Vlaanderen (z)onder stroom

Een interne mail van de directeur van het FANC die deze week uitlekte, maakt duidelijk dat er 'allicht een lange periode' zal komen 'tijdens dewelke analyse, evaluatie, adviezen en ultieme beslissing elkaar zullen opvolgen'. Het FANC wil geen risico nemen en zelf een 'strenge aanpak' doorvoeren, tot 'duidelijk bewezen wordt dat er geen risico' meer is. Met andere woorden, er zal een hele periode geen stroom meer geproduceerd worden in Doel 3 en Tihange 2.

De conclusie van De Roovere is duidelijk: 'In het meest extreme geval is er dus een risico voor het "verlies" van zowel Doel 3 als Tihange 2 voor elektriciteitsproductie mogelijk en dient allicht de nucleaire uitstapkalender in dat licht herbekeken te worden.'

Kwetsbaar

Dit wakkert het debat rond de energievoorziening terug aan. Eric Vermeylen, directeur van het Voka-kenniscentrum, stelt dat het energiebeleid van de regeringen in  de afgelopen jaren ervoor heeft gezorgd dat de energiebevoorrading in ons land vandaag zeer kwetsbaar is.

Het energiebeleid staat nochtans voor grote uitdagingen. Het moet ervoor zorgen dat de stroom niet uitvalt en dat onze elektriciteit betaalbaar blijft. Daarnaast moeten we onze ambitie inzake groene stroom verzoenen met de stijgende energieprijs en moeten we rekening houden met de toenemende risico's die gepaard gaan met de import van energie. Bevoorradingszekerheid, competitieve prijzen en groene stroomdoelstellingen zijn drie componenten die  onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Visie

Het feit dat Doel 3 en Tihange 2 voor grote bevoorradingsproblemen kunnen zorgen, toont aan dat de federale regeringen  het nagelaten hebben een visie uit te werken rond energiebeleid. Er moet snel werk gemaakt worden van een visie die uitgaat van marktwerking en transparantie. Laat ons een strategie opstellen die het klimaat voor productie, transmissie en distributie van elektriciteit opnieuw investeringsvriendelijk maakt.

Om de bevoorradingszekerheid in ons land veilig te stellen, moet het investeringsklimaat dus verbeteren. Het negatieve economische kader voor elektriciteitsproducenten verklaart waarom meerdere bouwrijpe investeringsprojecten uitblijven. Nochtans zijn deze investeringen in conventionele productie nodig om de onvoorspelbaarheid van de productie op basis van wind- en zonne-energie op te vangen.  Het ondersteuningsbeleid voor hernieuwbare energie vereist een keuze voor kostenefficiëntie en een optimale marktwerking voor de certificaten. 

Ten slotte worden er teveel heffingen, toeslagen en belastingen opgelegd die mee doorwegen in de eindfactuur van de gebruikers.  Ons land moet dringend op basis van deze principes een noodplan uitwerken.