Het glas is… mooi

31/01/2018 , Rudi De Kerpel

Ouders die een nieuwe school oprichten met een eigen pedagogisch project. Il faut le faire. Omdat het anders en beter moet. En omdat je passie niet in een vakje stopt.

Rudi De Kerpel

 

Men zegt weleens dat verandering van onderuit moet komen. Dat gebeurt soms nadat instellingen, overheden en bepaalde bedrijven zich vastgereden hebben in eindeloze procedures en of discussies. Vroeger werd dit een generatieconflict genoemd, vandaag hebben wij daar een meer sexy woord voor: disruptie. Het gaat over te weinig of te traag gehoor krijgen voor (zichtbare) noden en het verlangen naar een adequate, toekomstgerichte, efficiënte en doelbewuste aanpak.

Onderwijs is één van die thema’s met vele raakvlakken in de samenleving en van cruciaal belang voor de toekomst van de volgende generatie én van ons economisch en sociaal weefsel. Velen zien de noodzaak in van fundamentele veranderingen in ons onderwijs. Sommigen praten erover, anderen vatten de koe bij de horens en doen het zelf. 
Tot die laatste categorie behoren de initiatiefnemers van LAB, een nieuw onderwijsproject dat zich volop ontwikkelt in Klein-Brabant en waarbij ouders uit Bornem, Puurs en St.- Amands het heft in eigen handen nemen. Ze zijn ervan overtuigd dat met de inzichten, voorbeelden en technologie die nu al beschikbaar zijn, het onderwijs sneller en beter kan anticiperen op de veranderingen in de wereld en hun kinderen beter kan voorbereiden op de uitdagingen van morgen.

Het principe is eenvoudig: wat we zelf doen, doen we beter. Het project wordt hoofdzakelijk gedragen door vrijwilligers, met name de ouders. Maar tegelijk laat men niets aan het toeval over.  Het team bestaat uit onderwijswetenschappers, IT’ers, marketeers en mensen met financiële ervaring. Ze zochten en vonden steun bij o.a. Agoria, Universiteit Antwerpen en Cronos Group. Die helpen hen de brug te slaan naar het bedrijfsleven en de academische wereld. Een zorgvuldig geselecteerd team leerkrachten is bereid om niet alleen vakoverschrijdend maar ook geregeld samen in de klas les te geven.

Men zorgt niet alleen voor de basisfinanciering, in afwachting van de uitbetaling van de toegekende werkingsmiddelen. Tegelijk bouwt men zelf een school en richt deze volledig eigenhandig in. Inspirerend om te zien hoe leerkrachten, ouders en sympathisanten een hele zomervakantie lang samen een oud gebouw omtoverden tot een aangename leeromgeving.

Het doel is een lerende school, op middelbaar niveau, oprichten waarbij men steunt op drie pijlers: het Scandinavisch model van integratieve pedagogiek, een flexibele structuur en ondernemerschap. In tegenstelling tot het klassiek onderwijs waar men kennis ‘overdraagt’, doet men bij LAB ervaringsgerichte, theoretische én persoonlijke kennis op door zelfontwikkeling en coaching.

De leerstof wordt boeiend gemaakt door o.a. wetenschappelijke experimenten waardoor je een sterke betrokkenheid van de leerlingen krijgt. Door projectwerking worden zelfstandig werken en zelfkennis gestimuleerd. Gezien ze continu uitgedaagd worden om ondernemend te zijn - ze moeten hun ideeën verdedigen en bediscussiëren met de anderen - leren ze assertief zijn en het beste uit zichzelf te halen.

Door deze methodiek leren de studenten zaken op een andere, creatieve manier te benaderen. Zo ontstond de titel van deze column. Toen een leerling gevraagd werd wat hij dacht van “een half vol of een half leeg glas”, antwoordde hij: “Het is een mooi glas”. Een manier van kijken waar vele volwassenen nog iets kunnen van opsteken.

De kracht van het project is de samenwerking tussen ouders, leerkrachten én het bedrijfsleven. De essentiële vakken (wiskunde, geschiedenis, natuurwetenschappen, talen) gaan niet verloren, maar worden op een creatieve en zelflerende manier gebracht via gemotiveerde leerkrachten slash coaches.

Dit lovenswaardig initiatief verdient snel uitbreiding in het Vlaamse scholenlandschap. Het is tenslotte niet met de methodes uit het verleden dat we de toekomst zullen schrijven. 

 

REAGEREN? RUDI@DEKERPEL.COM

 

(Vrije Tribune - onder de redactionele verantwoordelijkheid van de auteur)