Nieuws

“Na het verlies van een plaats in 2010 gaan we nu terug vooruit”, schetst Jo Libeer, gedelegeerd bestuurder van Voka. “Helaas blijven we nog respectievelijk zeven en acht plaatsen achter op onze rechtstreekse concurrenten Nederland en Duitsland. Willen we de kloof verder dichten, dan moet nu werk gemaakt worden van een efficiënter arbeidsmarktbeleid. Laat ons rugzakmodel hierbij een bron van inspiratie zijn.”

Enkele redenen waarom België een plaats wint, hebben rechtstreeks te maken met onze centrale ligging in Europa en de  dynamiek van de ondernemers in ons land Het gaat daarbij om de haveninfrastructuur, de technologische gereedheid en de algemene kwaliteit van het bedrijfsleven. Ook het onderwijs krijgt goede punten. Maar België zakt verder weg wat  betreft de efficiëntie van de arbeidsmarkt (van plaats 43 naar 44) en we blijven kampen met een zeer hoge belastingdruk.

“De beoordeling van het onderwijs en van de arbeidsmarkt maken de duidelijke mismatch tussen vraag en aanbod op de Belgische  arbeidsmarkt des te pijnlijker”, zegt Libeer. “Onze jongeren krijgen dus volgens het WEF goed onderwijs, maar toch beschikken ze niet over de juiste competenties om de beschikbare jobs in te vullen. Maar dat is niet de enige inefficiëntie op onze arbeidsmarkt. Ze is gewoonweg niet afgestemd op een realiteit waarin mensen in hun loopbaan meermaals van werkgever veranderen, en waarin langer werken noodzakelijk en haalbaar moet zijn.”

Rugzak helpt kloof verder dichten

“Na de bekendmaking van de ‘Rentree’-enquête introduceerden we ons rugzakmodel ”, vertelt Libeer. “Dit model is ook het antwoord om in de WEF-ranglijst de kloof met onze rechtstreekse concurrenten te verkleinen. Het is immers de best mogelijk manier om het loopbaanmodel bij de tijd te brengen – zoals een gelijkaardig systeem in koploper Zwitserland bewijst - en het is bovendien in het voordeel van werkgevers én werknemers.”

De rugzak bevat een basispakket dat doorheen de loopbaan wordt aangevuld en gepersonaliseerd op basis van een dosis solidariteit, eigen spaarinspanningen, en wederzijdse afspraken in het sociaal overleg. Het geeft de werknemers zelf meer verantwoordelijkheid over de combinatie werk – leven – zorg – opleiding.

Bron : Persbericht Voka