Het is tijd voor moedige politici en drastische beslissingen
“Dat mag niet verwonderen”, zegt Eric Vermeylen, directeur van het Voka-Kenniscentrum. “Wat ondernemingen van de overheid verwachten, is immers niet veranderd.
Vele Vlaamse ondernemingen beleven moeilijke tijden. Eind 2008 brak een financiële crisis uit, die ook zware economische gevolgen had. En net nu er voorzichtige tekenen van heropleving zijn, davert de Europese muntunie op haar grondvesten. Tegelijkertijd bleek de federale politiek niet in staat om oplossingen te vinden voor de uitdagingen van het bedrijfsleven, omdat ze verlamd werd door communautaire tegenstellingen en crisissen.
Meteen na de val van het kabinet Leterme II maakte het Voka-Kenniscentrum de balans op van wat er de afgelopen drie jaar verwezenlijkt werd. En die balans was niet rooskleurig. In die mate zelfs, dat bleek dat van de verwachtingen en voorstellen uit het ‘Verkiezingsmemorandum 2007’ maar bitter weinig gerealiseerd werd.
Precies op datzelfde moment toont de Griekse crisis aan hoe broos het economisch weefsel in Europa blijft. Eric Vermeylen maakt de analyse. “De bewegingsruimte, ook in Europa, wordt alsmaar kleiner. Ons land moet hier lessen uit trekken”, stelt hij. “De structurele handicaps zijn immers te groot: onze concurrentiepositie is ondermaats, de federale begrotingssituatie is alarmerend, de vergrijzingsgolf komt op ons af en tegelijkertijd dreigen de pensioenen onbetaalbaar te worden.”
ontgoocheling
Bent u bij de evaluatie dan tot de vaststelling gekomen dat er de voorbije periode geen beleid is gevoerd?
Eric Vermeylen: “Wij beweren niet dat er de voorbije drie jaar niets gebeurd is. De regeringen hebben immers de bankencrisis goed aangepakt en ook de anticrisismaatregelen voor bedrijven hebben ons behoed voor erger. Maar het is niet omdat men ad rem heeft gereageerd op de acute problemen, dat daarmee ook het chronisch ziektebeeld verbeterd zou zijn. Integendeel, zo blijven onze loonkosten 11% duurder dan de buurlanden en werken er te weinig mensen lang genoeg om de welvaart op peil te houden. De federale politiek kwam er gewoon niet toe om nieuwe oplossingen te formuleren voor die problemen. Daarom blijft er bij de ondernemers een gevoel van grote ontgoocheling. Terwijl de wereld om ons heen een grondige transformatie doormaakt, komen wij er niet toe om naar een hogere versnelling te schakelen. Het is nu tijd om drastisch in te grijpen, want anders komen we hopeloos te laat, met alle gevolgen van dien voor iedereen die in België woont en werkt.”
speerpunten
Voka koos voor een heruitgave van het verkiezingsmemorandum uit 2007 en koppelt er vier speerpunten aan voor de nieuwe regering. Om te beginnen vraagt u hervormingen op het fiscale vlak.
“Wij pleiten voor een eerlijke fiscaliteit die investeringen bevordert. Onze economie heeft nu in eerste instantie nood aan meer groeikracht. En dat betekent dus een offensieve fiscaliteit die niet eenzijdig gericht is op het herverdelen van inkomens. De totale fiscale druk moet de internationale toets kunnen doorstaan. En met een gezonde fiscale mix (personenbelasting, vennootschapsbelasting, BTW, ecologiebelastingen,…) moeten we bedrijfsinvesteringen maximaal stimuleren.”
U herhaalt ook het pleidooi voor een nieuw loopbaanmodel.
“De tijden zijn veranderd. Het is dus in het belang van de ondernemingen en van hun medewerkers dat we ook evolueren naar een levensloopbaan waarbij zowel het bedrijf
als het individu verantwoordelijkheid opneemt. Wij pleiten voor een systeem waarbij een werknemer tijd en loon kan opsparen en desnoods kan meenemen bij een nieuwe stap in zijn of haar loopbaan. Met zo’n meeneembare ‘loopbaanrekening’ verwerft de werknemer het recht op een andere of mindere activiteit, op basis van eigen prestaties in het verleden. We kunnen niet genoeg benadrukken dat dit model een win-winsituatie is voor werkgever én werknemer.”
Het derde speerpunt is een nieuw, rechtvaardig pensioenstelsel. Hoe ziet Voka dat?
“Een modern pensioenstelsel moet solidair zijn, maar ook rechtvaardig, zowel binnen als tussen de generaties. Het moet in staat zijn om mensen te belonen voor hun geleverde prestaties. Dat kan door het wettelijk pensioen vooral te richten op de bescherming tegen armoede. Om de levensstandaard te behouden, schuiven wij het aanvullend pensioen naar voor. En ten slotte moet ook het pensioenstelsel voor vastbenoemde ambtenaren evolueren naar het hervormd stelsel voor werknemers.”
Tot slot benadrukt u de urgentie van een staatshervorming. Waar moet die toe leiden?
“De komende decennia staan onze overheden voor budgettaire verplichtingen, onder meer op aangeven van Europa, waarvan we weten dat ze onmogelijk zijn zonder een ingrijpende hervorming van de Bijzondere Financieringswet of een substantiële verhoging van de belastingen. Maar dat laatste is geen optie, want het zou onze concurrentiepositie nog verder verzwakken. Met meer fiscale verantwoordelijkheid en homogene bevoegdheden voor de regio’s kunnen we wel tot oplossingen komen om de overheidsfinanciën te saneren. Voor ons is het daarbij belangrijk dat het nieuwe financieringssysteem zorgt voor een win-winsituatie voor Vlaanderen, Brussel en Wallonië.”
Auteur : Björn Crul
Bron : Vokatribune juni 2010