietsers toelaat, maar ik betwijfel of het dan ook echt veiliger is geworden. Ik stel me namelijk steeds meer de vraag waarom fietsers op slag kamikazes worden telkens ze hun stalen ros bestijgen. 
Ze argumenteerde dat het merendeel van de Gentenaars zeer lovend is over de nieuwe aanpak, dat leidde ze af uit het positieve verkiezingsresultaat van het kartel dat het plan had ingevoerd. Ik herinnerde haar eraan dat de lijsttrekker die beloofde minimaal 2 knips te verwijderen, het meeste voorkeurstemmen had gehaald.  Mijn gesprekspartner voelde aan dat ze een gevoelige snaar had geraakt en dus schakelden we maar over naar een ander onderwerp: haar twee kinderen.

Bij het terugrijden naar huis bleef haar quote “dat de burgers dit hadden goedgekeurd” toch hangen. Ik maakte mij de bedenking dat de burgers die dagelijks hinder ondervinden van het plan dit nooit hadden goedgekeurd, maar zij kunnen zich niet uitspreken in het kieshokje. De duizenden ondernemers, medewerkers van handels- en horecazaken en bedrijven die niet in de stad wonen, hebben geen recht om te stemmen. Ze komen er werken en ze zorgen voor welvaart (bedrijven betalen er belastingen), maar worden nooit betrokken bij de besluitvorming. Deze wordt boven hun hoofden genomen waarbij ze vaak het slachtoffer van verkeerde keuzes worden.

In het verleden gingen al stemmen op om studenten een stem te geven, maar het zou nog relevanter zijn om burgers die het merendeel van hun tijd actief doorbrengen in de stad mee te betrekken bij die besluitvorming onder de vorm van een referendum.
Tegenstanders wuiven het weg onder het motto dat kiezers vooraf een programma krijgen voorgeschoteld en op basis daarvan een keuze kunnen maken. Maar soms kan je ook affiniteit hebben met een goed voorstel van een andere politieke strekking dan je eigen voorkeurpartij.  Daarom zou een bindend referendum een juiste indicatie geven over hoe mensen – inwoners en niet-Gentenaars die er komen werken  - aankijken tegen die voorstellen, zeker als het over miljardenprojecten gaat en over stedelijke, regionale of gewestelijke thema’s die burgers aanbelangen.

Het bindende element is natuurlijk cruciaal, want de noodzaak ervan werd bewezen in Gent. Toen het burgerparlement rond mobiliteit voorstellen op tafel legde die sterk afweken van deze die de schepen in gedachten had, werd het burgerparlement reeds na de tweede zitting opgedoekt. Mijn voorkeur gaat dus uit naar een neutrale en objectieve manier van bevragen om tot de juiste inzichten te komen. Gent zal die uitdaging wellicht nooit durven aangaan, maar het is minstens het overwegen waard voor toekomstige beleidsvoerders. 

Rudi De Kerpel

 

REAGEREN? RUDI@DEKERPEL.COM

 

(Vrije Tribune - onder de redactionele verantwoordelijkheid van de auteur)

Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD Worx
BovaEnviro+
GutzandGlory
G4S
Soundfield
Jobat Media