Geert Moerman twittert

05/01/2018 , geert.moerman@voka.be

Op Twitter deelt Geert Moerman kort en krachtig zijn visie op ondernemerschap, economie, politiek en het leven zoals het is. U kan hem volgen onder de twitternaam @Geert_D8. In Ondernemers geeft hij maandelijks een uitgebreidere commentaar bij enkele opvallende tweets.

Geert Moerman

1 december

Leve #Lievegem. Proficiat @gemWaarschoot @lovendegem @gem_zomergem voor deze mooie stap vooruit. Op naar een mooie gemeente met voldoende schaalgrootte en toch dicht bij haar inwoners. @VOKA_OVL bereid voluit mee te werken waar mogelijk #mhr

Tot nu toe besloten 7 gemeenten in Vlaanderen spontaan om te fusioneren, waarvan 4 in Oost-Vlaanderen. Een goede zaak, vinden we bij Voka. Vanzelfsprekend staan kleine gemeenten dicht bij hun inwoners, maar de echte vraag is of dit leidt tot professioneel beleid en management? Ik heb soms medelijden als ik zie hoe sommige burgers hun burgemeester en schepenen ‘stalken’ voor niemendalletjes. Ik denk dan dat wat meer afstand beter zou zijn. Ook zal een breder uitgebouwd ambtenarenkorps voor meer specialisatie en kennis zorgen, zodat gemeenten zich zelfstandiger kunnen uitbouwen.

Graag dus nog meer fusies, Voka stelt voor deze te verplichten voor gemeenten met minder dan 10.000 inwoners, maar we denken dat een schaalgrootte van 25.000 inwoners of meer het meest aangewezen is. Niet enkel de grootte is belangrijk, deze fusies horen ook in lijn te zijn met de natuurlijke aantrekkingskracht van een centrumgemeente, waar mensen winkelen, naar school gaan, werk zoeken. Te vermijden zijn zogenoemde ‘banaanfusies’, waarbij een aantal gemeenten zich samensmeden rond een grotere stad, om zeker niet met deze laatste te moeten fusioneren. Dit zijn defensieve, tegennatuurlijke fusies. Ook te vermijden zijn tactische fusies, waar gemeenten met een zelfde politieke meerderheid samengaan om andere partijen beter af te houden. 

We pleiten dus voor maatschappelijke en economische criteria bij deze belangrijke fusiebeweging, zodat deze een stevige basis hebben. Want hoe groter en sterker de gemeenten zijn - de bouwblokken van ons democratisch bestel- hoe efficiënter we onze overheid hogerop kunnen organiseren. Gemeenten met een grotere schaal zullen het aantal ambtelijke tussenniveaus beperken en de wildgroei van intercommunales en andere hybride organisatievormen indijken. Zo wint de burger twee keer: een betere dienstverlening in de gemeente waar hij woont en een lagere belastingbrief door een efficiëntere en minder verdeelde overheid hogerop.

20 november

Michelin maakt sterrenstad van Gent. Hopelijk raak ik nog binnen in verborgen parel #Oak en steeds creatief #Publiek

Gent had tot voor kort geen culinaire traditie. Veel voortreffelijke eethuizen, dat wel, een wereldkeuken, maar geen toprestaurants. Michelinsterren zijn niet zaligmakend, maar geven toch een goede indicatie. In 2012 had Gent welgeteld 1 restaurant met een Michelinster, het klassieke Jan Van Den Bon. Sindsdien kwamen er maar liefst 5 bij: Vrijmoed -ondertussen aan zijn tweede ster toe-, Chambre Séparée -de pop-up van Kobe Desramaults in het oude Belgacomgebouw-, Horseele in de Ghelamco-arena, Oak en Publiek.

Deze laatste twee zijn mijn lievelingsrestaurants, ze maken me een beetje lyrisch. Het zijn verborgen parels, de locatie en de inrichting doen niet vermoeden dat het om een zaak met status gaat. Oak is gelegen in de Brugse Poort, in een weinig attractieve straat. Je zou nooit denken dat hier een restaurant is gevestigd, het lijkt alsof je een appartementencomplex binnenkomt. En vermoedelijk is het ook het appartement op het gelijkvloers dat als restaurant werd ingericht. Een kleine zaal, gezellig ingericht, een beetje oriëntaals. Maar wat een keuken! Elk gerecht is een meesterwerk, op vlak van smaak, stijl, originaliteit. Dit is een plaats om lang te blijven, voorzie ook 's middags minstens twee uur om van deze exceptionele keuken te genieten. Ga er niet met meer dan vier personen, daarvoor is de setting te intiem.

Publiek is mijn andere favoriet. Hier kom ik vaker, het middagmenu is heel schappelijk qua prijs en op 1,5 uur ga je door het driegangenmenu. De stijl van Publiek is bijzonder, een beetje met een hoek af. Als ik mensen van buiten Gent hier inviteer en aan het einde zeg dat deze zaak een Michelinster heeft, zijn ze steevast verwonderd. Niet omwille van wat ze op hun bord kregen, daar hebben ze al in superlatieven over gesproken. De wat alternatieve stijl van bedienen - uiterst klantgericht overigens - de drukke open keuken en de vintage inrichting maken deze topzaak in zekere zin heel gewoon. Restaurant Publiek is een verpersoonlijking van het DNA van Gent: creatief, kwaliteitsvol, beetje alternatief en geen kapsones. Zo mag ik het graag.


Volg Geert Moerman op Twitter: @Geert_D8

Reageer op geert.moerman@voka.be