Infotheek

Philippe Muyters, gedelegeerd bestuurder van Voka: "We moeten er in slagen om de toenemende concurrentie het hoofd te bieden. Een van de belangrijkste factoren daarin is dat onze ondernemingen zich moeten toeleggen op nieuwe producten en diensten, die voor hun internationale klanten een toegevoegde waarde hebben. Het is nu tijd om zo concreet mogelijk te worden in alle programma’s."

Voka, het Vlaams netwerk van ondernemingen, ziet in het Vlaams Innovatieplan een bevestiging van haar internationaal onderzoek ‘Uniek zijn rendeert’.

Hieruit bleek o.a. dat Vlaanderen slecht scoort met betrekking tot:

1° Soepele arbeidswetgeving
2° Een overheid die inspeelt op internationale economische evoluties en innovatie    
3° Samenwerking tussen mensen
4° Universiteiten die spin-offs oprichten
5° Ondernemingen en universiteiten die samenwerken
6° Ondernemingen en onderzoekscentra die samenwerken
7° Ondernemingen en overheid die samenwerken
8° Ondernemingen die met partners innoveren
9° Ondernemingen die in het buitenland investeren

Voka-voorstel.

Toch wil Voka de aandacht vestigen op het ruimer kader om van Vlaanderen een sterke innoverende regio te maken. Daarom stelt Voka drie beleidssporen voor om het investeringsklimaat aanzienlijk aantrekkelijker te maken: een belastingverlaging, een loonkostenverlaging en fiscale transparantie.

1° Tegen 2010 de vennootschapsbelasting verminderen tot 20 %
2° Zo snel mogelijk fiscale incentives voorzien voor sterk innoverende ondernemingen
3° De werkgeversbijdragen op arbeid geleidelijk aan verminderen tot 44%
4° Zo snel mogelijk een uitbreiding voorzien voor kenniswerkers
5° Het fiscaal stelsel transparant maken en promoten in het buitenland.

Voka vraagt oprichting PPS-constructies om snel resultaten te boeken.

Ten slotte pleit Voka voor de oprichting van een publiek-privaat samenwerkingsverband dat een essentieel instrument kan worden om vanuit een internationale marktbenadering, de strategische keuzes in het innovatiebeleid moet maken en uitvoeren. Een dergelijke PPS-constructie kan de rendabiliteit van de overheidsinvesteringen in onderzoek en ontwikkeling sterk verhogen.

Vooral als de financierende overheid het rendement afdwingt in een soort van beheersovereenkomst: de ingezette kennis moet dan economisch renderen.
Tegelijkertijd laat dit aan ondernemingen toe om aan te geven welke kennis er moet ontwikkeld worden door publieke onderzoeksinstellingen. De resultaten van dat onderzoek kunnen op die manier sneller gecommercialiseerd worden, en de opbrengst kan opnieuw geïnvesteerd worden in nieuwe kennisinfrastructuren.