Skip to main content
Geert Moerman twittert
  • 27/08/2018

Geert Moerman twittert

Op Twitter deelt Geert Moerman kort en krachtig zijn visie op ondernemerschap, economie, politiek en het leven zoals het is. U kan hem volgen onder de twitternaam @Geert_D8. In Ondernemers geeft hij maandelijks een uitgebreidere commentaar bij enkele opvallende tweets.

Geert Moerman

 

26 juli

Ik weet dat dit niet het opzet was, maar....dit heb je als kromme redeneringen worden gevolgd. Het is niet omdat je een jaar weinig ziek bent geweest, dat je later meer “recht” hebt ziek te zijn. Ziekte is medisch, geen contractuele verworvenheid, wat vakbond ervan gemaakt heeft. 

Grote verontwaardiging bij niet-ambtenaren in dit land, toen de overheidsvakbonden zich verzetten tegen het afbouwen van de cumulatieve ziekteregeling. Kort samengevat betekent dit dat ambtenaren die minder dan 21 dagen per jaar ziek zijn, dit “overschot” mogen opsparen om te vermijden dat er loonverlies is in jaren dat ze meer dan 21 dagen ziek zijn. In de praktijk wordt dit dikwijls gebruikt om jaren voor het officieel pensioen in ziekteverlof te gaan, terwijl men evenveel blijft verdienen.  

Het eerste wat opvalt, is het aantal dagen: 21! Is dit de referentie, dat een ambtenaar één volle werkmaand per jaar afwezig is wegens ziekte? Geldt bij de overheid: eens een dagje meer ziek zijn, waarom niet? En dan het opsparen van ziektedagen waarop je niet ziek bent geweest, dit leunt dicht aan bij het befaamde Belgische ceci n’est pas une pipe-surrealisme. Niet ziek-zijn geeft dan een soort contractueel recht dat je kan opsparen. Stel je het omgekeerde eens voor: een werkgever die contractueel bijhoudt hoeveel dagen zijn medewerkers ziek zijn, en dan de volgende jaren verrekeningen in plus of min gaat maken ... 

Een basisprincipe waar we in onze welvaartsstaat aan vasthouden, is dat ziekte een medisch gegeven is en dat een geneesheer in eer en geweten beslist of iemand kan werken of niet. Vele geneesheren beoordelen dit integer en correct, uitgezonderd een klein deel dat op vraag van de patiënt ziektedagen à volonté schrijft. Daarnaast is er de arbeidsovereenkomst, waar werkgever en werknemer afspreken hoe ze gaan samenwerken. Er staat best een Chinese muur tussen beide, om gedachtenkronkels als deze te voorkomen. Vakbonden zouden de eerste moeten zijn om deze Chinese muur te respecteren, ja zelfs op te eisen. Dat ze nu gaan protesteren om deze aberratie uit het verleden te behouden, is veelbetekenend voor hun verantwoordelijkheidszin en toekomstvisie. 

 

11 augustus 

Na Leonard Cohen, nu de biografie van Serge Gainsbourg gelezen, ook geschreven door Sylvie Simmons. Heel wat over te vertellen, fantastische artiest ontdekt ...zo controversieel in zijn optreden dat zijn werk werd ondergesneeuwd.. ik schrijf er nog iets over, denk ik 

Deze vakantie twee biografieën van iconische singer-songwriters gelezen. I’m your man, over Leonard Cohen, een dijk van een boek, uitstekend geschreven door Sylvie Simmons. Ik was wel een beetje verwonderd dat deze Engels-Amerikaanse journaliste reeds jaren voordien een biografie over Serge Gainsbourg had geschreven. Iemand die we vooral kennen van zijn hit met Jane Birkin Je t’aime moi non plus, en van een aantal provocatieve en/of dronken optredens op TV. Toch eens lezen, dacht ik. 

Een aantal clichés kloppen natuurlijk. Gainsbourg rookte onafgebroken Gitanes en dronk overmatig, nog een wonder dat hij 63 jaar is geworden. Hij was een provocateur en bespeelde de (Franse) media 30 jaar lang, maar het publiek kon er blijkbaar niet genoeg van krijgen, ook al was er regelmatig ophef over zijn optredens. Kijk eens op YouTube naar het verbranden van 500 Franse frank, of zijn ‘aanzoek’ aan Whitney Houston. 

Maar Gainsbourg overstijgt deze clichés moeiteloos als je dieper graaft. Met zijn variaties in muziekstijlen en zijn originele frasering en woordspelletjes, liep hij mijlenver voorop op alles waar de muziekwereld -zeker de Franse- mee bezig was. Zijn teksten zijn bijtend sarcastisch, het Frans publiek lust ze niet echt. Maar hij wordt opgepikt door rasartiesten als Juliette Greco, luister eens naar Les amours perdues. In 1965 wint Francoise Hardy het Eurosongfestival met zijn nummer Poupée de cire, poupée de son. Met Brigitte Bardot heeft hij een hartstochtelijke liefdesrelatie die uitmondt in songs als Harley Davidson en ook een eerste versie van Je t’aime. Hij slaat deze weg verder in: actrices die zijn nummers brengen, in zijn regie. Want obsessioneel is hij, hij wil dat perfect uitgevoerd wordt wat hij in zijn hoofd heeft. 

Catherine Deneuve (Dieu fumeur des Havanas) en Isabelle Adjani zijn enkele grote namen met wie hij werkt. Maar de meest beklijvende uitvoerster van zijn chansons wordt natuurlijk Jane Birkin, zijn levenspartner van eind de jaren 60 tot de jaren 80. Luister eens naar Sous le soleil exactement, Elisa, La Javanaise, Je suis venue te dire que je m’en vais , La chanson de Prévert, ... heerlijke Franse chansons! 

Hij creëerde ook bijzonder thematisch werk. Aux armes et caetera, één van de beste reggae-platen ooit gemaakt (1979). Rock around the buncker (1975), waar hij - op Amerikaanse rockabilly muziek - een persiflage maakt van zijn jeugd als Joods kind in Parijs, toen hij met een gele ster moest rondlopen. Gainsbourg is een veelzijdig artiest, steeds provocatief op zoek naar zichzelf in relatie tot anderen, met een ongeëvenaarde artistieke output als gevolg. 

 

  

Volg Geert Moerman op Twitter: @Geert_D8

Reageer op geert.moerman@voka.be

Contactpersoon

Geert Moerman

Gedelegeerd bestuurder

Het antwoord zit in ons netwerk!

Eerstelijnsadvies voor uw bedrijf? Onze leden, partners en experts helpen u graag verder!

Stel uw vraag ViaVoka
Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat