Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • Het verhaal van Tamim, Afghaanse Belg bij Tekni-Plex Europe
Het verhaal van Tamim, Afghaanse Belg bij Tekni-Plex Europe
  • 07/03/2017

Het verhaal van Tamim, Afghaanse Belg bij Tekni-Plex Europe

Toen hij in België aankwam, was hij good for nothing. Vandaag voelt ‘vluchteling’ Tamim Ahmadi (30) zich net zo goed thuis tussen de geëxtrudeerde kunststoffen buisjes bij Tekni-Plex in Erembodegem als op het carnaval in Aalst. Vluchtelingen op de werkvloer? “Kansen krijgen en ze grijpen, dat is de essentie.”

Het verhaal van Tamim, Afghaanse Belg bij Tekni-Plex Europe

 

“Eerlijk? Ik had er zelfs geen flauw idee van waar ik precies beland was. België, daar had ik toen nog nooit van gehoord. Voor mij telde toen maar één ding: weg raken uit Afghanistan, mijn geboorteland.” Tamim Ahmadi vertelt het met de glimlach en in uitstekend Nederlands, af en toe zelfs doorspekt met wat Aalsterse klanken. Medio 2003 kwam hij als jonge snaak in Aalst terecht, moederziel alleen, op zoek naar een veilig bestaan. Anderhalf jaar later kreeg hij hier een eerste voorlopige verblijfsvergunning, die vervolgens nog enkele keren verlengd werd. Vandaag is de Afghaan gewoon Belg geworden en heeft hij zich bij Tekni-Plex tot een fel gewaardeerde werkkracht ontpopt. “Ik wil hier in Aalst nooit meer weg,” klinkt het. “Net na mijn aankomst hier heb nog enkele jaren school gelopen – helaas zonder mijn middelbaar diploma te halen – en op mijn achttiende kon ik bij Jan De Nul aan de slag.” Dat hoofdstuk werd intussen afgesloten, maar zie, vandaag heeft hij bij Tekni-Plex al heel wat vijvertjes doorzwommen en toont hij zich daar even tevreden als geïntegreerd. “Dit bedrijf heeft me niet enkel die eerste kans gegeven, ik krijg hier telkens ook nieuwe kansen om verder op te klimmen. Die heb ik met veel enthousiasme gegrepen. Kansen krijgen en ze zelf ook grijpen, dat is de essentie.” Geert Van Lierde, HR-director bij Tekni-Plex, is het daar volmondig mee eens. “We moeten beseffen dat onze bedrijven binnen tien jaar heus geen doorslagje zullen zijn van vandaag. Alles evolueert razendsnel, ondernemers kunnen het zich dan ook niet veroorloven om mensen die willen en kunnen werken langs de zijlaan te laten staan.”


Tamim, je hebt jarenlang als magazijnier bij Jan De Nul gewerkt en bent hier nu al enkele jaren bij Tekni-Plex aan de slag: vluchtelingen en vast werk, dat is doorgaans nochtans geen evident verhaal?


Tamim: “Nee, maar ik wilde dolgraag werken, ook al had ik geen diploma. Bij Jan De Nul was het een begeleidster die mijn cv aan het bedrijf heeft bezorgd, hier ben ik een viertal jaren terug binnengekomen via een uitzendkantoor. Maar je hebt gelijk: het is behoorlijk lastig. Toen ik bij Jan de Nul aan de slag kon, wist ik zelfs niet wat een magazijn precies was. Kan je nagaan (lacht). Ik was toen al ruim een jaar op zoek, had nul ervaring en vooral: ik wist ook niet precies wat ik wilde of wat ik kon. Toen ik bij Jan De Nul wegging, dacht ik dat het allemaal wel los zou lopen, maar ook dat bleek een stevige misrekening. Ik wilde toen in eerste instantie een extra opleiding volgen, maar dat had zoveel voeten in de aarde dat ik al snel overal ben beginnen solliciteren. En er hoeft geen tekening bij: mijn naam en mijn achtergrond speelden daarbij niet bepaald in mijn voordeel. Ondernemers die met vooroordelen zitten, zouden mensen misschien gewoon enkele dagen de kans moeten bieden zich te bewijzen op de werkvloer.”


Dat is exact wat Tekni-Plex gedaan heeft: jullie haalden Tamim aanvankelijk binnen voor een tijdelijke opdracht, maar finaal bleek hij zo’n meevaller dat hij een vast contract aangeboden kreeg?


Geert Van Lierde: “Als we op zoek gaan naar tijdelijke versterking, bijvoorbeeld in het magazijn, geven we de basisvereisten voor die job natuurlijk ook door aan het uitzendkantoor. Het spreekt voor zich dat de lat dan een stuk lager ligt dan wanneer we iemand meteen vast willen aanwerven voor een heel specifieke functie. Nu, ook als we iemand tijdelijk binnenhalen, vragen we aan de afdelingsverantwoordelijke om heel snel feedback te geven over die nieuwe werkkracht. Zelfs als de man of vrouw in kwestie hier in theorie maar voor een weekje aan het werk gaat. Misschien hebben we drie weken later opnieuw versterking nodig, en dus kan je goede en gemotiveerde nieuwkomers maar beter koesteren. Zo’n eerste week is wat mij betreft dan ook het gedroomde assessment, zeker voor mensen met een migratie-achtergrond zoals Tamim. Hebben ze de goede mentaliteit, weten ze van aanpakken, begrijpen ze voldoende Nederlands? Toen we enkele maanden later een openstaande vacature hadden, hebben we ook niet lang geaarzeld om Tamim te contacteren en voluit te investeren in zijn verdere opleiding op de werkvloer.”

 

Zijn afkomst, achtergrond en gebrekkige opleiding waren voor jullie nooit een item? De maatschappelijke integratie van vluchtelingen is vandaag een hot topic, maar nogal wat werkgevers geven openlijk aan dat heel wat kandidaten gewoon te laag geschoold zijn en te weinig Nederlands spreken om hen met succes aan te werven?

Geert Van Lierde: “Ik begrijp dat het opleidingsniveau inderdaad een pijnpunt kan zijn, maar alles hangt af van het type job waarvoor je iemand binnenhaalt. Als de lat op dat vlak aanvankelijk niet te hoog wordt gelegd, spelen er ook andere criteria. Hoe goed integreert hij zich in de groep? Begrijpt hij voldoende Nederlands om zijn werk goed uit te voeren en de veiligheid in een productie-omgeving niet in het gedrang te brengen? Kunnen we hem, met een flinke kans op succes, zelf verder opleiden? Ik schat dat er hier bij ons – op een totaal van zowat driehonderd werknemers – toch minstens een vijfentwintigtal rondlopen met een migratie-achtergrond. Op alle mogelijke afdelingen, en met de meeste diverse afkomst. Maar we zijn het stadium al lang voorbij dat die achtergrond nog een criterium zou zijn. Overigens: Jan, Piet of Paul worden volgens exact dezelfde criteria beoordeeld als ze hier hun eerste dagen slijten. Technische bedrijven vissen vandaag allemaal in dezelfde vijver, en die raakt stilaan leeggevist. We hebben dus geen andere keuze dan voluit in te zetten op opleidingen op de werkvloer. Daar hebben wij hier de voorbije jaren dan ook zwaar in geïnvesteerd. We besteden bovendien ook veel aandacht aan het onthaal van nieuwkomers: onze onthaalbrochures liggen zelfs niet langer hier, die liggen bij de verschillende uitzendkantoren in de regio. We proberen mensen goesting te geven om bij ons aan de slag te gaan, en dan bieden we hen een intern opleidingstraject aan.”

 

TEKST: FILIP MICHIELS
FOTO’S: GERT SWILLENS

 

Lees het volledige coververhaal in het maartnummer van ons magazine Ondernemers in Oost-Vlaanderen. Voka-lid? Ontdek hier de digitale editie.

 

Ondernemers maart 2017

 

 


Adverteren in ons magazine Ondernemers? Vraag Barbara Vuylsteke (09 266 15 72 - 0474 84 31 79) naar de aantrekkelijke voorwaarden.

Het antwoord zit in ons netwerk!

Eerstelijnsadvies voor uw bedrijf? Onze leden, partners en experts helpen u graag verder!

Stel uw vraag ViaVoka

Zorg dat vluchtelingen opleidbaar zijn, dan zullen wij hen opleiden

Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat