Geert Moerman twittert

25/04/2018 , Geert.Moerman@voka.be

Op Twitter deelt Geert Moerman kort en krachtig zijn visie op ondernemerschap, economie, politiek en het leven zoals het is. U kan hem volgen onder de twitternaam @Geert_D8. In Ondernemers geeft hij maandelijks een uitgebreidere commentaar bij enkele opvallende tweets.

Geert Moerman


29 maart

Belangrijkste criteria voor een zwaar beroep lijken de jobs die 1. veel kiezers vertegenwoordigen 2. grote syndicalisatiegraad kennen en 3. ambtenaar zijn. In de privé, waar er internationale concurrentie is, is het natuurlijk veel gemakkelijker werken #not

Er is al veel geschreven over zware beroepen, maar deze tweet liet blijkbaar niets aan duidelijkheid te wensen over en werd dan ook bekroond met 55 retweets en 118 likes. Toch nog even herhalen waarover het gaat: in het kader van het verlengen van de pensioenleeftijd, wenst de overheid een lijst met zware beroepen op te stellen die toch nog vroeger op pensioen mogen gaan dan op hun 67ste. 
 
Op zich is dit reeds een betwistbaar standpunt. Immers, de doelstelling zou juist moeten zijn dat, waar mogelijk, het werk aangepast wordt met het vorderen van de leeftijd, niet dat men vervroegd uit de arbeidsmarkt stapt. Anders blijft de verontrustend lage arbeidsmarktparticipatie in ons land gewoon verder bestaan. Ten tweede: de meeste zware beroepen -zoals fysiek zwaar werk of ploegenarbeid- zijn reeds begunstigd met een reeks onmiddellijke compensaties zoals extra verlof, rusttijden, kortere werkweken, ... De vraag is of dit op het einde van de loopbaan nog eens allemaal dient verrekend en extra gecompenseerd te worden?
Maar de echte farce is natuurlijk dat nu ongeveer elke beroepscategorie zich in het statuut van zwaar beroep probeert te wringen, geïnitieerd of bijgestaan door ons aller syndicale verenigingen. Leerkrachten, spoorweg, leger,.. Vooral mensen in een ambtenarenstatuut staan vooraan in de rij om het begeerd statuut van ‘zwaar beroep’ te krijgen en toch vroeger op pensioen te gaan dan maatschappelijk verantwoord is. Hoe meer men een monopoliepositie heeft en niet kan vergeleken worden met andere organisaties of met de internationale concurrentie, hoe zwaarder het beroep wel lijkt. En zo wordt ook dit debat volledig uitgehold door privileges en verworven rechten en gaat de grond van de zaak volledig verloren.
 

 

5 april

Mochten werkgevers effectief discrimineren op alles waarvan ze vanuit sommige hoeken beschuldigd worden (racisme, holebi, gezinssituatie) dan zouden ze aan geen goede mensen meer geraken en straffen ze zichzelf af. Een beetje geloof in vrije markt aub ipv zoveelste hetze

Het onderzoek naar discriminatie is booming business. Elke week is er wel een ander criterium dat onderzocht wordt, en -raar maar waar- telkens komen de onderzoekers tot de conclusie dat er wel degelijk sprake is van discriminatie. Het begon met discriminatie op basis van afkomst of ras. Via de methodiek van fake CV’s werd ‘wetenschappelijk’ en dus onomstotelijk bewezen dat dit het geval is, zelfs al geven bedrijven voortdurend aan een divers personeelsbestand te ambiëren maar te weinig aanbod te krijgen vanuit de arbeidsmarkt.
 
Deze onderzoeksmethodiek beet ondertussen in haar eigen staart, want recent kwamen een aantal nieuwe ‘wetenschappelijke’ bevindingen naar voor: vrouwen zonder kinderen hebben meer kansen op de arbeidsmarkt dan vrouwen met één kind, die op hun beurt weer minder kansen hebben dan vrouwen met 2 kinderen. Werkgevers zouden redeneren: na een eerste kind komt een tweede... Hoe werkgevers dan redeneren ten aanzien van vrouwen die nog geen kinderen hebben, is me niet geheel duidelijk. Voor mannen geldt dan weer dat ze minder jobkansen krijgen als ze al vader zijn (- 18% )! Reden volgens de onderzoekers: werkgevers zien deze mannen als minder competitief en dominant! De trivialiteit van deze bevindingen grenst aan het lachwekkende, ware het niet dat werkgevers dit allemaal lijdzaam dienen te ondergaan en ondertussen gebrandmerkt worden.
 
Blijkbaar geldt de regel: om het even welk criterium je onderzoekt, discriminatie zal er zijn. Ik zou voorstellen om eens te onderzoeken of er geen discriminatie is van mensen met een witte zakdoek versus een gekleurde zakdoek, honden- of kattenliefhebber, koffie of thee-drinker .... Succes gegarandeerd en nog voor jaren onderzoeksgeld in het laatje! 
 
Alle gekheid op een stokje, ik wil nog maar eens herhalen -tot spijt van wie het benijdt- dat bij de vele ondernemingen die ik bezoek gewoon geen spoor van discriminatie te vinden is, integendeel. Toegegeven, Voka-leden zijn bijna zonder uitzondering professionele en maatschappelijk geëngageerde ondernemers. Maar we vertegenwoordigen tweederde van de Vlaamse economie, dat is ook statistisch relevant. En laat me nogmaals de werking van de vrije markt benadrukken: wie discrimineert op niet ter zake doende criteria voor zijn business, zal gewoon minder kansen hebben om mensen met de goede competenties aan te werven. In een arbeidsmarkt waar er grote tekorten zijn, snijden deze ondernemingen zichzelf in het vlees. De vrije markt straft dus onterechte discriminatiecriteria genadeloos af. Dat is de beste garantie voor een verantwoorde aanpak, en niet het zoveelste onderzoek. 

 

Volg Geert Moerman op Twitter: @Geert_D8

Reageer op geert.moerman@voka.be