Skip to main content
  • Nieuws
  • De coronabalans van Wit-Gele Kruis Antwerpen: “Mondmaskers dankzij zusters die ze in Congo maakten van lakens”

De coronabalans van Wit-Gele Kruis Antwerpen: “Mondmaskers dankzij zusters die ze in Congo maakten van lakens”

  • 29/04/2020

Stefaan Sarens, algemeen directeur van het Wit-Gele Kruis provincie Antwerpen (en voorzitter van het AZ Herentals), vertelt over de meest creatieve oplossing tijdens de coronacrisis: “De zusters Franciscanessen uit Herentals, voor wie we de zorg opnemen, hebben in het begin van de crisis op vijf dagen tijd 1.000 mondmaskers voor onze thuisverpleegkundigen gemaakt.” 

Welke impact heeft de coronacrisis op jullie organisatie?

“De impact op onze organisatie is groot. We stonden meteen voor enkele grote uitdagingen. Het eerste probleem was het algemeen tekort aan beschermingsmateriaal. Hebben we voldoende materiaal om te blijven werken? We zijn daarom via verschillende kanalen op zoek gegaan om beschermingsmateriaal te vinden,” vertelt Stefaan Sarens. “Een andere uitdaging waren de richtlijnen van de overheid. Deze werden stap voor stap opgebouwd en bijgestuurd. Ze veranderden dag na dag. Om onze medewerkers goed en snel te informeren, zijn we meteen met een COVID-19-nieuwsbrief gestart.”

“Er was ook veel onrust en spanning bij onze patiënten en medewerkers. Op een maand tijd verzorgen wij 12.500 patiënten. In het begin van de crisis gaf 8 à 9 % van de patiënten aan dat ze de zorg wilden stopzetten. Maar ook bij een deel van het personeel was er angst en onzekerheid. Sommigen hebben inwonende ouders, anderen maakten zich zorgen om hun jonge kinderen. Maar we zien toch heel sterk hoe de drijfveer voor de verpleegkunde heel snel de overhand neemt.” 

“Zo waren er een twintigtal collega’s die aan het begin van hun carrière ontwikkelingshulp gedaan hadden in het buitenland. Zij hadden in Congo of in Afrika gewerkt via Artsen Zonder Grenzen en het Rode Kruis. Zij voelden zich snel thuis in deze situatie omdat ze dat al eens meegemaakt hebben. Zij namen dan ook het voortouw op een rustige, zekere manier. Dat gaf ons een extra boost om dit verhaal mee in de goede richting te zetten.”

Wat is voor jullie de grootste bezorgdheid op dit moment?

“Vandaag lijkt voor ons het ergste voorbij. Dankzij onze strikte voorzorgsmaatregelen en correct gebruik van beschermingsmaterialen zijn slechts 1,7 % van onze patiënten (vermoedelijk of bevestigd) besmet met het COVID-19-virus. Onze bezorgdheid op dit moment zijn die 8 à 9 % patiënten die hebben afgehaakt. We bellen hen systematisch op om te vragen hoe het met hen gaat en wat we voor hen kunnen betekenen. Onze grootste bezorgdheid is dus: vinden de mensen hun weg terug naar de zorg? We zijn bang dat ze te lang zullen wachten vooraleer ze (terug) zorg inschakelen. Dit kan ernstige gevolgen hebben voor hun gezondheid. Daarnaast kunnen mantelzorgers overbelast geraken waardoor de zorgbehoevenden niet langer thuis kunnen blijven wonen.”

Wat was de meest creatieve oplossing die de voorbije dagen gepasseerd is vanuit het beleid? 

“Omdat we in het begin van de crisis snel moesten beantwoorden aan de nood aan beschermingsmateriaal, zijn we naar bedrijven, schoonheidssalons en bouwbedrijven gereden die aangaven dat ze hun materiaal wilden schenken of verkopen aan aankoopprijs. Maar een andere oplossing hebben we gevonden in het naburige klooster in Herentals. Ons provinciaal kantoor is namelijk gevestigd in een deel van een oud klooster. In de andere helft wonen ongeveer zestien zusters. Velen van hen zijn op missie geweest in Congo. Daar werden voor de artsen en chirurgen stoffen mondmaskers gemaakt van oude lakens. Op basis van de eenvoudige ontwerpen die ze daar gebruikten, hebben de zusters zelf mondmaskers gemaakt voor onze thuisverpleegkundigen. Ze zijn elke dag vroeg begonnen en hebben tot laat doorgewerkt. Uiteindelijk hebben ze 1000 mondmaskers gemaakt op 5 dagen tijd. 

Deze maskers waren niet ideaal voor een zorgsetting, maar de eerste dagen van de crisis hebben we op deze manier toch kunnen overbruggen. Nadat we dit patroon hadden gedeeld via onze sociale media, zijn bovendien heel veel mensen stoffen maskers voor ons gaan naaien. Hierdoor hebben we ook veel van onze patiënten een masker kunnen geven.”

Hoe kunnen bedrijven elkaar tijdens deze periode helpen?

“In onze situatie hebben andere bedrijven ons geholpen met het beschermingsmateriaal, maar ook de samenwerking met Hura voor psychosociale begeleiding van onze medewerkers was belangrijk. Wat ik het belangrijkst vind, is het horen van elkaars verhaal. Hoe pakt een ander het aan? Welke creatieve ideeën komen naar boven? De good practices van bedrijven moeten maximaal gedeeld worden. Ik merk ook dat mensen elkaar sneller bellen om te vragen hoe het daar loopt. Het informele gebeuren komt sterker naar voren. Dat helpt.”

Hoe kijken jullie naar de toekomst? 

“In de toekomst willen we in eerste instantie ons best doen om de patiënten die hebben afgehaakt, zich terug veilig te laten voelen. Door hen te bellen en te vragen wat we voor hen kunnen betekenen, willen we hen terug aan boord krijgen.”

“We blijven positief. De nood aan thuisverpleging zal altijd blijven omwille van de toenemende vergrijzing en de korte ligduur in de ziekenhuizen. Wij zullen zorg blijven aanbieden en garanderen. Het zal alleen een beetje anders zijn dan vroeger.”

Contactpersoon

Katrien Stragier

Adviseur Strategische Communicatie

IMU - Altez 0110
Welt white paper
VZW_IMU_GROUPS
IMU - Sport Vlaanderen
Gosselin
CapitalAtWork
Customer Collective
Deloitte
De Ridder
facilicom
GSJ Advocaten
ING
Logo Mensura
Proximus
Recrewtment
SD  Worx
Tormans