Nieuws

Dat is twee keer zoveel als wat het Europese stabiliteitsprogramma in principe toelaat. Meer dan 85% van dit tekort – 5,1 % van het bbp – is te wijten aan “Entiteit I”, m.a.w. aan de federale overheid en de sociale zekerheid.

Uiteraard heeft de zware economische krimp vorig jaar van  –3,1% de begroting parten gespeeld. Maar Voka wijst er op dat de economie in 2004 groeide met 3,1% en zelfs toen was er geen sprake  van een fors begrotingsoverschot: het tekort dat jaar bedroeg 0,3% van het BBP. Het gaat dus niet zozeer om een conjunctureel, dan wel om een structureel probleem.

Voka pleit dan ook voor een structurele aanpak. De bereidheid daartoe ontbreekt kennelijk bij de federale regering. Zij relativeert de cijfers immers op alle mogelijke manieren: “Het is nog crisis tot aan de verkiezingen” – “We doen het beter dan vorig jaar verwacht was” – “We boeken nu al ‘winst’ op onze investering in financiële instellingen”. Met als kers op de taart: “Onze schuld stijgt niet zo snel als in andere EU-landen en ze ligt toch nog steeds lager dan de 137% van het bbp die in 1993 was bereikt”. 

Voka wijst er op dat ondertussen de overheidsschuld opnieuw boven de grens van 100% van het bbp is gestegen, en dat de situatie alarmerend wordt. Alleen structurele maatregelen kunnen nog echt vertrouwen wekken. De Vlaamse werkgeversorganisatie denkt bijvoorbeeld aan een ambitieus plan om efficiëntiewinsten te realiseren in de federale regering, aan een hervorming van de pensioenen, aan homogene uitgavenbevoegdheden in de gezondheidszorg.

Enkel door structurele maatregelen kan de federale regering de begrotingsuitdaging op een duurzame manier aanpakken.

Auteur : Peter Leyman
Bron : Persbericht, Voka - Vlaams netwerk van ondernemingen