Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • COLUMN - Meer onzinnige crisisvoorstellen
  • 04/06/2020

COLUMN - Meer onzinnige crisisvoorstellen

Vorige week hadden we het hier nog over het pleidooi voor een terugkeer van het brugpensioen vanaf 58 dat ruim op kop lag in de ranglijst van onzinnige conclusies uit de coronacrisis. Blijkbaar is die koppositie fel gegeerd, want deze week kwam de PS met een wetsvoorstel om ontslagen te verbieden van 1 april (met terugwerkende kracht) tot 31 oktober. Net als het pleidooi voor brugpensioen getuigt ook dit voorstel vooral van gebrek aan inzicht hoe de arbeidsmarkt eigenlijk werkt. 

Door ontslagen te verbieden, bescherm je geen jobs, maar zorg je er vooral voor dat er minder nieuwe jobs zullen bijkomen. Als ondernemingen het signaal krijgen dat ze moeilijk mensen kunnen ontslaan, mocht dat nodig blijken, dan zullen ze een paar keer extra nadenken voor ze iemand aanwerven. In die zin is een sterke bescherming tegen ontslag al een belangrijke hindernis voor een vlot werkende arbeidsmarkt. Een verbod op ontslag is een extreme versie daarvan, die een herstel na de crisis zo goed als zeker zou bemoeilijken. 

De eerste aankondigingen van ontslagen komen stilaan binnen, onder andere al in de luchtvaart en de autosector. Maar er zitten er nog heel wat meer aan te komen. Op basis van enquêtes bij ondernemers concludeert de Nationale Bank dat de komende maanden 250.000 mensen hun job kunnen verliezen. Dat probleem verdwijnt niet door die ontslagen te verbieden. Integendeel, ondernemingen kiezen niet voor ontslag voor hun plezier, maar om zich aan te passen aan de veranderde omstandigheden, bijvoorbeeld om door de crisis te raken of om te gaan met een lagere vraag. Herstructureringen zijn onvermijdelijk bij een crisis van deze omvang, en dienen net om de overlevingskansen van getroffen ondernemingen te vergroten. Dat onmogelijk maken zal resulteren in een groter aantal faillissementen, en dus ook extra jobverlies. 

Arbeidsmarkt structureel dynamiseren

Ook bij eerdere crisissen werd in België vaak gekozen voor dit soort contraproductieve defensieve reflexen. Al te vaak focuste het beleid daarbij op het beschermen van het status quo. Na een diepe crisis is het evenwel veel belangrijker om zich zo snel mogelijk aan te passen aan de veranderde omstandigheden of om in te spelen op nieuwe opportuniteiten. Dat geldt zeker ook voor de arbeidsmarkt. Het komt er op aan de mensen die de komende maanden hun job verliezen vlot aan een nieuwe job te helpen, o.a. met begeleiding en opleiding. Dat is trouwens ook de beste manier om de koopkracht te ondersteunen en het consumentenvertrouwen terug te herstellen. Deze crisis is een opportuniteit om onze arbeidsmarkt structureel te dynamiseren, iets wat we al veel eerder hadden moeten doen. Onze arbeidsmarkt verder verstarren zal de structurele schade van deze crisis alleen maar groter maken. 

Contactpersoon

Bart Van Craeynest

Hoofdeconoom

VZW - IMU - Staples
ING
SD  Worx