Nieuws

Tegengas

Werchter is een hoogmis, de kampioen onder de zomerfestivals. Er zullen er andere volgen waar het enthousiasme van het jong volk koning is.

Heeft U dat ook gelezen? De federatie van festivalorganisatoren roept de overheid op om minder regelgevend op te treden. Anders komen de organisatoren in de problemen. En dreigen ze hun festivals te moeten aflassen. Waar en wanneer hebben we dat nog gehoord ?
Waar: bij ondernemers
Wanneer: iedere dag sedert de laatste 10 jaar.
Vanwaar komt toch die dwangneurose om zo reglementerend op te treden ?

Er is een ironisch antwoord. Elke nieuwe natiestaat (in wording?) heeft drie specifieke en exclusieve prerogatieven. Eén: een leger oprichten. Twee: munt slaan. En drie: wetgevend werk verrichten. In Vlaanderen heeft het er alle schijn van dat bij gebrek aan de eerste twee, het al zijn energie heeft toegelegd op het derde. In de overtreffende trap.
Er is het politieke antwoord: de wereld is nu eenmaal zo complex geworden dat , wil men de handel samenhouden, er moeilijke wetgevingen gemaakt moeten worden. En omdat het moeilijk is, worden dat er veel. Er is het ‘filosofische’ antwoord: de mens is een per definitie onbetrouwbaar of hulpeloos wezen dat tot in de kleinste details moet begeleid worden, bij de hand genomen worden, gecontroleerd worden. Of anders lopen er wielen af. Met de evolutie van een high-trust naar een low-trust samenleving met dichtgeregelde bureaucratie tot gevolg.

initiatief

En er is de realiteit. Als reeds in een sector als het entertainment de regelgeving ervaren wordt als prohibitief, dan zijn we niet goed bezig. Dan heeft het er de schijn van dat initiatief gesmoord wordt. En laat het dat nu zijn dat we echt nodig hebben. Initiatief.
In enkele weken tijd is de leefwereld van de ondernemers iets duidelijker geworden voor andere groepen. De wereld van de overreglementering en de bevoogding. De biotoop van het dagelijkse gevecht tegen Big Brother. Om die reden is het bijzonder ‘vormend’ dat nu ook de wereld van de festivals – waarvan er vele gebaseerd zijn op de inzet van vrijwilligers – ervaren in welke keurslijven ondernemers geduwd worden. Het kan misschien bijdragen tot een bredere maatschappelijke bewustwording.
En misschien worden de besturen nog onze bondgenoten.
Gevangen als ze nu zelf zijn door de overreglementering, waardoor ze hun eigen investeringen niet , nauwelijks of met onaanvaardbare doorlooptijden (kunnen) waarmaken.
Daarom moet het noodzakelijke debat over de Belgische staatshervorming hand in hand gaan met een betere interne Vlaamse organisatie. Een beter bestuurlijk beleid waarbij argumenten van effectiviteit de efficiëntie niet in de weg staan. Omdat je niet kan claimen de dingen zelf te willen doen, als je ze niet beter doet.

Auteur : Jo Libeer, algemeen directeur Voka
Bron : Vokatribune juni 2010