Skip to main content
  • Nieuws
  • Over kleine en grote zaken: Hikikomori

Over kleine en grote zaken: Hikikomori

  • 05/05/2021

Een cursief over het wel en wee op de Oost-Vlaamse werkvloer. Elke gelijkenis met bestaande personen en/of situaties is louter toeval.

foto

Tekst Sam De Kegel – illustratie Lise Vanlerberghe

Iedereen kent Japan als dé plek waar mensen zich uit de naad werken, maar het land van de rijzende zon is ook de thuishaven van de zogenoemde hikikomori, Japanners die nauwelijks hun huis uitkomen. Het zijn ‘sociale kluizenaars’, mensen die minimaal zes maanden thuiszitten, niet naar school of werk gaan en weinig tot geen contact hebben met mensen buiten hun familiekring, volgens de definitie van het Japanse ministerie van gezondheid, arbeid en welzijn. 

Ze zouden met meer dan 600.000 zijn, deze sociale kluizenaars. Soms komen ze jarenlang niet verder dan hun voordeur, tenzij om eten en drinken te kopen. Hun isolement wordt veroorzaakt door torenhoge prestatiedruk, pesterijen, economische malaise, verstikkende moederliefde of evengoed een afwezige vader. Ze belanden niet zelden in een depressie en kampen vaak met angststoornissen. 

John, een alleenstaande milieuambtenaar bij de Vlaamse overheid, zit ondertussen ook al een jaar thuis en voelt zich steeds meer een hikikomori, al heeft hij van dat woord nog nooit gehoord. Zijn leefwereld reikt niet verder meer dan de Lindestraat 45, waar hij al 33 jaar woont. Doordat de kappers en schoonheidscentra dicht waren, rukte de verwildering met rasse schreden op. Zijn mooie retrocoupe werd herschapen in een ondoordringbare jungle, zijn wenkbrauwen traden uit hun oevers en zijn gehele gezicht leek dicht te groeien, zefls uit zijn oren en neusgaten kwamen vieze haren. 

Het is slechts de veruiterlijking van hoe de pandemie John wanhopig maakt. De ietwat schuwe modelwerknemer die op de werkvloer nochtans steevast geroemd werd om zijn gevarieerde garderobe zit nu met een slonzig joggingpak voor zijn pc. Soms slijt hij de hele dag in pyjama. Die slordige look heeft ook een negatieve impact op zijn werklust en energie tout court. Dat is ook zijn baas niet ontgaan, die zich ernstig zorgen maakt. Want terwijl de meeste werknemers terug snakken naar de fysieke werkvloer en ondertussen alweer een frisse look hebben, takelt John steeds verder af. 

Netflix is al maandenlang zijn beste vriend, tijdens de Zoom-aperitief op vrijdag met de collega’s zet hij steevast zijn camera uit. Ook zijn persoonlijke hygiëne lijdt steeds meer onder het gedwongen thuiswerken. Zweet en andere geurtjes ruik je gelukkig niet tot het hoofdkwartier. Zo doucht hij zich nog slechts één keer per week en poetst hij soms meerdere dagen zijn gebit niet, waardoor de tandcariës vrij spel krijgt. 

Het valt niet te voorspellen hoe het zal eindigen met John. Hij zal wellicht niet aan corona ten onder gaan, maar sociale eenzaamheid is een stille doder wiens slachtoffers niet in de dagelijkse statistieken belanden. Vraag dat maar aan de Japanners. 

Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat