In de aanloop naar de federale regeringsonderhandelingen publiceert Voka vijf brieven gericht aan de onderhandelaars. Koepelboodschap is steeds: "Een slimme staatsstructuur gevraagd! - Solidair, responsabiliserend, resultaatgericht"
Nu diepgaand vernieuwen om welvaart veilig te stellen
Dames en Heren Onderhandelaars,
Om onze pensioenen en onze sociale zekerheid te vrijwaren, moeten er méér mensen aan het werk. Om jobs te blijven creëren, moet de competitiviteit van onze ondernemingen versterkt worden. We hebben daarom nood aan een nieuw model: een modernisering van het omgevingskader en een slimme staatsstructuur die tegelijk solidair is, responsabiliserend én resultaatgericht. Dat is de dringende boodschap die Voka, het Vlaams netwerk van ondernemingen, aan de Vlaamse regeringsonderhandelaars wil meegeven. In vijf brieven belichten we een aantal aspecten van die boodschap.
Vijf brieven… Waarom zo’n drukke correspondentie?
Wij hebben de stellige indruk dat vele mensen in dit land nog leven in de illusie dat het eigenlijk wel goed gaat. En inderdaad, we hebben een hoog niveau van comfort bereikt, en een hoge levensstandaard opgebouwd. Heel wat mensen zijn daar trots en tevreden op. Maar zelfgenoegzaamheid kan verraderlijk zijn, want het verlamt. Wij maken ons namelijk zorgen over de houdbaarheid van ons sociaal welvaartssysteem en over de toekomst van de volgende generaties. Het wordt steeds moeilijker om ons welvaartsniveau te blijven verdienen. Ons businessmodel is namelijk verouderd, het concurrentievermogen van onze ondernemingen is aangetast. Kijk maar naar volgende cijfers.
1. De Hoge Raad voor Financiën rekende voor dat ons land in de volgende tien jaar nood heeft aan 35.000 extra jobs per jaar, om ons sociaal model te behouden.
2. In de periode 2000-2005 zijn er in dit land 132.000 jobs bijgekomen. Dat lijkt een hele prestatie. Maar het wordt voor ondernemingen steeds moeilijker om de openstaande vacatures in te vullen. Bovendien situeert een derde daarvan zich direct in het overheidsapparaat. En als we ook de banen meerekenen die georganiseerd of (mede)gefinancierd worden door de overheid (onderwijs, dienstencheques, social profit,…) dan komen we op 87 procent. Amper één op de tien nieuwe jobs is op eigen kracht gecreëerd door ondernemingen.
3. Uitgerekend die ondernemingen staan zeer sterk onder druk. Hun concurrentiepositie is er de jongste jaren in de wereldwijde kenniseconomie op achteruit gegaan. Sinds 1990 zijn we bijna 20 procent aan relatief exportmarktaandeel verloren ten opzichte van de ons omringende landen.
4. Tegelijk komen er nieuwe uitdagingen op ons af. Tussen 2004 en 2020 zal het aantal 65-plussers in dit land stijgen van 1.790.000 tot 2.235.000. Dat is een toename met een kwart. Of op nog een andere manier bekeken: in 2005 waren er nog bijna twee werkenden per 65-plusser. Tegen 2050 zal die verhouding terugvallen tot één werkende voor bijna één gepensioneerde. Bij een status-quo zal elke werkende tussen 2010 en 2035 maar liefst 3.700 euro extra moeten bijdragen om de vergrijzing te betalen. Let wel: 3.700 euro per jaar!
Een status-quo is dus geen oplossing.
Wij hebben in dit land twee radicale vernieuwingen nodig. In de eerste plaats moeten we de werkzaamheidsgraad opkrikken: van 65 naar minstens 70 procent in Vlaanderen, en naar minstens 65 procent, tegen nu 55 procent in Brussel en 56 in Wallonië. Dat kan enkel als we een beroep kunnen doen op elk talent, als we werken en ondernemen beter waarderen, als we onze sociale zekerheid meer activerend maken.
In de tweede plaats hebben we nood aan een efficiënte overheid. We vragen daarom een slimme staatshervorming. We willen geen splitsing om de splitsing, maar we willen dat Vlaanderen een eigen werkgelegenheidsbeleid kan voeren dat aangepast is aan de Vlaamse noden, en met eigen financiële verantwoordelijkheid. Iedere actieve moet zijn verantwoordelijkheid opnemen, iedere regio de zijne. Die solidariteit willen we blijven verdienen, en dat kan alleen door de regio’s te responsabiliseren.
Onze centrale boodschap blijft eenvoudig, maar ze is daarom niet minder ambitieus: een nieuw activerend beleid binnen een slimme staatsstructuur.
Urbain Vandeurzen
Voorzitter, Gedelegeerd Bestuurder,
LMS International nv
Muyters Philippe
Gedelegeerd Bestuurder,
Voka - Vlaams Economisch Verbond
Bergen André
CEO KBC Bank nv
Binnemans Marc
Afgevaardigd Bestuurder,
Antilope nv
De Bode Herman
Director, Mc Kinsey & Company
De Bruyckere Luc
Voorzitter, Ter Beke nv
De Prycker Martin
Chief Executive Officer, Barco nv
Reynaers Martine
Gedelegeerd Bestuurder,
Reynaers Aluminium nv
Vlerick Philippe
Chairman, Chief Executive Officer,
Uco Textiles nv
Kumpen Paul
Afgevaardigd Bestuurder, Kumpen nv
Michielsen Frans
Technisch Directeur, Vanhout nv
Stoop John
Voorzitter, Nafta (B) Taillieu Guy
Gedelegeerd Bestuurder,
Orac nv
Timmermans Paul
Bestuurder/Directeur
KBO nv
van Os Gerard
Zaakvoerder, Van Os-Sonnevelt bvba
Van Avermaet Jean-Paul
Gedelegeerd Bestuurder, Autogrill Belux - Carestel Group
Willemen Johan
Voorzitter, Gedelegeerd Bestuurder,
Willemen General Contractor nv