Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • Brouwerij Huyghe tapt uit duurzaam vaatje
Alain De Laet - Brouwerij Hyughe
  • 16/02/2017

Brouwerij Huyghe tapt uit duurzaam vaatje

Alain De Laet wil bouwen aan een betere en schonere leefwereld door van brouwerij Huyghe de groenste – lees duurzaamste – van het land te maken. Maar duurzaam betekent ook en vooral rendabel volgens de ceo die van management by walking around zijn handelsmerk gemaakt heeft. “Ik ben erg radicaal. Betaalt een investering zich terug in minder dan vijf jaar tijd, dan aarzel ik geen seconde.” 

Alain De Laet - Brouwerij Huyghe

 

In Melle leiden alle wegen naar brouwerij Huyghe. Een koperen ketel in het midden van een rondpunt fungeert als gps, op de gevels van de dorpscafés glimlachen roze olifanten naar ons. Plots doemen de roestvrijstalen ketels van de nieuwe brouwzaal op, glimmend achter hoge glazen wanden. Aan de ingang kaapt een fontein alle aandacht weg, een kunstwerk van Jan Desmarets: een Atlasfiguur torst de hele wereld. Daarbovenop balanceert een olifant die de wereld en de keel van de man bevloeit. 

 

Dat doet ook de brouwerij met haar bieren: ze exporteert naar 93 landen, 188.000 hectoliter per jaar. De belangrijkste exportlanden: Frankrijk, VS, China, Verenigd Koninkrijk, Canada, Nederland, Italië, Brazilië, Rusland en Japan. Huyghe dankt zijn groei aan de export, goed voor ruim 75 % van de omzet. Hun assortiment van 36 bieren blijkt vandaag nog steeds een prima hefboom om nieuwe markten open te breken, maar sinds 2013 ligt de strategische focus resoluut op drie speciaalbieren: La Guillotine, Averbode en natuurlijk hun paradepaardje Delirium Tremens. Dat laatste werd in 1989 gelanceerd, met een naam die zinspeelt op de roes opgewekt door alcohol en bijhorende hallucinaties. Il faut le faire! Het duurde drie jaar vooraleer de Amerikanen zich verzoenden met de naam, vandaag vormt het bier, met de onmisbare roze olifantjes en de flesjes in Keuls aardewerk, hét uithangbord van de brouwerij. Maar het was niet al rozengeur en maneschijn. Jarenlang kleurden de balansen rood, pas in 2000 draaide de verlieslatende brouwerij weer break-even. Samen met de wederopstanding in het nieuwe millennium kwamen ook de investeringen in een stroomversnelling. Sinds 2012 investeerde het bedrijf voor ruim 23 miljoen euro in een nieuwe brouwzaal, de nieuwste filtratietechnologie, een nieuwe stoomketel, nieuwe koelcompressoren, een nieuwe vatenlijn, waterzuivering, een nieuwe flessenlijn, twee moutsilo’s en industriële automatisering. Het resultaat: minder grondstoffen- en energieverbruik, meer afvalreductie en –verwerking. Hoewel het productievolume jaar na jaar blijft groeien, verbruikt de brouwerij minder energie en water. Ook de CO2-uitstoot gaat omlaag, 16% van de benodigde energie wordt zelf opgewekt via zonnepanelen, de rest komt van Belgische windenergie. 

 

Wanneer zijn jullie echt duurzaam beginnen denken?

 

“Onze ‘frank’ is gevallen in 2011. Ik stond voor de uitdaging om 5 miljoen euro te investeren in een nieuwe brouwzaal. Mijn leveranciers berekenden dat we met een duurzame brouwinstallatie 10% minder grondstoffen, 30% minder water en 50% minder elektriciteit nodig zouden hebben, goed voor 360.000 euro ROI per jaar. Ik ging ervoor, in de overtuiging dat we zouden blijven groeien. In datzelfde jaar hebben we ook onze eerste zonnepanelen geplaatst. In totaal ging het om 7 miljoen euro investeringen, terwijl de omzet toen 15 miljoen euro bedroeg. Vandaag is onze omzet verdubbeld naar 30,5 miljoen euro, en dan denk je verder na: ‘Kan ik nog zaken doen die geld kunnen opbrengen?’ Automatisch word je geprikkeld door de woorden duurzaamheid en ecologie. Zo investeerden we in een nieuwe stoomketel op aardgas (6 % minder energieverbruik), waarbij de rookgassen door een rookgaskoeler gaan, die warm water maakt. Die betaalt zichzelf in drie jaar terug. In al onze magazijnen schakelden we over naar ledverlichting, met een ROI van vijf jaar. En de brouwzaal betaalt zichzelf terug op tien jaar, de vorige ging ruim 70 jaar mee.”

 

Die duurzame investeringen kwamen er niet enkel vanuit ecologische, maar dus evenzeer vanuit financiële overwegingen?

 

“Klopt. We gaan bijna als extremisten voortdurend op zoek naar ecologische verbeteracties. Deelname aan het Voka Milieucharter bleek voor mij en mijn ingenieurs een extra motivering om nog duurzamer te worden. De praktijk had me ondertussen geleerd dat duurzaamheid in 90% van de gevallen financieel opbrengt. We leggen onszelf op om mee te doen aan audits. Duurzaam ondernemen is meetbaar. Ik ben erg radicaal. Betaalt een investering zich terug in minder dan vijf jaar tijd, dan aarzel ik geen seconde. Recent kocht ik twee nieuwe moutsilo’s aan die we niet eens in ons budget voorzien hadden, maar die wel vrachtwagens uitsparen. Betaalt de investering zich pas op langere termijn terug, dan moet ze een aantoonbare meerwaarde bieden op het vlak van duurzaamheid, zoals bij onze nieuwe vatenlijn, waardoor we minder elektriciteit en stoomwater verbruiken.” 
 

 

Een brouwerij is gulzig in waterverbruik. Welke inspanningen levert Huyghe om het waterverbruik binnen de perken te houden?


 

“Enerzijds heb je waterzuivering nodig om de lozingsnorm te bereiken. Onze eigen waterzuiveringsinstallatie zuivert 50.000 kubieke meter afvalwater per jaar voor het de beek in gaat. De kwaliteit van dat water betekent een verdunning van de vervuiling op de beken. Daarnaast hebben we nanofiltratie geplaatst die ervoor zorgt dat we 70 % van ons afvalwater hergebruiken. We reinigen en spoelen nu dus brouwinstallaties, vaten en flessen met gezuiverd afvalwater dat dezelfde kwaliteit heeft als drinkwater. We zouden perfect kunnen brouwen met het gezuiverde ‘groenwater’ als we nog wat mineralen toevoegen, maar voorlopig doen we dat niet omdat de consument er nog niet klaar voor is en omdat we sowieso toch 30% vers water nodig hebben. Nu, de waterbalans was in 2008 acht liter water per liter bier, dat is nu gereduceerd tot minder dan vijf liter en dankzij de nanofiltratie zullen we zakken tot minder dan drie liter per liter afgewerkt bier. Nu hoor ik je denken: ‘Wat brengt die waterzuivering vandaag op?’ Vandaag nog niets, maar op lange termijn komt er een tekort aan water in Vlaanderen. Een investering waardoor je minder water verbruikt, is dus verantwoord. We geven zo ook een duidelijk signaal naar de buren en overheden: hoe groter we worden, hoe minder water we verbruiken en hoe minder water we lozen, dus hoe minder vervuilend we zijn. Het wordt ook steeds moeilijker om water op te pompen – we steken nu al een deel stadswater mee in productie. Binnen een paar jaar worden die waterzuiveringsinstallaties verplicht. Wij willen niet op gelijke voet staan met andere voedingsbedrijven, we willen voorlopen.” 
 

 

TEKST: SAM DE KEGEL

FOTO’S: GERT SWILLENS

 

Lees het volledige coververhaal in het februarinummer van ons magazine Ondernemers in Oost-Vlaanderen. Voka-lid? Ontdek hier de digitale editie.

 

Ondernemers februari 2017

 

 

 

Adverteren in ons magazine Ondernemers? Vraag Barbara Vuylsteke (09 266 15 72 - 0474 84 31 79) naar de aantrekkelijke voorwaarden.

Ik ben erg radicaal. Betaalt een investering zich terug in minder dan vijf jaar tijd, dan aarzel ik geen seconde.”

Domestic Services
Banque de Luxembourg
Deloitte
ING
Logo Mensura
Proximus
SD  Worx
BovaEnviro+
G4S
Soundfield
Jobat