Skip to main content
  • 14/02/2020

COLUMN - Nood aan meer groei

Het nieuws rond de federale regeringsvorming blijft opmerkelijk vaag over de echte uitdagingen voor onze welvaartsstaat. Een van de belangrijkste daarvan is en blijft de financiering van de vergrijzingsgolf die op ons afkomt. Hoe we daar mee omgaan is voor de financiële houdbaarheid van onze welvaartsstaat belangrijker dan hoe het begrotingstekort op korte termijn evolueert. Simulaties van onze schulddynamiek kunnen dat illustreren. Dat schrijft Bart Van Craeynest, hoofdeconoom van Voka.

Overheidsschuld tot 200% van het BBP

Zonder maatregelen om de vergrijzingsfactuur op te vangen, zou de overheidsschuld op termijn oplopen tot 200% van het BBP. Dat is in de veronderstelling dat we er in slagen om mensen effectief langer aan het werk te houden en om de economische groei terug wat op te krikken. In een minder optimistisch scenario zou de overheidsschuld zelfs naar 250% van het BBP klimmen. Als we er daarentegen in slagen om het begrotingstekort stabiel te houden op het huidige niveau, wat impliceert dat we de extra uitgaven voor pensioenen en gezondheidszorg volledig opvangen, dan zal onze overheidsschuld vrij stabiel blijven in verhouding tot het BBP.

Voor de toekomst van onze welvaartsstaat is het dan ook van cruciaal belang dat er een beleidsstrategie op langere termijn uitgewerkt wordt om de vergrijzingsfactuur op te vangen. De recente pleidooien voor minder lang werken en hogere pensioenen zouden die factuur trouwens nog zwaarder maken.

Het belang van economische groei

Daarnaast zet dat soort simulaties ook het belang van economische groei nog eens extra in de verf. Als we de groei zouden kunnen opkrikken richting wat we voor de crisis van 2008 gewoon waren en tegelijkertijd de vergrijzing opvangen, dan zakt de overheidsschuld op termijn naar 60% van het BBP. Anderzijds, zonder reële economische groei spurt de schuld in het risicoscenario voor de vergrijzing naar 320% (en dat is nog onder de onwaarschijnlijke hypothese van een stabiele rente). 

We moeten dus de vergrijzingsuitgaven onder controle krijgen én de economische groei opkrikken. Vandaag ligt de focus van het pensioendebat evenwel volledig op hogere minimumpensioenen, en gaan er opmerkelijk veel stemmen op die pleiten voor lagere of zelfs helemaal geen economische groei meer. In zo’n klimaat dreigt onze huidige welvaartsstaat op termijn onhoudbaar te worden. Economische groei is het beste middel om de vergrijzingsfactuur op te vangen, en om daarnaast een antwoord te bieden op de vele andere belangrijke uitdagingen, zoals de klimaatuitdaging of de nood aan extra investeringen in infrastructuur. De klemtoon van het beleidsdebat zou vandaag vooral moeten liggen op de vraag hoe de volgende federale regering een sterkere economische groei wil realiseren.

Contactpersoon

Bart Van Craeynest

Hoofdeconoom

ING
SD  Worx