Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • COLUMN - En dan nu terug tijd voor echt beleid
Bart Van Craeynest
  • 19/10/2018

COLUMN - En dan nu terug tijd voor echt beleid

In zijn (voorlopig) laatste beleidsverklaring was premier Michel vol lof over onze economie. Die presteert vandaag inderdaad een pak beter dan aan het begin van de legislatuur. Dat neemt niet weg dat de economische groei in België de jongste jaren duidelijk achterblijft bij de rest van Europa. Dat is grotendeels het gevolg van het feit dat België beter door de crisisjaren kwam, wat vooral te danken was aan het standhouden van onze vastgoedmarkt. Maar, hoe lang werkt dat effect door, en vanaf wanneer moet de tragere groei echt zorgen gaan baren? Dat schrijft Bart Van Craeynest, hoofdeconoom bij Voka.

Bart Van Craeynest
Bart Van Craeynest ©Dann

De jongste jaren lijken heel wat landen ons voorbij te snellen. Een vergelijking met een aantal andere relatief kleine open economieën, met name Oostenrijk, Denemarken, Finland, Nederland en Zweden, illustreert die dynamiek. In 2008-2013 groeide de Belgische economie gemiddeld met 0,3% per jaar. In die periode kromp de economische activiteit in de groep vergelijkbare landen met 0,2% per jaar. Maar sinds 2013 zijn de rollen omgedraaid. De jongste vijf jaar haalde de Belgische economie een gemiddelde jaargroei van 1,5%. In de vergelijkbare landen was dat 2,2% per jaar. Ondertussen hebben die de eerder opgelopen achterstand volledig dichtgereden, en de vooruitzichten van het IMF geven aan dat het groeiverschil de komende jaren aanhoudt. 

Tegen die achtergrond vallen de verkiezingen dit en volgend jaar wel heel slecht. Nu de lokale verkiezingen achter de rug zijn, is het risico reëel dat de campagne voor mei 2019 nu snel op gang komt (voor zover die al niet aan de gang is). Als dan straks de regeringsonderhandelingen wat aanslepen, dreigen we al snel tegen een jaar zonder echt beleid aan te kijken. In zijn beleidsverklaring toonde Michel zich alvast ambitieus om nog heel wat uitdagingen aan te pakken: arbeidsmarktkrapte, investeringen, energie en migratie. Die uitdagingen hadden al eerder aangepakt moeten worden, ze nog eens een jaar laten liggen zou zeker geen goed idee zijn.

Onze economie presteert vandaag vrij goed, maar dat mag geen reden zijn voor de beleidsmakers om het rustig aan te doen en zich volop te focussen op de volgende verkiezingen. België hinkt achterop bij de rest van Europa, en die situatie sleept te lang aan. Bovendien botsen we te snel op limieten die normaal gepaard gaan met een ‘te’ sterke economische groei, zoals de toenemende moeilijkheden voor veel bedrijven om geschikt personeel te vinden. En er blijven ook nog wel wat structurele problemen die aangepakt moeten worden. Die werden deze week nog eens in de verf gezet door de nieuwe ‘Global Competitiveness Index’ van het World Economic Forum, waarin België pas op een 21e plaats staat. Ter vergelijking, Nederland staat in die rangschikking op een 6e plaats. De Belgische zwakke punten zijn talrijk, maar een paar springen er uit: attitudes rond ondernemerschap (85e op 140 landen), langetermijnvisie van de overheid (89e), regulering voor aanwerving en ontslag (115 e) en belastingdruk op arbeid (138e), … 

Snel en doortastend ingrijpen om het groeipotentieel op te krikken blijft nodig. De resultaten daarvan zullen evenwel pas in volgende legislaturen duidelijk worden. Het verleden suggereert dat politici daar niet goed mee overweg kunnen. Maar de vele structurele uitdagingen voor onze economie zullen niet vanzelf verdwijnen.

Bart Van Craeynest - Hoofdeconoom Voka - bart.van.craeynest@voka.be
VZW - IMU - Multiburo
VZW_IMU_Orange
IMU_Altez_1/04
ING
SD  Worx