Skip to main content

God save the Deal

  • 03/10/2019

Dat de Britten een meer dan gemiddelde drang naar ultieme autonomie hebben, is bekend. In 1066 voor het laatst (door Europeanen!) bezet, gedurende eeuwen ruling the waves en eind 19de eeuw ondergedoken in een bedwelmende maar vergeefse politiek van splendid isolation. Ook in moderne tijden blijft het VK trouw aan zijn doctrine van collectieve aliënatie. De Kanaaltunnel was vooral een Franse droom en nu blijkt ook het lidmaatschap van de Europese Unie, na nauwelijks 46 jaar, een brug te ver. Misschien had De Gaulle toch gelijk.

Bij een harde brexit zullen de verschillende regeringen van dit land ad rem dienen samen te werken om de impact op bedrijven en werkgelegenheid te beperken.

Jef Wittouck - Voorzitter Kamer van Koophandel Oost-Vlaanderen

Ik vind het intrigerend. Waarom zijn behoorlijk veel onderdanen van Elisabeth II bereid om (op korte termijn) zoveel op te geven zonder duidelijkheid over wat zij in the long run te winnen hebben? Veel waarnemers voorspellen onzekerheid en chaos. Is het Britse zelfgenoegzaamheid? Smugness as an obsession of als reactie op een falende Europese migratiepolitiek? Het Yellowhammer rapport van de Britse regering over de worst case gevolgen van een no deal laat anders weinig twijfel: een uitstap zonder akkoord zal in het VK voor stijgende voedsel- en energieprijzen zorgen, een tekort aan medicijnen, veel sociale onrust en rellen.

In een wereld waar uitdijende economische en militaire machtsblokken de koers controleren, trekt het ‘oude’ God save the DealEuropa voortdurend spurtjes om te kunnen volgen. Net dan kiest het VK ervoor om het team te verlaten. Voor Vlaanderen en België is dit moeilijk te begrijpen. De voordelen van Europa voor ons land zijn immers immens. Maar in het VK bestaat hierover grondige twijfel. Het is goed om die argumenten onder ogen te zien.

Jammer genoeg besmet de brexit het imago van de politieke stiel op een epidemische schaal. De al te lang aanslepende vertoning is – vooral langs Britse kant – niet om aan te zien. Ik doe een oproep aan onze scholen, media en influencers om jongeren (opnieuw) te begeesteren voor het Europese project en voor het politieke bedrijf in het algemeen. Onze bedrijven en onze mensen verwachten van de politiek positieve, verbindende projecten die de welvaart van iedereen op lange termijn verzekeren. Politiek, vaak weggezet als de kunst van het haalbare, dient ook het meesterschap van het onontbeerlijke te zijn.

Daarom ook is het onaanvaardbaar dat er maar geen schot komt in de federale regeringsvorming.  Naast de begroting en de energietransit, is de brexit immers een topprioriteit. Indien we afstevenen op een harde brexit zullen de verschillende regeringen van dit land ad rem dienen samen te werken om de impact op bedrijven en werkgelegenheid (28.000 jobs in Vlaanderen) te beperken. Vraag is of dat nog mogelijk is binnen de huidige staatsstructuur. Ik meen van niet. Om in België een totaal rien ne va plus te vermijden zijn dus dringende hervormingen nodig. Het wordt hoog tijd dat men in de partijhoofdkwartieren ook op dit punt zijn verantwoordelijkheid neemt.

Met Boris Johnson als engineer raast de brexittrein - back to the future – naar een volstrekt onzekere bestemming. Wat er op 31 oktober ook uit de bus komt, de betrokken bedrijven moeten verder. In dit nummer kan u lezen hoe onze ondernemers blijk geven van realisme en wendbaarheid. 
In afwachting prevel ik met u: “Let God save the Deal.”


Jef Wittouck - Voorzitter Kamer van Koophandel Oost-Vlaanderen

Fact check - 52% van de uitvoer van Vlaanderen (328 miljard €) gaat naar onze directe buurlanden. Met 8% is het VK de vierde afnemer.

Artikel uit publicatie

Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat